What do you think?
Rate this book
Μία νύχτα που κράτησε χρόνια
Η Κασσάνδρα επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της προκειμένου να αντλήσει έμπνευση για το νέο της βιβλίο. Εκεί έχει καταφύγει και ο Μάρκος, "φυγάς" από ένα σκληρό παρελθόν που τον στοιχειώνει και από μυστικά που κρατά καλά κλεισμένα μέσα του. Όταν η Κασσάνδρα μαθαίνει για την πολυτάραχη ζωή του, βρίσκει στο πρόσωπό του τον ιδανικό ήρωα για το βιβλίο της.
Μπλεγμένοι σε μια "ονειροπαγίδα", αφήνονται να βιώσουν δυνατά συναισθήματα, με φόντο τις σκληρές μνήμες του Μάρκου, τους ανεξερεύνητους φόβους της Κασσάνδρας, τα αλληλένδετα γεγονότα που οδηγούν τις καταστάσεις, τις δυνατές φιλίες αλλά και τις καταλυτικές συγκρούσεις. Μήπως τα παράξενα παιχνίδια της μοίρας τούς δίνουν τώρα την ευκαιρία να πολεμήσουν τους δαίμονες που κουβαλούν μέσα τους και να βρουν τη λύτρωση;
Μπλεγμένοι σε μια "ονειροπαγίδα", αφήνονται να βιώσουν δυνατά συναισθήματα, με φόντο τις σκληρές μνήμες του Μάρκου, τους ανεξερεύνητους φόβους της Κασσάνδρας, τα αλληλένδετα γεγονότα που οδηγούν τις καταστάσεις, τις δυνατές φιλίες αλλά και τις καταλυτικές συγκρούσεις. Μήπως τα παράξενα παιχνίδια της μοίρας τούς δίνουν τώρα την ευκαιρία να πολεμήσουν τους δαίμονες που κουβαλούν μέσα τους και να βρουν τη λύτρωση;
317 pages, Paperback
First published April 1, 2013
44 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
November 10, 2013
Ξεκίνησα να διαβάζω το «μια νύχτα που κράτησε χρόνια» κι ένιωσα πως έμπαινα σε μια λίμνη, ίσως και αυτή που περιγράφει η Βάσια Ακαρέπη δια στόματος της ηρωίδας της, της Κασσάνδρας. Βυθίστηκα απολαυστικά στο νερό, νιώθοντας όσα με απασχολούσαν να απομακρύνονται, χαλάρωσα και αφέθηκα. Έγινα θαμώνας στο Κουκούλι, κάθισα στον νεραϊδότοπο παρατηρώντας τα ενωμένα δέντρα και την παράξενη ιστορία τους. Κρυφοκοίταξα πίσω από τα παντζούρια κατασκοπεύοντας τις κινήσεις του Μάρκου και της Κασσάνδρας.
Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο και ήταν σαν να μου μιλούσε και η ηρωίδα και η συγγραφέας, να μου μιλούσε εξηγώντας μου το πώς κάτι μετουσιώνεται από αφηρημένο σε συγκεκριμένο χωρίς να πέσει στην κοινοτοπία των τσιτάτων της γραφής. Τι είναι η γραφή αλήθεια; Ποια είναι η σχέση του συγγραφέα με τα κείμενά του; Τι επιδιώκει να προσφέρει στον αναγνώστη του; Κρίνει και κρίνεται με κάθε λέξη, ξεκινώντας ένα ταξίδι που ο προορισμός του φαντάζει εξωτικός. Αυτό το εξωτικό είναι που μας γεμίζει ενθουσιασμό, γιατί μας είναι άγνωστο, πρωτόγνωρο, ασυνήθιστο,και αν ελλοχεύουν κίνδυνοι, αυτοί δεν είναι ικανοί να ματαιώσουν το ταξίδι μας. Σε αυτό λοιπόν το μυθιστόρημα η Βάσια Ακαρέπη μιλάει απλά, τρυφερά, ανθρώπινα για τους φόβους, τα πάθη, τα μυστικά, την ψυχοσύνθεση των ηρώων της, αλλά και αυτού του ίδιου του συγγραφέα, στην ώρα ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα, στην ώρα του τίποτα που όμως είναι τα πάντα.
Σίγουρα δεν αρκεί μόνο η διάθεση για να ολοκληρώσεις ένα έργο. Απαιτείται ταλέντο, αποδοχή του ότι θα αποδομήσεις τον εαυτό σου για να τον ανασυγκροτήσεις, μα περισσότερο απ’ όλα ειλικρίνεια και σεβασμός στον ίδιο τον άνθρωπο και σε αυτά τα πολλά και λίγα, τα σημαντικά και ασήμαντα που στοιχειοθετούν τη ζωή του. Το να μπορείς τέλος να κάνεις τον εαυτό σου πρώτα κι έπειτα τους άλλους, να μπουν μέσα στην ιστορία. Γιατί κάθε αφήγηση είναι το δικό μας παρελθόν, η δική μας ζωή, μια ονειροπαγίδα που θα φυλακίσει τους δαίμονες και θα μας ελευθερώσει από τα πάθη και λάθη όχι απλά για να ξεφύγουμε πρόσκαιρα, αλλά για να δούμε πως ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας έχει κι αυτός τη σημειολογία του.
Άριστες οι εντυπώσεις μου από το μυθιστόρημα, όχι μόνο για τον τρόπο που η δημιουργός του έδεσε την πλοκή της κρατώντας τους άσους στο μανίκι της, χωρίς όμως να παραπλανεί ή να κατευθύνει τον αναγνώστη, αλλά και γιατί είναι πολύ ελπιδοφόρο να βλέπεις πως μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό συγγραφικών πονημάτων που διακρίνει εκτός άλλων την εποχή μας, υπάρχουν οι χαρισματικοί οραματιστές.
Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο και ήταν σαν να μου μιλούσε και η ηρωίδα και η συγγραφέας, να μου μιλούσε εξηγώντας μου το πώς κάτι μετουσιώνεται από αφηρημένο σε συγκεκριμένο χωρίς να πέσει στην κοινοτοπία των τσιτάτων της γραφής. Τι είναι η γραφή αλήθεια; Ποια είναι η σχέση του συγγραφέα με τα κείμενά του; Τι επιδιώκει να προσφέρει στον αναγνώστη του; Κρίνει και κρίνεται με κάθε λέξη, ξεκινώντας ένα ταξίδι που ο προορισμός του φαντάζει εξωτικός. Αυτό το εξωτικό είναι που μας γεμίζει ενθουσιασμό, γιατί μας είναι άγνωστο, πρωτόγνωρο, ασυνήθιστο,και αν ελλοχεύουν κίνδυνοι, αυτοί δεν είναι ικανοί να ματαιώσουν το ταξίδι μας. Σε αυτό λοιπόν το μυθιστόρημα η Βάσια Ακαρέπη μιλάει απλά, τρυφερά, ανθρώπινα για τους φόβους, τα πάθη, τα μυστικά, την ψυχοσύνθεση των ηρώων της, αλλά και αυτού του ίδιου του συγγραφέα, στην ώρα ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα, στην ώρα του τίποτα που όμως είναι τα πάντα.
Σίγουρα δεν αρκεί μόνο η διάθεση για να ολοκληρώσεις ένα έργο. Απαιτείται ταλέντο, αποδοχή του ότι θα αποδομήσεις τον εαυτό σου για να τον ανασυγκροτήσεις, μα περισσότερο απ’ όλα ειλικρίνεια και σεβασμός στον ίδιο τον άνθρωπο και σε αυτά τα πολλά και λίγα, τα σημαντικά και ασήμαντα που στοιχειοθετούν τη ζωή του. Το να μπορείς τέλος να κάνεις τον εαυτό σου πρώτα κι έπειτα τους άλλους, να μπουν μέσα στην ιστορία. Γιατί κάθε αφήγηση είναι το δικό μας παρελθόν, η δική μας ζωή, μια ονειροπαγίδα που θα φυλακίσει τους δαίμονες και θα μας ελευθερώσει από τα πάθη και λάθη όχι απλά για να ξεφύγουμε πρόσκαιρα, αλλά για να δούμε πως ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας έχει κι αυτός τη σημειολογία του.
Άριστες οι εντυπώσεις μου από το μυθιστόρημα, όχι μόνο για τον τρόπο που η δημιουργός του έδεσε την πλοκή της κρατώντας τους άσους στο μανίκι της, χωρίς όμως να παραπλανεί ή να κατευθύνει τον αναγνώστη, αλλά και γιατί είναι πολύ ελπιδοφόρο να βλέπεις πως μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό συγγραφικών πονημάτων που διακρίνει εκτός άλλων την εποχή μας, υπάρχουν οι χαρισματικοί οραματιστές.
August 4, 2014
Μια όμορφη ιστορία πλεγμένη έτσι ώστε να σε κάνει να ρουφάς κάθε του σελίδα αχόρταγα. Ένας ήρωας που τον ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Μια ηρωίδα που στέκεται στο ύψος της. Μια αγάπη που θες με όλη σου την καρδιά να έχει αίσιο τέλος. Και αυτό... γιατί το αξίζουν και οι δύο <3
January 13, 2014
Μετά από μια αποτυχημένη σχέση κι ένα αποτυχημένο βιβλίο η Κασσάνδρα επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της αναζητώντας πηγή έμπνευσης για το επόμενο βιβλίο της. Εκεί θα βρει πολλά περισσότερα αφού θα ξανασμίξει με παλιούς αλλά θα αποκτήσει και νέους φίλους.Θα βρει τον έρωτα αλλά θα αντιμετωπίσει και τους δαίμονες που την καταδιώκουν. Ο Μάρκος, ο άνθρωπος που θα αλλάξει τη ζωή της Κασσάνδρας , κατατρεγμένος από τα δικά του μυστικά αναζητά τη δική του λύτρωση...
Θα μπορέσουν τελικά να αντιμετωπίσουν αυτά που τους βασανίζουν ή το παρελθόν τους θα τους συντρίψει?
Πόσο δύσκολο είναι άραγε για έναν άνθρωπο να αφήσει πίσω του ένα στοιχειωμένο παρελθόν και να ελευθερωθεί απ τις σκιές που κουβαλάει στην ίδια την ψυχή του?
Η Κασσάνδρα και ο Μάρκος θα κληθούν να απαντήσουν σ' αυτό το βασανιστικό για 'κείνους ερώτημα μέσα από ένα υπέροχο βιβλίο. Μια καταπληκτική ιστορία που ξετυλίγεται μπροστά μας τόσο φυσικά μα και ανατρεπτικά συνάμα. Οι ζωές των ηρώων αυτού του υπέροχου βιβλίου είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένες που αφήνουν άφωνο τον αναγνώστη...
Η Βάσια Ακαρέπη με μεγάλη μαεστρία μας οδηγεί με την απλή και κατανοητή -αλλά σε καμία περίπτωση απλοϊκή και συνηθισμένη- γραφή της στα άδυτα των ψυχών των ηρώων. Στους πιο σκοτεινούς τους φόβους και στις πιο απόκρυφες ελπίδες τους. Το βιβλίο της είναι καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο σε σημείο που σκέφτεσαι οτι είναι αδύνατο αυτό να είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
Διαβάζοντας το ''Μια νύχτα που Κράτησε Χρόνια'' ομολογώ πως ΄έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται ''Ποια είναι τα όρια ενός ανθρώπου που αγαπάει? Μπορεί κάποιος να συγχωρήσει τα πάντα στο όνομα της αληθινής αγάπης? Κι αυτός που αποζητά τη συγχώρεση, όταν τελικά του δοθεί καταφέρνει ποτέ να λυτρωθεί ολοκληρωτικά?''
Η τελική έκβαση του βιβλίου μου έδωσε την απάντηση και ακόμα περισσότερη τροφή για σκέψη...
Θα μπορέσουν τελικά να αντιμετωπίσουν αυτά που τους βασανίζουν ή το παρελθόν τους θα τους συντρίψει?
Πόσο δύσκολο είναι άραγε για έναν άνθρωπο να αφήσει πίσω του ένα στοιχειωμένο παρελθόν και να ελευθερωθεί απ τις σκιές που κουβαλάει στην ίδια την ψυχή του?
Η Κασσάνδρα και ο Μάρκος θα κληθούν να απαντήσουν σ' αυτό το βασανιστικό για 'κείνους ερώτημα μέσα από ένα υπέροχο βιβλίο. Μια καταπληκτική ιστορία που ξετυλίγεται μπροστά μας τόσο φυσικά μα και ανατρεπτικά συνάμα. Οι ζωές των ηρώων αυτού του υπέροχου βιβλίου είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένες που αφήνουν άφωνο τον αναγνώστη...
Η Βάσια Ακαρέπη με μεγάλη μαεστρία μας οδηγεί με την απλή και κατανοητή -αλλά σε καμία περίπτωση απλοϊκή και συνηθισμένη- γραφή της στα άδυτα των ψυχών των ηρώων. Στους πιο σκοτεινούς τους φόβους και στις πιο απόκρυφες ελπίδες τους. Το βιβλίο της είναι καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο σε σημείο που σκέφτεσαι οτι είναι αδύνατο αυτό να είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
Διαβάζοντας το ''Μια νύχτα που Κράτησε Χρόνια'' ομολογώ πως ΄έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται ''Ποια είναι τα όρια ενός ανθρώπου που αγαπάει? Μπορεί κάποιος να συγχωρήσει τα πάντα στο όνομα της αληθινής αγάπης? Κι αυτός που αποζητά τη συγχώρεση, όταν τελικά του δοθεί καταφέρνει ποτέ να λυτρωθεί ολοκληρωτικά?''
Η τελική έκβαση του βιβλίου μου έδωσε την απάντηση και ακόμα περισσότερη τροφή για σκέψη...
December 11, 2016
Δεν με τραβούσε καθόλου να το διαβάσω..Δεν με καθήλωσε ουτε με έκανε να ταυτιστώ με την πλοκή του..Η συγγραφέας φαινεται πολλα υποσχόμενη αλλα πιστευω οτι δεν φάνηκε το πραγματικό της ταλέντο σε αυτο το εγχείρημα..
May 17, 2022
❓Πόσο κρατάει μια νύχτα; Ώρες, λεπτά, στιγμές ή μήπως μια ολόκληρη ζωή;
❓Μπορεί μια νύχτα να σου αλλάξει ολόκληρη τη ζωή;
❓Πόσο πολύ μπορεί να σε πληγώσει μια νύχτα;
❓Πόσο σκοτεινή μπορεί να γίνει;
Η Κασσάνδρα είναι μια επιτυχημένη συγγραφέας και προκειμένου να αντλήσει έμπνευση για το νέο της βιβλίο, καταφεύγει στον τόπο καταγωγής της. Πέρα όμως από αυτό, χρειάζεται και μια αλλαγή γενικότερα στη ζωή της και η λύση αυτή φαντάζει η ιδανικότερη.
Την ίδια χρονική περίοδο, στο ίδιο χωριό με την Κασσάνδρα, καταφεύγει και ο Μάρκος. Εκείνος είναι «φυγάς», προσπαθεί να ξεφύγει από το σκληρό και σκοτεινό του παρελθόν. Ένα παρελθόν που τον στοιχειώνει, τον βασανίζει και τον κρατάει ξάγρυπνο τις νύχτες να παλεύει με τις Ερινύες του. Ότι είχε αγγίξει στη ζωή του χανόταν μέσα στο σκοτάδι.
Στο πρόσωπο του Μάρκου η Κασσάνδρα θα βρει την έμπνευση. Η πολυτάραχη ζωή του, κατόπιν συναίνεσης και του ιδίου, θα γινόταν η ιστορία του νέου της βιβλίου. Όσο περνούσε ο καιρός γνωρίζονταν ολοένα και καλύτερα και αφήνονταν να βιώσουν πολύ δυνατά συναισθήματα. Καθώς ξεδιπλώνεται η ιστορία έρχονται αντιμέτωποι με του φόβους τους και τα μυστικά του παρελθόντος. Το παρελθόν τους καταδιώκει, δεν τους αφήνει να ξεχάσουν. Μυστικά μιας νύχτας που σημάδεψαν τις ζωές και των δυο. Αποκαλύψεις που σοκάρουν.
❓Πόσο εύκολο είναι να παλέψεις με το παρελθόν σου, να αντιμετωπίσεις ότι σε πόνεσε και να γιατρέψεις τις πληγές σου;
Μπορείς να ξεχάσεις; Μπορείς να συγχωρήσεις; Δυο άνθρωποι που αναζητούν την λύτρωση. Δυο ψυχές που θέλουν να «σκοτώσουν» την νύχτα εκείνη και στη θέση της να βάλουν μιαν άλλη. Μια νύχτα γλυκιά, μια νύχτα με άρωμα νυχτολούλουδου…
Το «Μια νύχτα που κράτησε χρόνια» είναι ένα άκρως συγκινητικό, ανατρεπτικό, τρυφερό και ανθρώπινο μυθιστόρημα. Με απλή γραφή, ευκολοδιάβαστο, καλογραμμένο και με καλοπλεγμένη πλοκή. Ένα βιβλίο που μας μιλά για την δύναμη της αληθινής αγάπης, της συγχώρεσης αλλά και της λύτρωσης. Η κ. Βάσια Ακαρέπη έκανε το συγγραφικό της ντεμπούτο με το συγκεκριμένο βιβλίο και νομίζω πως με την εξαιρετική της πένα κέρδισε μια θέση στην καρδιά των αναγνωστών. Θερμά συγχαρητήρια και πάντα επιτυχίες εύχομαι!!!
✒️ Από τα όνειρα δεν μπορούμε να ξεφύγουμε ποτέ, ούτε από τον φόβο. Είναι οι αποσκευές μας. Αυτά που ευχόμαστε και αυτά που φοβόμαστε είναι το βάρος μας, η γνώριμη φυλακή μας, αλλά και το έναυσμα για να ζούμε. (σελίδες 31 – 32)
❓Μπορεί μια νύχτα να σου αλλάξει ολόκληρη τη ζωή;
❓Πόσο πολύ μπορεί να σε πληγώσει μια νύχτα;
❓Πόσο σκοτεινή μπορεί να γίνει;
Η Κασσάνδρα είναι μια επιτυχημένη συγγραφέας και προκειμένου να αντλήσει έμπνευση για το νέο της βιβλίο, καταφεύγει στον τόπο καταγωγής της. Πέρα όμως από αυτό, χρειάζεται και μια αλλαγή γενικότερα στη ζωή της και η λύση αυτή φαντάζει η ιδανικότερη.
Την ίδια χρονική περίοδο, στο ίδιο χωριό με την Κασσάνδρα, καταφεύγει και ο Μάρκος. Εκείνος είναι «φυγάς», προσπαθεί να ξεφύγει από το σκληρό και σκοτεινό του παρελθόν. Ένα παρελθόν που τον στοιχειώνει, τον βασανίζει και τον κρατάει ξάγρυπνο τις νύχτες να παλεύει με τις Ερινύες του. Ότι είχε αγγίξει στη ζωή του χανόταν μέσα στο σκοτάδι.
Στο πρόσωπο του Μάρκου η Κασσάνδρα θα βρει την έμπνευση. Η πολυτάραχη ζωή του, κατόπιν συναίνεσης και του ιδίου, θα γινόταν η ιστορία του νέου της βιβλίου. Όσο περνούσε ο καιρός γνωρίζονταν ολοένα και καλύτερα και αφήνονταν να βιώσουν πολύ δυνατά συναισθήματα. Καθώς ξεδιπλώνεται η ιστορία έρχονται αντιμέτωποι με του φόβους τους και τα μυστικά του παρελθόντος. Το παρελθόν τους καταδιώκει, δεν τους αφήνει να ξεχάσουν. Μυστικά μιας νύχτας που σημάδεψαν τις ζωές και των δυο. Αποκαλύψεις που σοκάρουν.
❓Πόσο εύκολο είναι να παλέψεις με το παρελθόν σου, να αντιμετωπίσεις ότι σε πόνεσε και να γιατρέψεις τις πληγές σου;
Μπορείς να ξεχάσεις; Μπορείς να συγχωρήσεις; Δυο άνθρωποι που αναζητούν την λύτρωση. Δυο ψυχές που θέλουν να «σκοτώσουν» την νύχτα εκείνη και στη θέση της να βάλουν μιαν άλλη. Μια νύχτα γλυκιά, μια νύχτα με άρωμα νυχτολούλουδου…
Το «Μια νύχτα που κράτησε χρόνια» είναι ένα άκρως συγκινητικό, ανατρεπτικό, τρυφερό και ανθρώπινο μυθιστόρημα. Με απλή γραφή, ευκολοδιάβαστο, καλογραμμένο και με καλοπλεγμένη πλοκή. Ένα βιβλίο που μας μιλά για την δύναμη της αληθινής αγάπης, της συγχώρεσης αλλά και της λύτρωσης. Η κ. Βάσια Ακαρέπη έκανε το συγγραφικό της ντεμπούτο με το συγκεκριμένο βιβλίο και νομίζω πως με την εξαιρετική της πένα κέρδισε μια θέση στην καρδιά των αναγνωστών. Θερμά συγχαρητήρια και πάντα επιτυχίες εύχομαι!!!
✒️ Από τα όνειρα δεν μπορούμε να ξεφύγουμε ποτέ, ούτε από τον φόβο. Είναι οι αποσκευές μας. Αυτά που ευχόμαστε και αυτά που φοβόμαστε είναι το βάρος μας, η γνώριμη φυλακή μας, αλλά και το έναυσμα για να ζούμε. (σελίδες 31 – 32)
August 14, 2013
Τη Βάσια Ακαρέπη, τη γνώρισα πριν από δεκαοχτώ χρόνια, συγκεκριμένα το 1995. Ήμασταν και οι δύο μέλη της θεατρικής ομάδας της πόλης μας και μπορώ να πω πως εύκολα την ξεχώρισα ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, για το χαμόγελο της και τη σπιρτόζικη – ενθουσιώδη συμπεριφορά της. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήρθαμε πολύ κοντά και πέρα από το θέατρο που αρχικά μας ένωσε, κάναμε παρέα και σε προσωπικό επίπεδο ενώ οφείλω να αποκαλύψω πως είναι ο άνθρωπος που μου γνώρισε τον μετέπειτα σύντροφο και αργότερα σύζυγο μου!
Ο χρόνος κύλησε, πέρασε και δυστυχώς καμιά φορά η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις σε αναγκάζουν να «χαθείς» ακόμα και με ανθρώπους που εκτιμάς και αναπολείς την παρέα τους. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης νομίζω ότι βοήθησαν πολλούς να «ξαναβρεθούν» και κάπως έτσι μετά από αρκετά χρόνια εγώ και η Βάσια αρχίσαμε να τα ξαναλέμε.
Ομολογώ πως δεν γνώριζα ότι ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα της ήταν να γράψει ένα βιβλίο, τουλάχιστον την εποχή που κάναμε παρέα δεν είχε τύχει ποτέ να συζητήσουμε κάτι τέτοιο αλλά ούτε κι εγώ από πλευράς μου είχα εκφράσει κάτι αντίστοιχο. Λίγο καιρό αφού είχε εκδοθεί το βιβλίο μου «Σιωπή στο Σκοτάδι», μιλήσαμε και μου εξέφρασε αυτή της την επιθυμία.
Προσωπικά είμαι άνθρωπος που πιστεύει πολύ στην πραγματοποίηση των «ονείρων» με απαραίτητη προϋπόθεση την αφοσίωση, τη δουλειά και την προσπάθεια καθώς τίποτα δεν μπορεί να γίνει από μόνο του. Αυτή ήταν θα έλεγα και η μόνη συμβουλή που έδωσα στη Βάσια, την προέτρεψα να προσπαθήσει κι έτσι πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Μία νύχτα που κράτησε χρόνια», από τις εκδόσεις Μίνωας.
Θα μπορούσα να είχα πάρει το βιβλίο της από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του όμως προτίμησα να κάνω υπομονή και να περιμένω για μία περίοδο που θα ήμουν πιο άνετη και ξεκούραστη για να του δώσω την κατάλληλη προσοχή και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα πως έπραξα πάρα πολύ σωστά.
Κάποιοι από εσάς θα νομίσετε ότι είμαι επηρεασμένη και όχι αντικειμενική επειδή γνωρίζω τόσο καλά τη δημιουργό όμως αυτό δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο. Το περίμενα πως το βιβλίο της θα ήταν καλό, αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι θα μου αρέσει τόσο πολύ, σε τόσο μεγάλο βαθμό που θα συνεχίζω να το σκέφτομαι και μετά το πέρας της ανάγνωσης του!
Η Βάσια έχει δημιουργήσει χαρακτήρες ιδιαίτερους, σκοτεινούς αλλά ταυτόχρονα ελκυστικούς, μυστηριώδης που σε γοητεύουν και σε παρασύρουν και μάλιστα το καταφέρνει χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης. Μου άρεσε πολύ η ατμόσφαιρα αλλά ακόμα περισσότερο η «γλύκα» που αναδίδεται μέσα από τη συναισθηματική φόρτιση η οποία υποβόσκει σε κάθε σελίδα του βιβλίου της.
Η γραφή της απλή, χωρίς πομπώδης εκφράσεις και υπερβολές, λέει ξεκάθαρα όλα όσα πρέπει να ειπωθούν ενώ παράλληλα με ευκολία οι εικόνες σχηματίζονται από μόνες τους και συνθέτουν έναν πίνακα ζωγραφικής με ζωηρά και έντονα χρώματα όποτε χρειάζεται ενώ σε άλλα σημεία υπάρχουν σκιές που το φως έρχεται μόνο την κατάλληλη στιγμή.
Οι ήρωες της, αληθινοί από κάθε άποψη, ο καθένας τους με τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κερδίζουν και μάλιστα προσωπικά κατέληξα να τους αγαπήσω όλους το ίδιο αφού όλοι είχαν κάτι να μου πουν.
Το βιβλίο κυλάει, οι σελίδες φεύγουν και δεν το καταλαβαίνεις, δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου, όχι από αγωνία απαραίτητα αλλά επειδή δεν μπορείς να αποχωριστείς τη γλυκιά του ατμόσφαιρα.
Και το τέλος… όχι απλά ανατρεπτικό αλλά μαγικό! Από την αρχή προσπαθούσα να μαντέψω τι κρυβόταν από πίσω και έκανα ένα σωρό σενάρια με το μυαλό μου αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα και ναι, έμεινα έκπληκτη με την τροπή των γεγονότων με το πώς αυτός ο κύκλος έκλεισε όπως ακριβώς κάποτε είχε ανοίξει.
Αγαπημένη μου Βάσια, θα ήθελα να σου πω ότι τα κατάφερες! Το όνειρο σου πραγματοποιήθηκε όχι μόνο επειδή το ήθελες πολύ και κόπιασες γι’ αυτό αλλά ακριβώς επειδή το βιβλίο σου είναι υπέροχο, αξίζει και με το παραπάνω!
Δεν ξέρω αν αυτή η νύχτα κατάφερε να κρατήσει χρόνια, το σίγουρο όσον αφορά εμένα είναι ότι η ιστορία του βιβλίου σου θα μείνει μέσα μου αιώνια!
Τα συγχαρητήρια μου με όλη μου την αγάπη και δεν σου κρύβω πως ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλα πράγματα από εσένα, τα περιμένω με λαχτάρα. Σου εύχομαι καλή επιτυχία στα μελλοντικά σου σχέδια μέσα από την καρδιά μου.
Ο χρόνος κύλησε, πέρασε και δυστυχώς καμιά φορά η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις σε αναγκάζουν να «χαθείς» ακόμα και με ανθρώπους που εκτιμάς και αναπολείς την παρέα τους. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης νομίζω ότι βοήθησαν πολλούς να «ξαναβρεθούν» και κάπως έτσι μετά από αρκετά χρόνια εγώ και η Βάσια αρχίσαμε να τα ξαναλέμε.
Ομολογώ πως δεν γνώριζα ότι ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα της ήταν να γράψει ένα βιβλίο, τουλάχιστον την εποχή που κάναμε παρέα δεν είχε τύχει ποτέ να συζητήσουμε κάτι τέτοιο αλλά ούτε κι εγώ από πλευράς μου είχα εκφράσει κάτι αντίστοιχο. Λίγο καιρό αφού είχε εκδοθεί το βιβλίο μου «Σιωπή στο Σκοτάδι», μιλήσαμε και μου εξέφρασε αυτή της την επιθυμία.
Προσωπικά είμαι άνθρωπος που πιστεύει πολύ στην πραγματοποίηση των «ονείρων» με απαραίτητη προϋπόθεση την αφοσίωση, τη δουλειά και την προσπάθεια καθώς τίποτα δεν μπορεί να γίνει από μόνο του. Αυτή ήταν θα έλεγα και η μόνη συμβουλή που έδωσα στη Βάσια, την προέτρεψα να προσπαθήσει κι έτσι πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Μία νύχτα που κράτησε χρόνια», από τις εκδόσεις Μίνωας.
Θα μπορούσα να είχα πάρει το βιβλίο της από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του όμως προτίμησα να κάνω υπομονή και να περιμένω για μία περίοδο που θα ήμουν πιο άνετη και ξεκούραστη για να του δώσω την κατάλληλη προσοχή και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα πως έπραξα πάρα πολύ σωστά.
Κάποιοι από εσάς θα νομίσετε ότι είμαι επηρεασμένη και όχι αντικειμενική επειδή γνωρίζω τόσο καλά τη δημιουργό όμως αυτό δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο. Το περίμενα πως το βιβλίο της θα ήταν καλό, αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι θα μου αρέσει τόσο πολύ, σε τόσο μεγάλο βαθμό που θα συνεχίζω να το σκέφτομαι και μετά το πέρας της ανάγνωσης του!
Η Βάσια έχει δημιουργήσει χαρακτήρες ιδιαίτερους, σκοτεινούς αλλά ταυτόχρονα ελκυστικούς, μυστηριώδης που σε γοητεύουν και σε παρασύρουν και μάλιστα το καταφέρνει χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης. Μου άρεσε πολύ η ατμόσφαιρα αλλά ακόμα περισσότερο η «γλύκα» που αναδίδεται μέσα από τη συναισθηματική φόρτιση η οποία υποβόσκει σε κάθε σελίδα του βιβλίου της.
Η γραφή της απλή, χωρίς πομπώδης εκφράσεις και υπερβολές, λέει ξεκάθαρα όλα όσα πρέπει να ειπωθούν ενώ παράλληλα με ευκολία οι εικόνες σχηματίζονται από μόνες τους και συνθέτουν έναν πίνακα ζωγραφικής με ζωηρά και έντονα χρώματα όποτε χρειάζεται ενώ σε άλλα σημεία υπάρχουν σκιές που το φως έρχεται μόνο την κατάλληλη στιγμή.
Οι ήρωες της, αληθινοί από κάθε άποψη, ο καθένας τους με τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κερδίζουν και μάλιστα προσωπικά κατέληξα να τους αγαπήσω όλους το ίδιο αφού όλοι είχαν κάτι να μου πουν.
Το βιβλίο κυλάει, οι σελίδες φεύγουν και δεν το καταλαβαίνεις, δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου, όχι από αγωνία απαραίτητα αλλά επειδή δεν μπορείς να αποχωριστείς τη γλυκιά του ατμόσφαιρα.
Και το τέλος… όχι απλά ανατρεπτικό αλλά μαγικό! Από την αρχή προσπαθούσα να μαντέψω τι κρυβόταν από πίσω και έκανα ένα σωρό σενάρια με το μυαλό μου αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα και ναι, έμεινα έκπληκτη με την τροπή των γεγονότων με το πώς αυτός ο κύκλος έκλεισε όπως ακριβώς κάποτε είχε ανοίξει.
Αγαπημένη μου Βάσια, θα ήθελα να σου πω ότι τα κατάφερες! Το όνειρο σου πραγματοποιήθηκε όχι μόνο επειδή το ήθελες πολύ και κόπιασες γι’ αυτό αλλά ακριβώς επειδή το βιβλίο σου είναι υπέροχο, αξίζει και με το παραπάνω!
Δεν ξέρω αν αυτή η νύχτα κατάφερε να κρατήσει χρόνια, το σίγουρο όσον αφορά εμένα είναι ότι η ιστορία του βιβλίου σου θα μείνει μέσα μου αιώνια!
Τα συγχαρητήρια μου με όλη μου την αγάπη και δεν σου κρύβω πως ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλα πράγματα από εσένα, τα περιμένω με λαχτάρα. Σου εύχομαι καλή επιτυχία στα μελλοντικά σου σχέδια μέσα από την καρδιά μου.
June 3, 2015
πολυ ωραιο βιβλιο..ξεκιναει αναλαφρα κ οσο το διαβαζεις ταξιδευεις στη λιμνη στον νεραιδοτοπο κ δεν σ αφηνει να το αφησεις απο τα χαεια σου...πολυ ανατρεπτικο τελος με καθηλωσε.οταν το τελειωσα κ εκλεισα το βιβλιο ξεσπασα σε κλαματα με συγκινησε απιστευτα!!!το προτεινω ανεπιφυλακτα
June 10, 2020
Ωραία ιστορία, ρομαντική κ ηθικοδιδακτικη.
December 14, 2020
Δε διαβαζόταν ... ακόμα και στο γρήγορο.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews