Υγιεινή διαστροφή

by Τζίμης Πανούσης

Μια επετειακή έκδοση για τα είκοσι (και) χρόνα παρουσίας του Τζίμη Πανούση στον καλλιτεχνικό στίβο.
Το "άλμπουν" περιέχει: εικονογραφημένους στίχους, συνεντεύξεις, γκάλοπ, έγχρωμα κολάζ, φωτογραφία-πόστερ του συγγραφέα, έξι ξυστές σελίδες με αποκαλυπτικό περιεχόμενο.

Μαζί με το βιβλίο, επανεκδίδεται σε CD η πρώτη κασέτα των Μουσικών Ταξιαρχιών χωρίς λογοκρισία.

Το γκάλοπ που βρίσκεται στο βιβλίο πραγματοποιήθηκε από τον μουσικολόγο Αλβίνο Βασιλειάδη στις 15, 16 & 17 Ιανουαρίου του 1994 στο club ΜΕΤΡΟ. Η έρευνα αγοράς προϊόντων Πανούση περιέχεται στη διδακτορική διατριβή με θέμα: "Το πολιτικό τραγούδι στη νεότερη Ελλάδα" για την έδρα της εθνομουσικολογίας του Goldsmith College University of London.

Στη φωτογραφία του εξωφύλλου απεικονίζεται η βέρα του Πανούση με το όνομα της γυναίκας του (Λίλυ).

140 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Ο Τζίμης Πανούσης γεννήθηκε το 1954, στις 12 Φεβρουαρίου, λίγο πριν τις 12 τα μεσάνυχτα, και είναι Υδροχόος με ωροσκόπο Σκορπιό. Έχει την Αφροδίτη του στους Πιθήκους, τη μισή του Σελήνη στα μικρασιατικά παράλια και την άλλη μισή την έχουν οι Τούρκοι. Γράφει τραγούδια, βιβλία και κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο από το 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του εννέα χρόνων παίζοντας Καραγκιόζη, με αυτοσχέδιες φιγούρες από εξώφυλλα περιοδικών, έξω από τα σύρματα ιδρύματος απροσάρμοστων παιδιών στο Χολαργό. Έχει αλλεργία στο οπαδιλίκι όλων των τύπων, από κόμματα και οργανώσεις μέχρι ποδοσφαιρικές ομάδες και πατρίδες. Σιχαίνεται τους αμερικανοτσολιάδες, τους νεογενίτσαρους εκσυγχρονιστές και τους χρηματόδουλους αρπακολλατζήδες. Αιδοιοδιψής και αιδοιόπληκτος, φιλοδοξεί να γίνει ένας πετυχημένος συλλέκτης γυναικείων οργασμών. Κομπορρημονεί ο ίδιος, ότι ουδέποτε συγκινήθηκε από το ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων Δόξας και Χρήματος (το παίζει στάνταρ Χι, και μάλιστα μηδέν μηδέν). Συμπαγής καλλιτέχνης βαρέων βαρών, έχει στην πλάτη του ένα βαρύ έμφραγμα κι ένα βαρύ εγκεφαλικό, αλλά συνεχίζει απτόητος(;) με την ευχή: «Να μας έχει ο θεός γερούς να μπορούμε ν' αρρωστήσουμε, διότι η αρρώστια στο καπάκι δε λέει, είναι τουματσίλα...»