Davazdahomi: a collection of seven short stories, B.Forsi عنوان: دوازدهمی مجموعه هفت داستان کوتاه؛ نویسنده: بهمن فرسی؛ لندن، دفتر خاک، 1370، در 189 ص؛ موضوع: داستانهای کوتاه از نویسندگان ایرانی قرن 20 م
بهمن فُرسى به سال ۱۳۱۲ در تبریز به دنیا آمده است. او پس از رها کردن تحصیل و تجربه مشاغل مختلف به استخدام دولت درآمد. فرسى داستان نویسى را در کنار نمایشنامه و نقد در همان دوران جوانى آغاز کرد و به آنها پرداخت. نخستین کتاب او «نبیرههاى بابا آدم» نام دارد که مجموعهاى از نثر آهنگین است پیش از انقلاب مجموعه داستانی با نام «زیر دندان سگ» و یک رمان به نام «شب یک، شب دو» به قلم او به انتشار رسیده بود. فرسى بعد از این کتاب باز به نمایشنامه نویسی و کارگردانى باز مىگردد و آثاری را در این زمینه خلق مىکند تا سال ۱۳۵۳، که رمان معروف او یعنى «شب یک، شب دو» منتشر میشود. او اولین مجموعه داستان خود را در سال ۱۳۳۹ به چاپ رساند اما قبل از آن در نشریات مختلفی قلمفرسایی کرد که از آن جملهاند: «ایران آباد» «نگین»، «آشنا»، «چلنگر»، «اندیشه و هنر» و در روزنامههایی مثل: «آژنگ» و «کیهان» داستانهایی از او منتشر شد بهمن فرسی نمایشهای «چوب زیر بغل»، «صدای شکستن»، «بهار و عروسک»، «گلدان» و «آرامسایشگاه» را در تهران روی صحنه برد. فرسی در آغاز دههٔ چهل کتابهای خود مانند «گلدان»، «با هو»، «چوب زیر بغل»، و «زیر دندان سگ» را منتشر کرد. مجموعه داستان «زیر دندان سگ» در سال ۱۳۳۹ خورشیدی به کوشش شمیم بهار انتشار یافت و دربر گیرندهٔ داستانهایی مانند «استخوان سوختهها»، «آِین عزب» و «در سوگ بستری که چیده شد» از اولین نشانههایی است که آشکار میسازد فرسی نویسندهای است.
عاشق اینم که بهمن فرسی بعد چندین سال دوباره برمیگشته به آثار قدیمیش و یه بازنویسی تمیزتر و جذابتر ارائه میداده. پختگی نثرش و زبانش رو در طول زمان به رخ میکشه و هر داستانش چیز جدیدی بهت میده. نثرش آگاهانه بین گونهی معیار و کهن و عامیانه میگرده، داستانش اینطور میخواد. برای من با اینکه سخت پیش میرفت، اما شبیه تمرین و سرمشق بود.
هیچوقت نتونستم با فرسی و قلمش ارتباط بگیرم، از معدود نویسندگانی هست که با نخوندن کارهاش هیچی رو از دست نمیدید بسیاری از نوشتههاشم مثل به تاریخ یک یک یک یا غورر اپ و... اصلا ارزش خوندن ندارن