กาลครั้งนั้น...บางปู

by กีณริน

ภาพบนสะพานไม้เก่าๆในวันคริสตมาสเมื่อสิบสี่ปีก่อนยังแจ่มชัด
ราวกับว่าเรื่องราวในวันนั้นถูกเก็บบันทึกไว้เป็นภาพที่ติดอยู่บนผนังห้อง
ที่ต้องเดินผ่าน และมองเห็นเรื่อราวเดิมๆ นี้ทุกวัน

“ทำไมไม่เคยลืม ทำไมต้องตามหา มันตั้งสิบสี่ปีมาแล้วนะ
พอซักทีเถอะ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”
บางครั้งอยากจะตะโกนบอกกับตัวเองออกมาดังๆ อย่างนั้น
แต่ก็ไม่เคยทำ เพราะในสำนึกของตนเองคอยฟ้องอยู่ตลอดเวลา

นิมมิตายกมือขึ้นมาแตะจี้ที่ห้อยคอ ปลายนิ้วไล้หมุนไปมาอย่างใจลอย

“เอาคืนมาด้วยล่ะ นี่ของสำคัญเชียวนะ”

น่าแปลกที่ยังจดจำถ้อยคำเหล่านั้นได้เสมอ
แม้ว่ามันจะผ่านมานานมากแล้ว แต่เสียงคนพูดเป็นยังไงกลับนึกไม่ออก
แม้กระทั่งหน้าตาของคนคนนั้นก็ดูจะเลือนรางเหลือเกิน

ชั่วชีวิตหนึ่ง...เราเดินสวนกับผู้คนมากกมายที่ไม่เคยรู้จัก
คนที่เดินผ่านมาในเสี้ยวเวลาหนึ่งอาจเป็นคนที่เดินผ่านจากชีวิตเราไปตลอดกาล

แล้ว...การที่หนึ่งในคนมากมายเหล่านั้นจะเดินย้อนกลับมาพบพานกันอีกครั้ง
จะเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นได้ไหม...
หรือมันจะเป็นเพียงเทพนิยายที่ไม่มีตอนจบ!

372 pages, Paperback

First published December 1, 2010

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

...ข้อความด้านล่างนี้มีสปอยนิดนึงนะแจ๊ะ...^_^

♪♫ ♪ .......สักวันคงได้พบกัน~สักวันเราคงได้เจอ~จะรอวันได้พบเธอและฉันนั้นมั่นใจ...เชื่อในความรัก....ต่อให้ไกลเท่าไหร่...ให้คำว่ารักนำทางเราไป.....♬ ♪ ♩

อ่านจบแล้ว....ชอบมากๆมากๆค่ะ...มันไม่หวือหวาแต่มันชวนใจสั่นชวนลุ้นๆตื่นเต้นๆซาบซึ้งในหัวใจ....มันไม่มีเลิฟซีน(มากสุดคือkiss😗)แต่ก็ชวนกรี๊ด....มันทำให้รู้สึกฟินๆฟุ้งๆ....เฮ้อออ😍😍😍

เรื่องมันเริ่มจาก...
วันx'masในปีหนึ่ง🎄🎅..เมื่ออายุราวๆ8ขวบนางเอกหนูนิ้มไปบางปูกับคุณปู่คุณย่า...แล้วไปเจอพี่ชายคนหนึ่งใส่เสื้อยืดสีซีดๆ รูปร่างเก้งก้างแบบเด็กหนุ่มวัยรุ่น..ยืนเป่าแซคโซโฟนติดป้ายว่าหาเงินเพื่อการศึกษา....หนูนิ้มจึงไปนั่งดูอย่างตั้งใจแต่ไม่มีเงินใส่กล่องให้พี่เค้า...ก็นั่งดูกันไปพี่ชายคนเป่าแซคก็ชักเขิน..มีสาวน้อยหน้าตาน่ารักมากๆ..ผู้มีดวงตาสีน้ำตาลที่สวยที่สุดมานั่งจ้องเอาจ้องเอา...ก็เลยชวนคุย...สาวน้อยก็ขอเพลงนั้นเพลงนี้...แล้วก็ขอเพลงx'mas...พี่ชายก็จัดให้ตามคำขอทุกเพลง...น้องนิ้มถามขึ้นมาว่าโตขึ้นพี่จะเป็นนักดนตรีเป่าแซคใช่มั้ย..ส่วนหนูโตขึ้นจะเป็นจิตรกร👩‍🎨 คุยกัน..จนคุณปู่คุณย่ามาตามให้กลับ..ทั้งคู่"สัญญากัน"ว่าจะมาเจอกันอีกทีอาทิตย์หน้า..ซึ่งตรงกับวันปีใหม่พอดี...โดยพี่ชายได้ให้สร้อยจี้เป็นรูปแซคโซโฟน🎷เป็นตัวประกันว่าจะมาแน่นอนกับเด็กหญิงที่เขาเอ็นดูและให้เอาสร้อยที่เป็นของสำคัญมากๆของเขาชิ้นนี้มาคืนในวันนัดครั้งหน้า..ทั้งคู่จากกันโดยไม่รู้ชื่อ...นางเอกก็จำหน้าพระเอกไม่ได้ชัดเจนเพราะหมวกcapบังหน้า ส่วนพระเอกจำดวงตาคู่นั้นของเด็กน้อยน่ารักได้แม่นยำ...ในวันนัดพี่ชายคนเป่าแซคก็มารอแต่เช้า....รอแล้วรอเล่าจนค่ำมืด...แต่....เด็กน้อยตาสวยสดใสที่ตรึงตาตรึงใจเขาตั้งแต่แรกเห็นคนนั้นก็ไม่มาอีกเลย(ย่านางเอกเสียชีวิตวันนั้นที่นัดพอดี)

....จนกระทั่ง...14ปีผ่านไป...ทั้งคู่ต่างมีกันและกันในหัวใจในช่วงเวลาที่ผันผ่าน...กับคำสัญญาที่รอคอยวันทำให้เป็นจริง
เฮ้ออออ....
อ่านสนุกและลุ้นมากๆว่าเมื่อไหร่เค้าทั้งคู่จะได้เจอกันซะทีน้อออ...ดูเป็นdestinyจริงๆ...สวนกันไปสวนกันมา เฉียดทางโน้นทีทางนี้ที..เจอคนใกล้ตัวแต่ไม่เจอตัว...นางเอกก็กลายเป็น Jazz addict...ฟังเพลงเดียวคือเพลงx'masที่พระเอกเคยเป่าให้ฟัง....คอยไปตามร้านหรือผับที่มีดนตรีjazz...คอยตามหาพระเอกจากเทศกาลดนตรีjazzต่างๆเพราะJazzต้องใช้แซคโซโฟน 🎷ในหัวใจมั่นหมายจะเจอพี่คนเป่าแซคเข้าสักวัน ใครตามจีบก็ไม่สนใจ...หัวใจไม่มีที่ว่างให้ใคร..ในหัวใจมีใครคนนั้นอยู่เสมอ❤

.....จนในที่สุดเค้าก็เจอกันในเทศกาลดนตรีjazzจริงๆ(พระเอกจำนางเอกได้ทันทีแต่นางเอกจำไม่ได้)...แต่เรื่องมันไม่ง่าย...เพราะคุณพระเอกดูเหมือนว่า...จะมีสาวงามข้างกายอยู่แล้ว😣อร๊ายยย
ชอบ...การบรรยายของไรท์เตอร์มากๆค่ะ..มันทั้งหวานทั้งขมทั้งฟินทั้งหน่วงๆ...💘💘
ชอบการบรรยายความสวยจับจิตจับใจของนางเอกมากกก...บรรยายซะจนเราเคลิ้มเลย😍😍

....นางเอกสวยมากกกกกประดุจประติมากรรมชิ้นเอกของพระเจ้า...แบบว่าหนุ่มๆในเรื่องมะรุมมะตุ้มรุมรัก....มีดวงตาสีน้ำตาลกระจ่างใสประดุจประกายของท้องฟ้าในเวลาที่ต้องแสงแรกแห่งวัน🌄...(นางเอกมีฉายาว่า"ซันไรส์"ที่รุ่นพี่,เพื่อนๆในคณะจิตรกรรมเรียกขาน)....และเพราะดวงตาคู่นี้...ผ่านไป14ปีมาพบอีกครั้งก็ตรึงตาตรึงใจจำได้ไม่รู้ลืม
พระเอกนางเอกเค้าเคมีเข้ากันสุดๆ.....แบบว่าแค่จ้องตากันก็ทำให้โลกหยุดหมุน...แบบสตันท์ไปหลายวิ
อ่านแล้วเคลิ้มมากกกกกกกค่ะ...
ส่วนพระเอกก็บรรยายซะเท่ห์ ขรึม แมน...น่ากรี๊ดสุดๆ....ตอนซีนที่ทั้งคู่มาอยู่ใกล้กันนี่โอ๊ย....ใจสั่น...ฟินนนนหลายๆสมกันสุดๆ
โอยยย...น่ารัก^^
เป็นอีกหนึ่งเรื่องในธีมรักปักใจตั้งแต่เด็กแต่เล็ก...รักมั่นคง...รักแรก...รักคนเดียว...ที่อ่านแล้วประทับใจมากๆ...ชอบมากค่ะ
😍😍😍

[Pichayaratna · Rating 4 out of 5]

เรื่องน่ารักมากค่ะ พล็อตเรื่องอาจจะดูธรรมดา คำสัญญาของ พี่ชาย กับ น้องสาว เมื่อวัยเด็กในการพบกันครั้งแรก ที่สะพานสุขตา บางปู 'นิมมิตา' หรือนิ้ม นั่งเฝ้ามองเด็กชายวัยรุ่น ยืนเป่าแซกโซโฟน แลกกับเศษเงิน ด้วยความประทับใจ เธอนั่งฟังอยู่นาน เนื่องจากวันนี้เป็นวันคริสต์มาส เธอก็ขอแต่เพลงคริสต์มาสง่ายๆที่เธอรู้จัก จน 'พี่ชาย' บอกว่าจะเล่นเพลงคริสต์มาสที่เพราะที่สุดให้เธอฟัง เธอเอารูปที่เธอสเก็ตรูปพี่ชายให้ และ สัญญาว่า สัปดาห์หน้าจะมาฟังพี่ชาย เป่าแซกโซโฟนอีก และขอของเป็นประกัน พี่ชายถอดสร้อยพร้อมจี้รูปแซกโซโฟนให้นิ้ม และบอกว่า ต้องเอามาคืนนะเพราะเป็นของสำคัญมาก แต่นิ้มไม่อาจรักษาสัญญาได้ เพราะเธอสูญเสียคุณย่าไปในวันปีใหม่...และ นั่น ก็คือ ความทรงจำ ของนิ้ม ที่ไม่เคยลืมเลือน สิบสี่ปีผ่านไป นิ้มเป็นจิตรกรสาวสวยตามตั้งใจแต่เด็ก รักในเพลงแจ๊ส เพลงโปรดในรถที่ฟังซ้ำไปซ้ำก็คือเพลงที่พี่ชายเล่นให้เธอเป็นพิเศษ สถานที่โปรดที่ไปบ่อยๆก็เป็น บางปู เวลาไปตามงานเทศกาลดนตรีแจ๊ส เธอจะเฝ้ามองหา..เธอห้อยจี้ของพี่ชายไว้ตลอด ..ด้วยความหวังว่า เธอจะได้เจอพี่ชายอีกครั้ง และได้คืนของตามสัญญา

เรื่องให้ความรู้สึกอบอุ่น ละมุน ซึ้งๆ อ่อนหวาน ในอารมณ์ดีค่ะ กับ..ความทรงจำ กับ คำสัญญา ที่ยังตรึงตราในใจ อ่านแล้วลุ้น' นิ้ม' จะ เจอกับ 'พี่ชาย' ตอนไหน บางทีเหมือนเส้นทางเหมือนใกล้ แต่ก็ยังไม่ต้ดกันสักที แล้วทั้ง ความทรงจำ และ ความรัก เมื่อมาบรรจบกันได้ แต่ก็ใช่ว่าจะผสานลงเอยกันง่ายๆ เป็นเรื่องรักที่เรียกน้ำตารื้นๆได้ด้วยความเต็มตื้นในใจของเราเลยค่ะ

[Nonnin · Rating 4 out of 5]

3.5/5 ไม่ถนัดแนวนี้😂

[Maneechan · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องน่ารัก อ่านง่าย ไม่เครียด อ่านจบรวดเดียวในหนึ่งวัน ที่ซื้ออ่านก็เพราะชื่อเรื่องเลย อดคิดถึงครั้งหนึ่งที่พี่เขาพาไปเที่ยวที่บางปูไม่ได้ เป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ กลับมาที่เนื้อเรื่อง พระเอกนี่เป็นผู้ชายในอุดมคติได้เลย ชอบตอนที่พระเอกเรียกแทนตัวเองว่า "พี่" อ่านไปกรี๊ดไปอยู่คนเดียว เดี๋ยวจะตามอ่านเรื่องอื่นๆ ของนักเขียนท่านนี้ต่อ

[Baitoey Toey · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ ไม่ต้องมีเลิฟซีนแต่อินไปกับความรักของพระนาง คู่พี่โม่งก็น่ารักเช่นกัน ได้เห็นความรักหลากหลายรูปแบบ ฟีลกู๊ดมากๆ

[Narerat Somsirikun · Rating 5 out of 5]

รักเรื่องนี้มาก เป็นนิยายที่หยิบมาอ่านมากกว่า5ครั้ง