คินดะอิจิยอดนักสืบ 21 หญิงผู้ถือพัดจีน / SHINAȎGI NO ONNA" & "KODEI" from JINMENSȎ

Detective Kosuke Kindaichi #21

by Seishi Yokomizo, เซชิ โยโคมิโซะ, บุษบา บรรจงมณี (Translator)

คดีประหลาดเปิดฉากขึ้นเมื่อหญิงคนหนึ่งพยายามจะฆ่าตัวตายโดยกระโดดให้รถไฟทับ โชคดีว่าตำรวจกับเพื่อนบ้านใกล้เคียงช่วยไว้ได้ ทว่า...เมื่อพากลับบ้าน นายตำรวจกลับต้องตกตะลึงกับสภาพอันเงียบสงัดคลุ้งด้วยกลิ่นคาวเลือด พร้อมสองศพหญิงสาวสารภาพว่าเธออาจลงมือฆ่าเองระหว่างเกิดอาการละเมอเดิน ด้วยฝังใจเชื่อว่าตนสืบเชื้อสายจาก "หญิงผู้ถือพัดจีน" สาวงามสูงศักดิ์ต้นแบบของภาพวาดอันลือชื่อ ผู้ถูกจับกุมในฐานะฆาตกรวางยาพิษน่าสะพรึงกลัว!

239 pages, Paperback

First published October 30, 1975

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Rattatouille · Rating 2 out of 5]

เล่มที่ 2 ที่ได้อ่านในซีรีย์นี้ ทำไมรู้สึกว่าเฉยๆ ก็ไม่รู้ ออกแนวไปทางไม่ค่อยชอบเลยให้ 2 ดาว จริงๆ ในเล่มนี้มีตอนหลักคือ หญิงผู้ถือพัดจีน แต่ก็มีเรื่องสั้นอีกสองเรื่องแถมมาด้วย ซึ่งพอยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกไม่สนุก แอบเบื่อด้วย ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงไม่ชอบ

[Onarisa · Rating 3 out of 5]

เฉย ๆ กับเรื่องยาว กับเรื่องสั้นอีกเรื่อง แต่ชอบเรื่องสั้นเรื่องสุดท้าย รู้สึกว่านี่สิเสน่ห์ของนิยายชุดคินดะอิจิกลับมาแล้ว เรื่องราวดำเนินในฉากหลังที่เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในชนบทของญี่ปุ่น มีประวัติศาสตร์เรื่องราวของตนเอง มีผลเกี่ยวโยงกับโลกยุคหลังสงครามพอให้ได้กลิ่นอาย มีความโหดร้ายบิดเบี้ยวของมนุษย์ และมีความซับซ้อนซ่อนเงื่อนพอให้ผู้อ่านได้ไขปริศนาไปพร้อม ๆ กับคินดะอิจิเรื่อย ๆ

ของสองเรื่องก่อนหน้ามันเหมือนเรื่องราวดรามาทั่วไป ทริคก็เฉย ๆ บทสรุปก็เฉย ๆ ไม่ปัง

[Stk Kindaichikungz · Rating 5 out of 5]

ผมชอบคดีรองในเล่มนี้นะ สนุกดี ไม่เลวๆ ได้มาตรฐานคินดะอิจิ

[Suwitcha Chandhorn · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นสามเรื่องที่ดึงให้เรากลับมารู้สึกว่าได้อ่านงานทดลองของเซชิอีกครั้ง เพราะวิธีการเล่าเรื่อง การหักมุม มีการปรับแต่งต่างจากที่ผ่านมา รู้สึกว่าทั้งสามเรื่องนี้คินดะอิจิไม่ค่อยเครียดนัก เพียงแค่รอเวลาเหมาะ ๆ ที่จะเฉลยปริศนา (หรือไม่มันก็จะค่อยคลี่คลายออกมาเอง) ส่วนตัวไม่ค่อยชินกับเรื่องที่มีชาวตะวันตก เพราะไม่ชินกับวิธีการเล่า แต่ชอบเรื่องสุดท้ายแม้ว่าตอนต้นเรื่องจะรู้สึกเฉย ๆ แต่พอมาปลายเรื่องกลับชวนให้ติดตามอ่านโดยไม่รู้ตัว

ที่จริงกะให้สามดาวครึ่งแต่ goodreads มี scale แค่นี้ครับ