จันทร์กวี50 reviewsFollowFollowNovember 18, 2015อ่านเรื่องนี้ต่อจาก ชีวิตนิรันดร แก่นของเรื่องเหมือนกัน คือ พูดถึงเรื่องการตาย ชีวิตหลังความตาย โดยเรื่องนี้เล่าผ่านความเชื่อเกี่ยวกับศาสตร์ลึกลับของวูดู และการทำซอมบี้ในครึ่งแรก กลาง ๆ เรื่องเป็นการค้นหาและอธิบายชีวิตหลังความตาย เรื่องการตายไปแล้วไม่สูญ แต่ยังมีวิญญาณหลงเหลือ มีชีวิต มีความคิด มีจิตใจ ไม่ต่างจากตอนมีชีวิตอยู่ หลายครั้งที่ผู้เขียนย้ำว่า ชีวิตจริงกับชีวิตหลังความตายก็ไม่ต่างจากความฝันเช่นกัน เหมือนที่เขียนตอนจบของเรื่องชีวิตนิรันดรด้วย อาจเป็นการอุปมาอุปมัย ถึงสาเหตุที่เราต้องเวียนว่ายตายเกิด เพราะยังยึดติดกับอุปทาน การจะหลุดพ้นได้ ต้องดำเนินตามแนวทางที่พระพุทธองค์สอนไว้ มีหลายตอนที่ผู้เขียนกล่าวถึงเรื่องการเวียนตายเวียนเกิดนี้ได้ประทับใจ เช่น ที่พระเอกอธิบายกับนางเอกเกี่ยวกับการที่เราต้องกลับมาเกิดอยู่ร่ำไป เพื่อให้ได้มาแก้ไข เพื่อได้เรียนรู้และพัฒนาจิตวิญญาณ และนำไปสู่ความหลุดพ้นได้สักวันหนึ่ง และ การที่นางเอกพบว่าชีวิตหลังความตายของเจียมจิต ไม่ได้ทำให้เธอพ้นไปจากทุกข์ตอนที่มีชีวิตอยู่ได้ วิญญาณยังหดหู่ร้อนรนหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอแม้ตายหนีปัญหานั้นไปแล้ว จึงได้ข้อสรุปว่า หากมีทุกข์ควรแก้ปัญหานั้นไปขณะยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่หนีทุกข์ด้วยการฆ่าตัวตาย วิธีการบรรยายในเรื่องนี้ จะต่างจากผลงานของ ม.มธุการี/เพชรน้ำค้าง ที่แต่เดิมจะสื่อออกมาในรูปความคิดคำนึงของตัวละครแต่ละคน แต่เนื่องจากต้องเขียนอธิบายข้อมูลทางวิทยาศาสตร์/ไสยศาสตร์ยาว ๆ จึงใช้วิธีสื่อสารผ่านบทสนทนาของตัวละคร บางครั้งรู้สึกค่อนข้างยาวเกินไป ถ้าไม่ได้สนใจในข้อมูลนั้น ๆ อาจทำให้ผู้อ่านรู้สึกบทพูดนี้ยืดยาดไปบ้าง ทีแรกคิดว่าจะเป็นอย่างนี้ไปจนจบ ไม่น่าจะมีเรื่องความรักเข้ามาได้ แต่ก็คิดผิด ในตอนหลัง พระเอกนางเอกก็ได้รู้ว่ารักกัน เป็นการเปิดตัวที่แปลกดีและเราคาดไม่ถึง (มีแอบขำด้วย) ตอนจบมีเรื่องน่าตื่นเต้น มีบางฉากทำให้คิดถึงภาพยนตร์ที่เคยดูนานมาแล้ว เรื่อง Surpent and the rainbow (เป็นเรื่องเกี่ยวกับไสยศาสตร์วูดูเช่นกัน) เสียดายที่จบเร็วไปนิด อยากให้ผู้เขียนเขียนยาวกว่านี้อีกหน่อย เพราะอยากอ่านอยากลุ้นให้มากกว่านี้
B&p175 reviews24 followersFollowFollowAugust 15, 2013ชอบพล็อต แปลกดี เรื่องของไสยศาสตร์วูดู การปลุกคนตายให้ฟื้นคืนชีพ ไม่ค่อยเห็นพล็อตแบบนี้ ชอบงานของม.มธุการี/เพชรน้ำค้าง เพราะพล็อตแปลกๆ ฉากไม่ซ้ำ (ยกเว้นทะเล สงสัยคนแต่งชอบทะเล เรื่องไหนเรืองนั้นอย่างน้อยต้องมีเกี่ยวกับทะเล การล่องเรือ) อีกอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของคนแต่งคือการบรรยายความคิดของตัวละคร มันทำให้เราเข้าใจตัวละครได้มากขึ้นเรื่องความรักในเรื่องไม่หวือหวาแต่งานของผู้แต่งท่านนี้ก็เรียบๆเรื่อยๆเรื่องความรักอยู่แล้ว แต่ซึ้งนะคะมันค่อยๆผุดเหมือนตาน้ำ 555 เปรียบเทียบยังไงเนี่ย / แต่ความรักในเรื่องนี้ไม่ค่อยซึ้งไม่เน้น อาจเพราะประเด็นเรื่องอยู่ที่ไสยศาสตร์ คนที่นำไสยศาสตร์มาใช้ในทางที่ผิด ความอยากรู้อยากเห็น ความทะเยอทะยานของคนที่ทำให้มองข้ามความดีและความถูกต้องไป ถึงไม่เน้นความรักมาก แต่ก็แอบอมยิ้มกับฉากที่พระเอกเอาดวงไปให้พระท่านผูกแล้วพระว่าเจอเนื้อคู่ he ก็เก็บมาเวิ่นว่าใช่นางเอกไหม มันน่ารักดี ปกติจะเห็นแต่นางเอกเชื่อเรื่องดวงเรื่องอะไรพวกนี้2013 mystery-thriller thai-novel