สุริยวรรมัน เล่ม 1-2

by ทมยันตี

มหากาพย์นิยาย อันเป็นสาระนิยาย หรือโบราณคดีนิยาย
คือเรื่องราวของกษัตริยาธิราช นาม พิษณุหริเกศวร
หรือองค์สุริยวรรมัน ที่ 2
ผู้ทรงอำนาจมากที่สุดพระองค์หนึ่งของโลก
ด้วยอำนาจนั้นรวมเนื่องจาก "ความรัก" และ "ความเกรง ความกลัว"
ที่ทวยชนทั้งแผ่นดินมอบแด่พระองค์
"อำนาจ" ดังว่า หล่อหลอมรวมกันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลกยุคใหม่
นาม "อังกอร์ - นครวัด" (Angkor Wat)
แผ่นดินที่ ณ บัดนี้ เรียกขานว่า เมืองบุรีรัมย์
"นครวัด" สุรเสียงพิษณุหริยินดีเป็นล้นพ้นประมาณ
เฝ้าทวนทบถ้อยนั้น
วต .. สถานที่บำเพ็ญภาวนะ ถ้อยนี้เหมาะสมยิ่งกว่าคำใด
เทวสถานที่เราจักสร้างใหม่ คือ นครวัต!
นครวัดสำหรับนางหมาย "เป็นเทวาลัยกระทำยัญญกรรม"
หากได้ผันแผกไปกลายเป็น
"ไจตุร" อนุสาวรีย์สำหรับนางเองโดยมิคาดการณ์
เราจักสรรค์สร้างให้อลังการยิ่งกว่าทุกปราสาท
ใช้เวลามากเท่าชีพิตเราย่อมได้
นาครวัดต้องพิไลเพริศพิจิตร การใดที่นางตริ ต้องกระทำ!
.. ทุกช่องทุกชั้นต้องแง่งาม สิเนหา .. สรรค์สร้างสิ่งอันงดงามไว้
ชาล .. เสนหาที่มีต่อเจ้ามิวางวาย
ชาล .. เสนหาล้นฤาหักหาย
ชาล .. เรากับเจ้าจักคืนมาร่วมเรียงกัน!
หาก .. กาลเวลาเป็นผู้สร้างแลผู้ทำลาย ..
ภายภาคหน้า จักมีผู้แจ้งหรือไม่ว่า
นครวัด วิจิตร ควรทรรศนา อุบัติขึ้นมาด้วยเหตุดังไร?

683 pages, Paperback

Published October 1, 2002

About the author

ทมยันตี เป็นนามปากกาของ คุณหญิงวิมล เจียมเจริญ เกิดที่กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นทหารเรือ ส่วนเชื้อสายทางมารดาเคยเป็นชาววัง วิมลศึกษาชั้นประถมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 8 ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ จากนั้นเข้าศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเรียนคณะพณิชยศาสตร์และการบัญชี จนจบอนุปริญญา วิมลสมรสครั้งแรกกับ นายสมัคร กล่ำเสถียร และได้หย่าขาดจากกัน ต่อมาสมรสกับ ร.ต.ท.ศรีวิทย์ เจียมเจริญ (ยศขณะนั้น) มีบุตรด้วยกัน 3 คน และต่อมาได้เลิกร้างกัน และวิมลได้ฟ้อง พ้นตำรวจเอกศรีวิทย์ เรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรเป็นคดีความยืดเยื้อกันไปถึงสามศาล

ขณะเรียนในชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปสมัครเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ เมื่อโรงเรียนรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์ จึงลาออกจากธรรมศาสตร์ โดยระหว่างสอนหนังสือก็ได้เขียนหนังสือไปพร้อมกันด้วย

หลังจากเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้านโจมตีขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลได้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกวุฒิสภา, และปี พ.ศ. 2527 ได้เป็นผู้อำนวยการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

นอกจากจะมีความสามารถในการเขียนแล้ว ทมยันตียังเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมอย่างสูงในฐานะนักพูด แนวการพูดของทมยันตี คือโน้มนำให้ประชาชนรักชาติ เสียสละเพื่อชาติ และมีความยึดมั่นในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลมีบทบาทเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้าน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของภรรยาข้าราชการ ภรรยานายพล และแม่บ้าน มีบทบาทโจมตีขบวนการนักศึกษาว่าเป็นผู้บ่อนทำลายมิตรประเทศ (สหรัฐอเมริกา) [1] ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าว วิมลได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

งานเขียนครั้งแรก

วิมลเริ่มเขียนเรื่องสั้นเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นม. 4 ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และได้เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ถึง 11 ปี ขณะที่เริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกคือเรื่อง ในฝัน เมื่ออายุ 19 ปี ใช้นามปากกา โรสลาเรน ตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสัปดาห์ วิมลเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายจนอายุ 70 ปีจึงเลิกเขียน

นามปากกา 5 ชื่อ ได้แก่

1. โรสลาเรน
เป็นนามปากกาแรก เทียบคำในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กุหลาบราชินี" ใช้เขียนเรื่องรักพาฝันหรือจินตนิยาย

2. ลักษณวดี
ใช้สำหรับเขียนนวนิยายรัก ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของเหล่าเจ้าหญิงเจ้าชาย

3. กนกเรขา
ใช้สำหรับแต่งเรื่องตลกเบาสมอง แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้มากที่สุดคือ

4. ทมยันตี
นามปากกาที่ใช้แต่งเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตและสังคม รวมทั้งแต่งเรื่องแนวจิตวิญญาณ

5. มายาวดี
ใช้เขียนเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งเทวะ หรือเรื่องเล่าจากตำนาน

แม้ไม่ปรากฏว่างานเขียนของทมยันตีเคยได้รับรางวัลสำคัญ แต่เป็นที่ยอมรับทั่วไปว่าทมยันตีถือเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ มีผลงานได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจำนวนมาก เหตุผลที่ไม่มีผลงานของทมยันตีได้รับรางวัลทางวรรณกรรมใด ๆ นั้น เป็นเพราะทมยันตีไม่ประสงค์ให้นำผลงานของตนไปส่งประกวด และปฏิเสธการรับรางวัลทั้งปวง ทมยันตีได้เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า “ฉันเคยได้รับรางวัลจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ มาแล้ว นั่นคือรางวัลสูงสุดในชีวิต จากนั้นไม่เคยอยากได้รางวัลใด ๆ อีกเลย” และในขณะนี้ ทมยันตีได้เริ่มลงมือเขียนเรื่อง 'จอมศาสดา' ซึ่งจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ทมยันตีจะเขียนแล้ว จากนั้นทมยันตีจะหันหน้าเข้าสู่ความสงบใต้ร่มพระศาสนา

เกียรติยศที่ได้รับ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิมลได้รับเครื่องราชอิสริยาภาณ์ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือกและ ทุติยาภรณ์มงกุฎไทย ต่อมาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุตถจุลจอมเกล้า เป็น “คุณหญิง” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548

ผลงานรวมเล่ม

ในนามปากกา "ทมยันตี"

คู่กรรม, กษัตริยา, เถ้ากุหลาบ, กฤตยา, ใยเสน่หา, แม่ดอกสวะ, เมียน้อย, เวียงกุมกาม, ร่มฉัตร, รอยลิขิต, ยอดอนงค์, รักลวง, รักที่ต้องมนตรา, ราชาวดี, แก้วกัลยาของแผ่นดิน, แก้วกลางดง, มงกุฎหนาม, เจ้าแม่, โซ่สังคม, มณีร้าว, เทพบุตรสุดแสบ, แนวสุดท้าย, ใบไม้ที่ปลิดปลิว, แผลหัวใจ, เพลงชีวิต, วันที่รอคอย, สะพานดาว, สองชีวิต, สายรุ้ง, สำรองรัก, ศิวาลัย, สตรีหมายเลขหนึ่ง, สุริยวรรมัน, สุดหัวใจ, อย่าลืมฉัน, อันธการ, อตีตา, อธิราชา, ล่า, ไวษณวี, คำมั่นสัญญา, คู่กรรมภาคสอง, คุณหญิงนอกทำเนียบ, จิตา, จดหมายถึงลูกผู้ชาย, ชามี, ฌาน, ดาวเรือง, ดาวนภา, ตราบาป, ตะวันลา, ถนนสายหัวใจ, ทิพย์, นายกหญิง, นางเอก, บาป, ประกาศิตเงินตรา, พิเธีย, พี่เลี้ยง, พิษสวาท, ทวิภพ, คลื่นชีวิต, รายากุนิง

ในนามปากกา "โร

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เราอ่าน สุริยวรรมัน เล่มนี้ เป็นครั้งที่สองแล้ว
ซึ่งก่อนจะมาถึงครั้งที่สอง เมื่อก่อนจบรอบแรกนั้น
เราอ่านวาง อ่านวางมาหลายรอบพอดู
นับเวลารวมก็อ่านไม่จบมาหลายปีอยู่
แต่เมื่อจบรอบแรกลงไปได้ เราว่าหนังสือเล่มนี้ก็สนุกดีนะ
ถ้าไม่ตกใจกับภาษายากๆ ไปเสียก่อน .. มันก็ไม่ได้ยากเท่าที่เราเคยคิด
ดังนั้น ถ้าใครยังอ่านมันไม่รอด .. ลองหยิบมาอ่านดูอีกรอบกันค่ะ
ละวางบางภาษาไปก่อน อ่านเอาเรื่อง แล้วความสนุกของเรื่อง
สุริยวรรมันก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ปล. ถ้าเริ่มชินกับภาษาแล้ว มันก็เพราะดีเหมือนกันนะ
หนักเบาสั้นยาวคล้ายๆ อ่านกลอน

[Yuijbj · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ อ่านสนุก มีพระเอกนางเอกน่ารัก อ่านแล้วอยากไปเขมรเลย แล้ววันหนึ่งก็ได้ไปเที่ยวเขมรจริงๆ เห็นปราสาทนครวัดแล้วยิ่งอินสุดๆ เป็นเรื่องที่หมายใจว่าเดี๋ยวต้องหยิบมาอ่านอีกค่ะ

[จันทร์กวี · Rating 5 out of 5]

ภาษาสวยงามตามแบบฉบับทมยันตี ได้ฉบับที่พิมพ์ครั้งหลัง ๆ มาจึงอ่านง่ายเพราะมีคำแปลให้ในวงเล็บ
นอกจากภาษาก็ได้เรียนรู้เกร็ดประวัติศาสตร์เขมรโบราณด้วย ได้สนุกกับการจินตนาการตามภาพที่ผู้แต่งบรรยายไว้
อ่านจบแล้วต้องตามอ่านตามศึกษาเรื่องของกษัตริย์พระองค์นี้อยู่นาน เพราะประทับใจมาก

[Sira Boonrat · Rating 4 out of 5]

ภาษาอ่านยาก แต่พออ่านได้ 4 - 5 บทแล้วก็เริ่มคุ้น กลับรู้สึกว่าภาษาสวย
ได้อ่านเรื่องนี้หลังจากกลับมาจากเสียมเรียบ ทำให้เห็นภาพปราสาทหินขณะอ่านอยู่
เนื้อเรื่องสนุกน่าติดตาม ตัวละครมีเสน่ห์ รู้เท่าทันกัน

[Issac Lin · Rating 4 out of 5]

It's a simply. You can read and learn about Cambodian and Thai history from this book, but you shouldn't belive it alls.

[Mamarine Thiphayamongkol · Rating 4 out of 5]

ภาษาสวยงาม
ชอบเล่มสองมาก โดยเฉพาะตอนแก้แค้นโดยการเอาตัวร้ายไปรับบุพโพจากศพ มันสยองพอๆกับความสะใจนัก