Mπορεί σήμερα ένα συρρικνωμένο ελληνικό χωριό, εγκαταλειμμένο δεκαετίες στην τύχη του, ν' αναστηθεί και να ξαναπιάσει ρυθμούς ζωής; Μπορεί από σπόντα. Aν ας πούμε εμπνεύσει ξαφνικά την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία το βγάζει απ’ την ανυπαρξία και την αφάνειά του, κάνοντάς το αιχμή του δόρατος στην προεκλογική εκστρατεία της. Μπορεί ο απελπισμένος πρόεδρος ενός κόμματος που καίγεται να κυβερνήσει ύστερα από τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση να εμπιστευθεί το μέλλον της ταλαιπωρημένης παράταξής του σε δύο βουλευτές του που είναι θανάσιμοι αντίπαλοι και οι επιδιώξεις των οποίων απέχουν όσο το δημιουργικό όραμα από τη δολοπλοκία και την ίντριγκα; Μπορεί, για ν’ αναπνεύσει επιτέλους άρωμα γλυκιάς εξουσίας... Μπορεί μια ποθητή γυναίκα που αισθάνεται προδομένη να φτάσει να εκδικηθεί τον εραστή της αποκαλύπτοντας ιδιαίτερης σημασίας πολιτικά σκάνδαλα και συνωμοσίες που απειλούν να διαλύσουν ένα κόμμα εξουσίας και ν’ ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό; Αν μπορεί λέει! Μπορεί η ιστορία αυτού του βιβλίου να συμβεί στην πραγματικότητα; Δεν μπορεί. Γιατί η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία της συγγραφέως...
Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου (English: Maira Papathanasopoulou) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και εργάζεται ως μεταφράστρια. Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλιο, το μυθιστόρημα "Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα", το οποίο πολύ γρήγορα κατέκτησε την πρώτη θέση στον πίνακα των μπεστ σέλερ και μέσα σε δύο χρόνια κυκλοφόρησε σε περισσότερα από 250.000 αντίτυπα. Το βιβλίο που κέρδισε τους περισσότερους ΄Ελληνες αναγνώστες μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, ολλανδικά, σουηδικά, φιλανδικά, πολωνικά, εβραϊκά, τουρκικά και τσέχικα. Το 2000 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά της, "Οι τοξικές ενώσεις του αρσενικού" που γνώρισε και αυτό μεγάλη επιτυχία, το 2004 το μυθιστόρημα "Εσύ, γλυκιά μου εξουσία", το 2006 το "Μακάριοι οι πενθούντες" και το 2014 το "Mamma Santissima. Έχει γράψει επίσης τα παιδικά βιβλία "Τι κι αν είμαι ασβός" (2001) και "Έχω ράμματα για τη γούνα σου" (2002). Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, και έχει συμμετάσχει σε 2 συλλογές διηγημάτων.
Σε σχέση με το best seller της Παπαθανασοπούλου «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα», το τρίτο της έργο («Εσύ, γλυκειά μου εξουσία») πέρασε σχετικά απαρατήρητο από τους λογοτεχνικούς κύκλους. Άδικα κατά τη γνώμη μου, γιατί το συγκεκριμένο μυθιστόρημα διαθέτει και ενδιαφέρουσα θεματολογία αλλά και ωριμότερο γράψιμο.
Ένα άσημο και παραμελημένο χωριό της ελληνικής επαρχίας αποκτά πρωτόγνωρη άνθηση και φήμη όταν γίνεται στόχαστρο της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος της αντιπολίτευσης. Ένας νεαρός βουλευτής καταφτάνει στο χωριουδάκι προκειμένου να διαπιστώσει τα προβλήματα του και να βοηθήσει στην επίλυση τους, ώστε να μετατραπεί το χωριό σε πρότυπο ανάπτυξης για την υπόλοιπη χώρα. Ο βουλευτής καταφέρνει να κερδίσει τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού, συμπεριλαμβανομένου του οξύθυμου παπά και της νεαρής δασκάλας, όμως την ίδια ώρα γίνεται στόχος μιας πολιτικής πλεκτάνης που απειλεί να τινάξει την «Επιχείρηση Μοιραλλάγια» αλλά και την πολιτική του καριέρα στον αέρα.
Ακολουθεί μια σειρά από ευτράπελα και φαιδρά περιστατικά, τα οποία η Παπαθανασοπούλου περιγράφει με πολλή γλαφυρότητα και χιούμορ.
Είναι απλοϊκό αλλά είναι ταυτόχρονα τόσο καλογραμμένο και αισιόδοξο που θα το πρότεινα οπωσδήποτε σε όποιον θέλει να περάσει ευχάριστα την ώρα του αντί, για παράδειγμα, να δει ένα μέτριο σίριαλ. Ειδικά σημειώνω τη μαεστρία με την οποία χειρίζεται η συγγραφέας την ελληνική γλώσσα: χαίρεσαι να τη διαβάζεις.
Πέρασαν χρόνια από τότε που διάβασα το "ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα" και το μόνο που θυμάμαι από αυτό ήταν ότι μού είχε φανεί ευχάριστο ως ανάγνωσμα. Διαβάζοντας τώρα το" Εσύ, γλυκιά μου εξουσία" η έκπληξη μου ήταν επίσης ευχάριστη. Καταρχάς με κέρδισε η ενδιαφέρουσα θεματολογία. Αν και σκοπός της συγγραφέως είναι να αποδώσει μια υπερβολή στα γραφόμενα και ειδικότερα ό,τι αφορά τον πολιτικό κόσμο, ο αναγνώστης ξέρει πως - δυστυχώς - τα περισσότερα θα μπορούσαν όντως να συμβούν στην πραγματικότητα!.. Μού άρεσε πολύ και ο τρόπος γραφής της Παπαθανασοπούλου. Ξέρει και χειρίζεται καλά την ελληνική γλώσσα και, μάλιστα, διαπίστωσα πως αρκετές λέξεις και φράσεις που χρησιμοποιεί δεν τις ήξερα καν (ουπς). Και, φυσικά, όλο το βιβλίο είναι γραμμένο με χιουμοριστικό τρόπο! Με λίγα λόγια, η ώρα μου πέρασε όμορφα διαβάζοντας το!
Αυτή την τύπισσα την έκαναν κάποτε σταρ (για την ακρίβεια δύο βιβλία πριν από αυτό) προεμμηνοπαυσιακες γκόμενες. Είναι υπεύθυνη για την καταρα της ροζ λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Η ίδια δεν το εκμεταλλευτηκε (μαλλον), σε συνεντεύξεις της μοιάζει κουλ και με κάποιο επίπεδο, αλλά η γραφή της είναι κριντζ. Ένας προεκλογικος αχταρμάς με έναν ηλιθιο αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης που έχει την πιο ηλιθια ιδέα εβερ και κινδυνεύει να χάσει 2η φορά τις εκλογές (χα!) που πάνω της (της ιδεας) στηρίζεται ολόκληρο το βιβλίο. Ηλιθια ιδέα, ηλιθιοι χαρακτήρες, ηλιθια εκτέλεση. Ας πει κάποιος στην συγγραφέα να περιοριστεί στην περιγραφή των ΒΠ φιλενάδων της (που ούτε αυτές τις πετυχαίνει), όταν θέλει να περιγράψει ελληνική επαρχία των 00s, δεν μπορεί να περιγράφει με "χιούμορ" από τον καταψύκτη και με εικόνες από τα 50s