Το βιβλίο είναι ένας ύμνος στη Δημοκρατία. Μέσα σε μια έντονα αντιστασιακή και αντιπολεμική ατμόσφαιρα ο δεκάχρονος Γιάννης καταγράφει σε ένα ημερολόγιο όλα όσα παρακολουθεί: τη ζωή στο σπίτι, στο σχολείο, στην κοινότητα. Καταγράφει ζωντανές εικόνες από τη χαρά της ειρηνικής ζωής που αφήνουν ανοίγματα στη φαντασία, που τις χαρακτηρίζει τρυφερότητα και χιούμορ, αλλά και εικόνες βίας και τρόμου από τον πόλεμο και τη σκλαβιά και τη δικτατορία. Η σκέψη των ανθρώπων όμως παραμένει πάντα ελεύθερη και η δύναμή τους του αποδεικνύεται μεγάλη.
Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα για παιδιά που αναφέρεται στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας στην Ελλάδα. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου έγινε το 1976 και μέχρι σήμερα επανεκδίδεται και διαβάζεται από μικρούς και μεγάλους.
Η συγγραφέας μας μεταφέρει στα Τρίκαλα. Ήρωας του βιβλίου ένα δεκάχρονο αγόρι, ο Γιάννης, που ζει με την οικογένειά του στο Βαρούσι των Τρικάλων. Όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, δεν μπορεί να τα κατανοήσει ο Γιάννης. Πολλές φορές θυμώνει που οι μεγάλοι δεν τον εμπιστεύονται και δεν μιλούν ξεκάθαρα. Η μαμά του φοβάται συνεχώς και η γιαγιά κλείνει τα παράθυρα για να μην ακούγονται έξω οι ομιλίες τους.
Ο πατέρας του Γιάννη τού δίνει ένα ημερολόγιο με κλειδαριά, για να γράφει εκεί τα μυστικά του και όλα όσα θέλει να θυμάται μετά από χρόνια.
Η μαμά δε συμφωνεί. Λέει πως άμα μοιραζόμαστε τα μυστικά μας με τους άλλους, είναι καλύτερα. Αν το μυστικό είναι λυπητερό λέει, φεύγει η μισή λύπη από σένα και ξελαφρώνεις. Αν πάλι είναι χαρούμενο, δίνεις και στον άλλον χαρά κι έτσι η χαρά μεγαλώνει κι αγκαλιάζει όλον τον κόσμο.
Σε αυτό το ημερολόγιο θα γραφτούν από τον μικρό ήρωα αρκετά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην επταετία μέχρι τη διχοτόμηση της Κύπρου και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο που ταξιδεύει τους αναγνώστες του στα Τρίκαλα περασμένων δεκαετιών, αναφέρεται σε ήθη και έθιμα της πόλης. Μέσα από τα μάτια ενός μικρού αγοριού, η συγγραφέας, χωρίς έντονους συναισθηματισμούς, καταγράφει καταστάσεις, συμπεριφορές, και φέρνει πιο κοντά στα παιδιά μια άγνωστη σε αυτά πτυχή της ιστορίας μας. Μια δύσκολη περίοδος για τους υποστηρικτές της Δημοκρατίας, που πρέπει να θυμόμαστε και να φροντίζουμε για τη διατήρηση της μνήμης της.
Δεν ήξερα όταν το δανείστηκα από την βιβλιοθήκη ότι ήταν παιδικό βιβλίο, το έμαθα μετά όταν διάβασα την περίληψη... Έλειπε η περιπέτεια, η κορύφωση της αγωνίας, τα έντονα συναισθήματα ... Φαινόταν σαν να παρατίθενται γεγονότα που προσπαθούσαν να μπουν σε μια ιστορία... Ίσως βέβαια να φταίει και η ηλικία μου και οι μικροί μας φίλοι να το εκτιμούν περισσότερο.
Ένα παιδικό βιβλίο που μας μεταφέρει στα χρόνια του πολέμου μέσα από τα μάτια του μικρού παιδιού. Ένιωσα πως δεν είχε πλοκή και πως ήταν απλά η καταγραφή κάποιων στιγμών. Ωραία η ιδέα του ημερολογίου.