เป็นนิยายที่ว่าด้วยวังวนความรักแบบที่เห็นได้จริงๆ ทั่วไป แบบว่าทั้งที่อีกฝ่ายก็นอกใจ แต่ก็ยอมทน เพราะเชื่อว่ารักยังอยู่
ตัวนางเอก เมื่อรักแล้ว ก็ยอมทุกอย่าง ยอมเจ็บ ยอมทน (ศรีทนได้)
ความจริงฝีมือคนเขียนทำได้ดีหลายแง่ แต่สิ่งที่เบาบางคือ ความรักตัวละคร (เป็นมาหลายเล่มแล้วกับนักเขียนท่านนี้) คืออ่านแล้วจะไม่ค่อยรู้สึกฟินน์เท่าไหร่ คือนางเอกอาจจะรู้สึกอยู่คนเดียวว่าพระเอกรักนาง แต่คนอ่านไม่คิดว่านั่นคือรัก
ยิ่งเรื่องนี้ ที่ตัวนางเอกของเรื่องทนรับได้ทุกอย่างไม่ว่าพระเอกจะนอกใจแค่ไหน นอกใจแบบจริงจังด้วยไม่ใช่ว่าเผลอ แถมพระเอกยังรู้ใจเธอนะ ว่าเธอน่ะเป็นของตาย ยังไงก็หลงเขาอยู่วันยันค่ำ มันอาจทำให้นักอ่านบางคนที่อยากเห็นนางเอกแกร่งกว่านี้ต้องแอบเสียดายโอกาสในชีวิตนางเอก
หรือเพราะเราชินกับนางเอกที่เห็นคุณค่าตัวเองกว่านี้ (ประมาณนางเอกทมยันตี) พอเจอนางเอกที่ ..ถึงเขาจะไปมีอะไรกับคนอื่น แต่ฉันก็ยังยอมรักเขาต่อไป คนอ่านก็เลยต้องร้อง...ว้า...
หลายคนบอกว่าเวลาผู้หญิงจะเข้มแข็งขึ้นเมื่อมีความรักหรือความรักผ่านไป
แต่กับนางเอกเรื่องนี้...ความรักดูจะไม่ได้ทำให้เธอแกร่งเท่าไรนัก เธอเป็นข้อยกเว้น
อย่างไรเสียเธอและพระเอกก็ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน คงเหมือนหลายคู่ในชีวิตจริงที่ทนอยู่ด้วยกันท้ังทีมีบาดแผลในใจ