Σαράντα διαχρονικές ιστορίες και η πρώτη συγγραφική εμφάνιση του Τζίμη Πανούση σε επανέκδοση. «Η επιστροφή του Αζώτου», «Δημήτρια», «Το Πολυτεχνείο γκρι», «Το τέταρτο Παπαντράιχ», «Η γκόμενα του Μητσοτάκη», «Το γεράκι με το ταγεράκι», και άλλα πολλά για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιοί.
Ο Τζίμης Πανούσης γεννήθηκε το 1954, στις 12 Φεβρουαρίου, λίγο πριν τις 12 τα μεσάνυχτα, και είναι Υδροχόος με ωροσκόπο Σκορπιό. Έχει την Αφροδίτη του στους Πιθήκους, τη μισή του Σελήνη στα μικρασιατικά παράλια και την άλλη μισή την έχουν οι Τούρκοι. Γράφει τραγούδια, βιβλία και κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο από το 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του εννέα χρόνων παίζοντας Καραγκιόζη, με αυτοσχέδιες φιγούρες από εξώφυλλα περιοδικών, έξω από τα σύρματα ιδρύματος απροσάρμοστων παιδιών στο Χολαργό. Έχει αλλεργία στο οπαδιλίκι όλων των τύπων, από κόμματα και οργανώσεις μέχρι ποδοσφαιρικές ομάδες και πατρίδες. Σιχαίνεται τους αμερικανοτσολιάδες, τους νεογενίτσαρους εκσυγχρονιστές και τους χρηματόδουλους αρπακολλατζήδες. Αιδοιοδιψής και αιδοιόπληκτος, φιλοδοξεί να γίνει ένας πετυχημένος συλλέκτης γυναικείων οργασμών. Κομπορρημονεί ο ίδιος, ότι ουδέποτε συγκινήθηκε από το ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων Δόξας και Χρήματος (το παίζει στάνταρ Χι, και μάλιστα μηδέν μηδέν). Συμπαγής καλλιτέχνης βαρέων βαρών, έχει στην πλάτη του ένα βαρύ έμφραγμα κι ένα βαρύ εγκεφαλικό, αλλά συνεχίζει απτόητος(;) με την ευχή: «Να μας έχει ο θεός γερούς να μπορούμε ν' αρρωστήσουμε, διότι η αρρώστια στο καπάκι δε λέει, είναι τουματσίλα...»
Αν βρίσκεσαι εδώ, ίσως μόλις ανακάλυψες αυτό το βιβλίο σε κάποια σκονισμένη βιβλιοθήκη και προσπαθείς να καταλάβεις περί τίνος πρόκειται, διότι οι εξηγήσεις από το οπισθόφυλλο και το εσωτερικό λείπουν.
Είναι μικρές ιστορίες βγαλμένες από την φαντασία του Πανούση (ή από την δική του πραγματικότητα), τις οποίες αφηγούταν εβδομαδιαία μέσω της ραδιοφωνικής του εκπομπής "Δούρειος ήχος". Κάποιες από τις ιστορίες είναι ευφάνταστες και αστείες, άλλες μπορεί να γίνονται κουραστικές όσο θα προσπαθείς να βγάλεις ένα νόημα από τον ειρμό του αχανούς μυαλού του. Το σίγουρο είναι πως θα πρέπει να ξέρεις καλά τόσο τα πολιτικά γεγονότα της Ελλάδας των 1988-1989, όσο και αυτά του κίτρινου τύπου προκειμένου να κατανοήσεις τις περισσότερες από τις ιστορίες. Ως νέος ενήλικας γεννημένος το 1998, έπρεπε να ψάξω αρκετά στο διαδίκτυο. Το τελευταίο, για να είμαι ειλικρινής, μου άρεσε καθώς και όλα όσα είπε ο Τζίμης ανήκουν στην φύση των πολιτικών μας, η οποία έχει μείνει απαράλλαχτη.
Αν κατά την δεκαετία του '80 ήσουν στα 20, αυτό το βιβλίο θα σου θυμίσει καταστάσεις και θα σε κάνει να γελάσεις. Αν πάλι είσαι πιο κοντά στην δική μου ηλικία, διάβασέ το μόνο αν γνωρίζεις ήδη το χιούμορ του Τζίμη και σε εκνευρίζει η κατάχρηση της εξουσίας.