Άυπνος ουρανός

by Κάλη Καρατζά

Στις Καλέπορτες του Διδυμότειχου τραγουδούσε ο Τούρκος τον αμανέ για την όμορφη χήρα, τη Θεοδοσία. Μα εκείνη, ολάκερη ζωή, πρόσμενε τα παιδιά της κάθε φορά που σφύριζε το τρένο στο σταθμό.

τα δίδυμά της
Το Μυρσινάκι, το κορίτσι με τα μπλε μάτια, που πρώτη φορά την αγκάλιασε ο γιος του βαμβακέμπορου στο καράβι για την Αλεξάνδρεια· κι από τότε όλα γίναν εφιάλτης στη ζωή της.
Την Ελπινίκη, που πότισε φαρμάκι τη γιαγιά Αναστασία για να βγάλει από τα σωθικά της το θησαυρό της τσαρίνας. Μυστικό που κρύφτηκε καλά στο μπουλούκι της Κατίνας Μορς.

το γιο της
Τον Δαμιανό, το ξανθό αγόρι, που χάρτινη βάρκα πήρε τα όνειρά του και τα ταξίδεψε σε θάλασσες έρωτα και προδοσίας. Κι όταν άραξε στους γκρίζους τοίχους της φυλακής, έγιναν πέτρινα ποιήματα να του θυμίζουν τη Βέρα, τη γυναίκα που τον τρέλανε και κάρφωσε μαχαίρι στην καρδιά του.

Πρόσωπα και καταστάσεις που έσπειραν και θέρισαν θύελλες συναντώντας τη μοίρα τους. Από 'κεί και πέρα ο Θεός να βάλει το χέρι του...

367 pages

First published January 1, 2011

About the author

Η Κάλη Καρατζά-Τζιβελέκη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Μεγάλωσε στην Καβάλα όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε φαρμακευτική στην Αθήνα όπου και εξασκεί ακόμα το επάγγελμα. Παράλληλα, ασχολείται με το γράψιμο. Δικά της σενάρια γυρίστηκαν για την τηλεόραση.

Reviews

[Georgette Nanou · Rating 3 out of 5]

Καλό βιβλίο που νομίζεις ότι πραγματικότητα και μυθοπλασία τα βρίσκουν και συμβιώνουν.Πλοκή στενόχωρη που ρέει αβίαστα,αλλά στο τέλος σου αφήνει μια πικρή γεύση,λόγω του τέλους,που κατ'εμέ τουλάχιστον είναι ατελές και με ερωτηματικά.

[Δημήτρης Μοσχοβάκης · Rating 3 out of 5]

Ήθελα πραγματικά να δώσω 4 αστέρια αλλά το τέλος ήταν τρομερά... όχι τέλος.

Ο τρόπος γραφής είναι εξαιρετικός και γάργαρος. Μου έκανε εντύπωση το πόσο όμορφη ροή είχε όσο το διάβαζα (ήταν από τους βασικούς λόγους που συνέχισα να το διαβάζω καθώς συνήθως δεν διαβάζω τέτοιου είδους λογοτεχνία.) Δυστυχώς όμως με πήγε μέχρι την πηγή και δεν μου έδωσε νερό.

Πέρα από αυτό, κάποια σημαντικά πράγματα δεν μπορούσα να τα πιστέψω. Δεν θέλω να επεκταθώ για να μην αποκαλύψω κάτι αλλά υπάρχουν κάποιες στιγμές που ο άνθρωπος λέει "φτάνει πια" χωρίς να χρειαστεί να καταστραφεί από έναν άλλο άνθρωπο για εκατοστή φορά. Ακόμα, καταλαβαίνω το σοκ που μπορεί να πάθει κάποιος αλλά αυτό που έπαθε ο Δαμιανός μου φάνηκε ακραίο (κι ας εξηγείται επιστημονικά. Θέλω να πιστεύω ότι εξηγείται.)

Κατά τα άλλα μου άρεσε αλλά δεν με εντυπωσίασε. Δυσκολεύτηκα να δεθώ με τους χαρακτήρες αλλά κάθε φορά που το επιανα χανομουν βυθισμένος στην υπέροχη αφήγηση.

[Κατερίνα Ζαφειροπούλου · Rating 2 out of 5]

θα μπορουσε να ηταν ενα καλο βιβλιαρακι οπου θα διαβαζοταν ανετα αν δεν
1.ειχε αυτο το τελος!λες και βαρεθηκε η συγγραφεας να τελειωσει το βιβλιο της και αφησε ημιτελεις ολες τις ιστοριες των ηρωων της!
2.ειχε αυτον τον τιτλο ο οποιος αναφερεται μονο στον ηρωα της μιας ιστοριας ενω δεν εκπροσωπει τους υπολοιπους ηρωες
Σαν υποθεση καλο,αλλα το τελος απαραδεκτο.Νομιζα οτι καποιος εχει κοψει τις τελευταιες σελιδες του βιβλιου

[Vicky · Rating 4 out of 5]

Το διάβασα μέσα σε μια μέρα! Ενδιαφέρουσα πλοκή που σε καθηλώνει! Θα προτιμούσα ένα πιο ολοκληρωμένο τέλος...

[Alexandra Avdikoy · Rating 3 out of 5]

Δεν ενθουσιάστηκα!Πάντα τα βιβλία της κ.Καρατζά κρύβουν ένα πόνο που τις περισσότερες φορές,ακόμη και μια παράγραφος σε κάνει να σκέφτεσαι,και να μην βλέπεις την γενική εικόνα.