او در تهران و در خانوادهای ادبی به دنیا آمد، پدرش شاعر بود. دوران کودکی وی غرق در دنیای شعر و موسیقی گذشت به طوری که در طول دوران تحصیلی یک شنوندهٔ حرفهای موسیقی محسوب میشد. سلیقه شنیداری او (که تأثیر مستقیم بر خلق آثارش دارد) در همین دوران شکل گرفت
از نوجوانی در دنیای شعر قدم میزد، ترانه سرایی را خیلی زود شروع کرده و زبان خود را نیز زود به دست آورد. در ابتدای ورود به دبیرستان، توسط یکی از دوستانش با ساز گیتار آشنا شد و پس از آن به نوازندگی گیتار در گروههای موسیقی تلفیقی پرداخت. همزمان با ورود به دانشگاه موسیقی و فراگیری موسیقی آکادمیک؛ به عنوان صدابردار در استودیوهای حرفهای به صدابرداری مشغول شد. موسیقی الکترونیک را نیز به صورت حرفهای، علمی و عملی دنبال کرد، به طوری که به مدت دو سال این عنوان درسی را (در رشتهٔ موسیقی) در دانشگاه علمی – کاربردی تدریس کرد.
پس از فراغت از تحصیل در رشتهٔ موسیقی و از آن جا که همیشه مقولهٔ فرهنگ و مشتقاتش یکی از دغدغههای اصلی وی محسوب میشد، به تحصیل در رشتهٔ مدیریت فرهنگی پرداخت. رشتهای که مجموعهای از علایق او، اعم از ادبیات، موسیقی، جامعهشناسی، رسانه، مخاطب شناسی و... را در خود جای میداد. سرایش شعر و ترانه، آهنگسازی، تنظیم و خوانندگی؛ زمینههای فعالیت هنری وی محسوب میشود. سیامک عباسی با تحصیل در رشتهٔ علوم ارتباطات اجتماعی و دریافت مدرک کارشناسی ارشد در این رشته، فعالیت خود را در زمینههای ژورنالیستی نیز به صورت آکادمیک دنبال کرده و با ارائه مقالات علمی - پژوهشی، با موضوعات میان رشتهای (اعم از رشتههای موسیقی، ادبیات، ارتباطات اجتماعی و...) در نشریات علمی بینالمللی، در آکادمیزه کردن موسیقی پاپ، و همچنین در یافتن رابطههای علمی میان مؤلفههای موسیقایی و مؤلفههای ارتباطی-اجتماعی کوشیده است
سیامک عباسی از جمله معدود هنرمندانی ست که شهرت خود را با اولین آثار منتشر شده اش و در کمترین زمان ممکن به دست آورد،او تا نخستین کنسرتش در تهران تصویری از خود ارائه نداده بود و چهره اش از هوادارانش پنهان بود. او بارها در صفحات مجازی خود اعلام کرده بود که برای هوش و گوش مخاطبین خود احترام زیادی قائل است و ترجیح میدهد به دور از حاشیه ساز بودن و تنها با کلام، موسیقی و صدای خود شنیده شود. سیامک عباسی با ارائهٔ نمآهنگهایی که تاکنون همواره سبک انیمیشن داشتهاند، توانسته است سطح نمآهنگهای ایرانی را به شکل قابل توجهی ارتقاء دهد.
کتابها خوشبختیت آرزومه نخستین مجموعه از ترانههای «سیامک عباسی» با عنوان «خوشبختیت آرزومه» برای اولین بار در سال ۱۳۹۱ در بیست و پنجمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران رونمایی شد. این کتاب که شامل سی و پنج ترانه از سرودههای سیامک عباسی (در طول سالهای ۸۷ تا ۸۹)میباشد، به محض انتشار با استقبال فوقالعادهای روبرو شد و توانست در عرض پنج روز به چاپهای بعدی برسد
خاطرات متروک روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ آیین رونمایی از مجموعه شعر خواننده موسیقی پاپ ایران، «سیامک عباسی» با عنوان «خاطرات متروک» و با حضور هنرمندانی مثل محمدعلی بهمنی، عباس سجادی، مهرداد نصرتی، حمید اسفندیاری، بابک صحرایی، امیر عظیمی، رضا تاجبخش، اشکان خطیبی، امیر ارجینی، رضا کریمیتبار، هادی کاظمی، سهراب پاکزاد، آرون حسینی، پوریا اخواص، نوشین تافی، امیرعلی بهادری، امیرعباس گلاب، حسین غیاثی، آراد آریا، سعید کریمی، میثم یوسفی، علیرضا بدیع، محمد سلیمی، امین قباد، گرشا قباد، توحید کاظمی، احسان حاجیان، فلور نظری، پرویز بیگی، اردشیر احمدی، میلاد باران، امیر توده فلاح، حمید صفات و دیگر هنرمندان در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.
این کتاب که توسط انتشارات ذهن آویز منتشر شده است، در انتهای مراسم توسط سیامک عباسی و مدیریت این انتشارات، رونمایی شد.
خوشبختیت آرزومه مجموعه ی اشعار سیامک عباسیه که یه آلبوم موسیقی به همین نام هم داره. بعضی ازترانه ها خیلی قشنگ و خودمونی بودن و تبدیل شدنشون به قطعه های خاطره ساز هم تجربه ی خوندنشون رو جالب تر می کرد اما چیزی که باعث می شه نتونم به کتاب 3 ستاره بدم، تعداد عجیب غلطای املایی و دستوری و محاوره نویسی اشتباهه که واقعا وجودشون تو کتابی که انقدر پابلیسیتی داشته عجیبه! این ترانه ها توی کتاب به نظرم بهترین بودن: دریاچه ی نمک صفحه ی 60
دریاچه ی نمک تو صورتت گمه تو با نمک تری، دریا توهمه
حرفای تو مث دیوان حافظه عمق نگاه تو، بدجور نافذه
روشنگر شبه موهای روشنت کابوس تلخیه با من نبودنت
طعم نگاه تو، شیرین تر از عسل ایهام در من و تلمیح در غزل
دریاچه ی نمک تو صورتت گمه ترس منم فقط از حرف مردمه
فرصت صفحه ی 68
هنوزم باقیه فرصت اگه می خوای بری، پاشو گناهش گردن من که نکردم فکر این جا شو