Ήταν ένα γελαστό απόγεμα - ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζε εκείνη την ώρα, γύρω στις πέντε, που η Νεφέλη και ο Αλέξης όρμησαν μέσα στο μικρό μπαρ της ανατολικής πτέρυγας του αεροδρομίου. Όρμησαν - είναι η σωστή λέξη. Εδώ και είκοσι λεπτά σεριάνιζαν στο αεροδρόμιο χωρίς ν' αποφασίζουν πού θ' αράξουν. Εκείνη με τα κόκκινα μακριά μαλλιά της, ξέπλεκα στους ώμους, και τα άσπρα γάντια της - παράξενο θέαμα μέσα στο αυγουστιάτικο απομεσήμερο. Εκείνος με ένα τζην κι ένα πουκάμισο. "Nιόπαντροι;" είχε ρωτήσει η συνοδός στις Αναχωρήσεις Εξωτερικού βλέποντας τα κόκκινα τριαντάφυλλα στην αγκαλιά της Νεφέλης, κι εκείνοι είχαν κοιταχτεί γελαστά στα μάτια χωρίς ν' απαντήσουν. Πάντα τους άρεσε να κοιτάζονται γελαστά στα μάτια. Ή καμιά φορά να ξεσπάνε στα γέλια χωρίς λόγο. Tο γέλιο ήταν ο ερωτικός τους κώδικας εδώ και δέκα χρόνια. Tο 'χαν ανακαλύψει πριν ακόμη ανακαλύψουν ο ένας τον άλλο... "Ήρθατε νωρίς", είχε πει η συνοδός κόβοντας το απόκομμα απ' το εισιτήριο της Νεφέλης. Kαι μετά, κοιτάζοντας τον Αλέξη: "Έχω διαβάσει όλα σας τα βιβλία", είπε. "Όλα αυτά που περάσατε... Όλα αυτά που σας έκαναν στη φυλακή..." Kοίταξε τη Νεφέλη: "Πώς τα άντεξε;" Ξανακοίταξε τον Αλέξη: "Πώς τα αντέξατε;" Aλλά ο Αλέξης είχε το γελαστό του βλέμμα πάνω στη Νεφέλη. Έσκυψε και πήρε από κάτω τη μικρή δερμάτινη βαλίτσα. Mε τ' άλλο χέρι έψαξε να βρει το χέρι της. "Πάμε;" είπε. Όλα αυτά είχαν γίνει πριν από είκοσι λεπτά
«Ήταν ένα γελαστό απόγευμα -ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζε εκείνη την ώρα γύρω στις 5, που η Νεφέλη και ο Αλέξης όρμησαν μέσα στο μικρό μπαρ της ανατολικής πτέρυγας του αεροδρομίου. Όρμησαν -είναι η σωστή λέξη. Εδώ και 20 λεπτά σεριάνιζαν στο αεροδρόμιο χωρίς ν' αποφασίζουν πού θ' αράξουν. Εκείνη με τα κόκκινα μακριά μαλλιά της, ξέπλεκα στους ώμους, και τα άσπρα γάντια της -παράξενο θέαμα μέσα στο αυγουστιάτικο απομεσήμερο. Εκείνος με ένα τζιν κι ένα πουκάμισο. "Νιόπαντροι;" είχε ρωτήσει η συνοδός στις Αναχωρήσεις Εξωτερικού βλέποντας τα κόκκινα τριαντάφυλλα στην αγκαλιά της Νεφέλης, κι εκείνοι είχαν κοιταχτεί γελαστά στα μάτια χωρίς ν' απαντήσουν. Πάντα τους άρεσε να κοιτάζονται γελαστά στα μάτια. Ή καμιά φορά να ξεσπάνε στα γέλια χωρίς λόγο. Το γέλιο ήταν ο ερωτικός τους κώδικας εδώ και 10 χρόνια. Το 'χαν ανακαλύψει πριν ακόμη ανακαλύψουν ο ένας τον άλλο... "Ήρθατε νωρίς", είχε πει η συνοδός κόβοντας το απόκομμα απ' το εισιτήριο της Νεφέλης. Και μετά, κοιτάζοντας τον Αλέξη: "Έχω διαβάσει όλα σας τα βιβλία" είπε. "Όλα αυτά που περάσατε... Όλα αυτά που σας έκαναν στη φυλακή...". Κοίταξε τη Νεφέλη: "Πώς τα άντεξε;". Ξανακοίταξε τον Αλέξη: "Πώς τα αντέξατε;". Αλλά ο Αλέξης είχε το γελαστό του βλέμμα πάνω στη Νεφέλη. Έσκυψε και πήρε από κάτω τη μικρή δερμάτινη βαλίτσα. Με τ' άλλο χέρι έψαξε να βρει το χέρι της. "Πάμε;" είπε. Όλα αυτά είχαν γίνει πριν από 20 λεπτά"
Νουβέλα καλογραμμένη, σαν απόγευμα. Σαν ένα απόγευμα γελαστό κι ας είναι κρυμμένες κάτω από το χαμόγελο δύο ολόκληρες θλιμμένες ζωές.
Το βιβλίο περιέχει τρεις νουβέλες του Φρέντυ Γερμανού και πήρε το όνομά του από την πρώτη εξ αυτών. Το γελαστό απόγευμα γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία με τον Νίκο Κούρκουλο και τη Μπέτυ Λιβανού και υπήρξε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην εποχή της. Ένα ζευγάρι ορμά στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, δείχνουν ευτυχισμένοι και όλοι νομίζουν πως πρόκειται για νιόπαντρους που ετοιμάζονται για το ταξίδι του μέλιτος. Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική, και οι δύο είναι καταδικασμένοι να πεθάνουν σύντομα, όπως και ο έρωτας που υπήρξε κάποτε μεταξύ τους. Δεν είναι από τα δυνατά βιβλία του Γερμανού.
Αυτή η νουβέλα αποτελεί την πρώτη μου επαφή με το έργο του Φρέντυ Γερμανού και μπορώ να πω ότι μου άφησε την καλύτερη εντύπωση. Ο τρόπος γραφής του, σε συνδυασμό με την διατύπωση της γλυκόπικρης ιστορίας των δύο εραστών καταδικασμενων στην μακάβρια πραγματικότητα τους, καθιερωνουν αυτήν την μικρή νουβέλα ως το καλύτερο εναρκτήριο λάκτισμα για περαιτέρω ανάγνωση του συνολικού έργου του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη.
Είναι το πρώτο βιβλίο του Γερμανού που διαβάζω και με άφησε πολύ ικανοποιημένη! Αν και δύσκολα δίνω 5 αστέρια, του τα δίνω γιατί παρόλο που οι τρεις ιστορίες δε μου άρεσαν όλες το ίδιο, με κέρδισε ο τρόπος που τις έχει γράψει, από την πρώτη κιόλας σελίδα. Σίγουρα θα επιλέξω να διαβάσω κι άλλα δικά του στο μέλλον!
Ο φρέντυ γράφει πολύ καλά Δεν ήθελα να αφήσω το βιβλίο κάτω Ήθελα να δω τι θα γίνει στο τέλος Βάζω 4 και όχι 5 γιατί έκοβε τις ιστορίες πολυ απότομα για μένα Αλλά όλη η διάρκεια αυτών σε κρατούσε πολύ σε εγρήγορση !!!!