Βρίσκεσαι εκεί που οι Άνδεις συναντάνε την Αμαζονία. Κατηφορίζεις ύστερα στην Κορδιλιέρα, σμίγεις με τους μεθυσμένους από ρούμι κι άσπρη σκόνη πειρατές της Καραϊβικής. Στον τόπο αυτό φωτιά και νερό χορεύουν μαζί. Οι γυναίκες είναι μαύρες πεταλούδες. Ο φόνος εναλλάσσεται με χάδι. Η εκδίκηση με ηδονή. Στην Κολομβία. Ή -καλύτερα- στη Λοκομβία. Δηλαδή στη χώρα των τρελών...
A quick and nervous style of writing. Well, not really a plot. The author has just described his days in Colombia. Interesting just because of that - but that was it.