What do you think?
Rate this book
Paleis op wielen
Nelleke Noordervliet reist in Paleis op wielen, een nieuw boek in de reeks Spoorslag, met de trein door India. Voor vertrek belandt ze in hellhole Varanasi: het vuil en de chaos zijn er ongeëvenaard. Het contrast met de trein die in Delhi op haar wacht kan niet groter zijn: uitbundige luxe die het de westerse treinreiziger aan niets moet laten ontbreken. De alledaagse werkelijkheid wordt vakkundig aan het oog onttrokken tijdens de decadente reis. De reizigers zien het nostalgische India, zoals de toeristenfolders het land graag tonen. India is verworden tot decor, de mensen zijn slechts acteurs. Niet alleen de Indiërs zijn gereduceerd tot een cliché, ook de toerist zelf lijkt niet te kunnen ontsnappen aan de rol die haar is toebedacht in dit theater. Noordervliet probeert zich over te geven aan de ervaring van de reis, maar de verwrongen werkelijkheid dringt zich aan haar op. Haar medereizigers, sommigen met Indiase wortels, proberen zich ieder op hun eigen wijze te verhouden tot het land dat aan hen voorbijtrekt.
Paleis op wielen van Nelleke Noordervliet is een schitterend reisverslag in de treinreeks Spoorslag.
Paleis op wielen van Nelleke Noordervliet is een schitterend reisverslag in de treinreeks Spoorslag.
- GenresTravelNonfiction
72 pages, Paperback
Published October 1, 2023
13 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
Read
December 8, 2024It is hard for me to be enthusiastic about this book when the author's attitude and experience about her travels in India in 2005 are so negative.
She and her partner arrive in Dehli airport, which she doesn't like, they take a taxi to their hotel, which she doesn't like (neither the taxi nor the hotel) they travel to Varanasi - surprisingly she has nothing negative to say about the journey; but she dies not like the city, nor travelling in it, or staying there.
Finally they go on a luxury train tour through Rajasthan, this is also not a pleasant experience for her.
Interestingly, it's not always clear to me why she had a bad time.
On the train for instance she mentions that her partner is too big, both in height and width, to fit into and get out of the bar stools, and equally he finds the bed a bit of a tight squeeze. But this does not affect her directly, there might be some potential for her to have enjoyed part of the trip and to have been loyal to her partner's experience. She mentions the poverty in India, but exactly like that, as a general factor, there is no sense of her having been confronted with anything specific that horrified her, or that she saw something that moved her emotionally. Thinking about this little book now it strikes me that disconnection is the dominant note - you can see awful things and endure terrible situations yet have something interesting to say about them, or find them profound, even life changing, but not in this case.
She says that she has been always afraid, and certainly Varanasi was particularly overwhelming for her. Early on she tells us that she wants to be a traveller rather than a tourist, to engage deeply and thoroughly in places rather than be a superficial scalp taking tourist, she wants to be able to order a local beer without other people noticing from her accent that she ain't from round 'ere. Which since she is Dutch, ought to really rule out a trip to India. Is the entire book an act of protest against her partner, or possibly her publisher, or some other cruel life force that pushed her so far out of her comfort zone? She is also unhappy about the unavailability of alcohol to celebrate one of the Dutch holidays with an adequate degree of inebriation, this complaint did amuse me, not that I am a hugely experienced traveller but it does strike me that such situations are why you take a suitcase on holiday if it really is that important to you to drink too much on the birthday of your king or whatever the day happened to be.
Oh and before I forget, on the train journey there were other passengers, she seemed disappointed that none of them were good enough to be considered possible friends for life material. And the excursions by bus to old forts and palaces were not enjoyable either. I feel her life might improve if she takes her passport and cuts it up into bits and stays within 35 miles of the place of her birth for the rest of her life. She mentions going to Liege, but that sounds a bit risky to me.
In brief, the short review of this book is: person who needs to stay at home, travels. Finds rest of the world unsatisfactory.
She and her partner arrive in Dehli airport, which she doesn't like, they take a taxi to their hotel, which she doesn't like (neither the taxi nor the hotel) they travel to Varanasi - surprisingly she has nothing negative to say about the journey; but she dies not like the city, nor travelling in it, or staying there.
Finally they go on a luxury train tour through Rajasthan, this is also not a pleasant experience for her.
Interestingly, it's not always clear to me why she had a bad time.
On the train for instance she mentions that her partner is too big, both in height and width, to fit into and get out of the bar stools, and equally he finds the bed a bit of a tight squeeze. But this does not affect her directly, there might be some potential for her to have enjoyed part of the trip and to have been loyal to her partner's experience. She mentions the poverty in India, but exactly like that, as a general factor, there is no sense of her having been confronted with anything specific that horrified her, or that she saw something that moved her emotionally. Thinking about this little book now it strikes me that disconnection is the dominant note - you can see awful things and endure terrible situations yet have something interesting to say about them, or find them profound, even life changing, but not in this case.
She says that she has been always afraid, and certainly Varanasi was particularly overwhelming for her. Early on she tells us that she wants to be a traveller rather than a tourist, to engage deeply and thoroughly in places rather than be a superficial scalp taking tourist, she wants to be able to order a local beer without other people noticing from her accent that she ain't from round 'ere. Which since she is Dutch, ought to really rule out a trip to India. Is the entire book an act of protest against her partner, or possibly her publisher, or some other cruel life force that pushed her so far out of her comfort zone? She is also unhappy about the unavailability of alcohol to celebrate one of the Dutch holidays with an adequate degree of inebriation, this complaint did amuse me, not that I am a hugely experienced traveller but it does strike me that such situations are why you take a suitcase on holiday if it really is that important to you to drink too much on the birthday of your king or whatever the day happened to be.
Oh and before I forget, on the train journey there were other passengers, she seemed disappointed that none of them were good enough to be considered possible friends for life material. And the excursions by bus to old forts and palaces were not enjoyable either. I feel her life might improve if she takes her passport and cuts it up into bits and stays within 35 miles of the place of her birth for the rest of her life. She mentions going to Liege, but that sounds a bit risky to me.
In brief, the short review of this book is: person who needs to stay at home, travels. Finds rest of the world unsatisfactory.
December 3, 2023
Leuk boek om tussendoor te lezen over een reis naar India. Weinig diepgang, maar wel mooie observaties. Ook de kanttekeningen bij dit soort toeristische reizen zijn herkenbaar. We zullen zien hoe wij het gaan ervaren. Mooi zijn de verhalen over haar medepassagiers, ingevlochten in het relaas over haar reis.
March 19, 2024
Interessante observaties over toerisme en ongelijkheid, die nooit echt heel diep worden uitgewerkt. Ik miste ook erg wat nou zo speciaal was aan het Paleis op Wielen, daar werd erg weinig aandacht aan besteed. Las wel oké weg, prima formaat voor een treinreisje
July 30, 2025
"Paleis op wielen" van Nelleke Noordervliet is goed geschreven.
Jammer dat het nauwelijks gaat over het paleis op wielen, een luxetrein in India.
Het is een boekje in de reeks "Spoorslag".
De auteur uit veel kritiek op het massatoerisme, ... maar doet er wel zelf aan mee.
Citaten:
"Luxe, service, sightseeing, alles was geregeld. Elk cliché zou de revue passeren. We hoefden ons er alleen maar aan over te geven en te genieten. Wat ons erin aantrok was zeker het gemak en de efficiëntie. Wat ons bij voorbeeld afstootte was het toeristische, het collectieve. Dat laatste meenden we door een min of meer separatistische opstelling te kunnen beperken. Geen verbroedering!"
"De trein zou voornamelijk in de avond en nacht rijden. Overdag zouden we prachtige paleizen aandoen en andere sights zien. Bussen vervoerden ons indien nodig. Het stelde me enigszins teleur. Een groot deel van het genoegen per trein te reizen is toch dat je gedachteloos uit het raam kijken een land in al zijn verscheidenheid, schoonheid en rotzooi langs je heen ziet gaan. Dat maakt de reiziger vertrouwd met het vreemde. Het woordeloze bewegen door bos, wei, akker, berggebied, dorpjes schept ruimte."
Blz.56: "Met een gezicht als een oorwurm klimt hij achter Cathy de bus in. Hij heeft zijn lectuur meegenomen. Het is verdomme weer net een schoolreisje. Terwijl hij de ayurvedische voedingsprincipes doorneemt begint Ron te zingen. Onder bijval van de bus. Dit is de hel, denkt Norman. Ik kan mijn eigen gedachten niet eens verstaan."
Jammer dat het nauwelijks gaat over het paleis op wielen, een luxetrein in India.
Het is een boekje in de reeks "Spoorslag".
De auteur uit veel kritiek op het massatoerisme, ... maar doet er wel zelf aan mee.
Citaten:
"Luxe, service, sightseeing, alles was geregeld. Elk cliché zou de revue passeren. We hoefden ons er alleen maar aan over te geven en te genieten. Wat ons erin aantrok was zeker het gemak en de efficiëntie. Wat ons bij voorbeeld afstootte was het toeristische, het collectieve. Dat laatste meenden we door een min of meer separatistische opstelling te kunnen beperken. Geen verbroedering!"
"De trein zou voornamelijk in de avond en nacht rijden. Overdag zouden we prachtige paleizen aandoen en andere sights zien. Bussen vervoerden ons indien nodig. Het stelde me enigszins teleur. Een groot deel van het genoegen per trein te reizen is toch dat je gedachteloos uit het raam kijken een land in al zijn verscheidenheid, schoonheid en rotzooi langs je heen ziet gaan. Dat maakt de reiziger vertrouwd met het vreemde. Het woordeloze bewegen door bos, wei, akker, berggebied, dorpjes schept ruimte."
Blz.56: "Met een gezicht als een oorwurm klimt hij achter Cathy de bus in. Hij heeft zijn lectuur meegenomen. Het is verdomme weer net een schoolreisje. Terwijl hij de ayurvedische voedingsprincipes doorneemt begint Ron te zingen. Onder bijval van de bus. Dit is de hel, denkt Norman. Ik kan mijn eigen gedachten niet eens verstaan."
December 27, 2023
‘Spoorslag’, zo heet een nieuwe reeks literaire uitgaves van Ambo/Anthos, waarbij telkens een treinreis het uitgangspunt vormt. Het zijn boekjes in een handig klein formaat; ideaal voor wie wat tijd te doden heeft bij het wachten op de met grote regelmaat te laat opdoemende treinen van de NMBS.
De bijdrage van Nelleke Noordervliet verhaalt over een treinreis die ze al vele jaren geleden in Indië maakte. Sterkst vindt ik haar bespiegelingen over toerisme en de fantasieën die ze heeft over haar medereizigers. Wie echter hoopt iets over Indië te weten te komen, is er grotendeels aan voor de moeite. Op dat punt blijven de observaties van Nelleke Noordervliet vrij oppervlakkig. Misschien was het ook niet haar opzet om met dit boekje diep in de Indische cultuur te duiken, maar zelfs over het ‘Paleis op wielen’ komen we relatief weinig te weten, wat toch wel jammer is.
De bijdrage van Nelleke Noordervliet verhaalt over een treinreis die ze al vele jaren geleden in Indië maakte. Sterkst vindt ik haar bespiegelingen over toerisme en de fantasieën die ze heeft over haar medereizigers. Wie echter hoopt iets over Indië te weten te komen, is er grotendeels aan voor de moeite. Op dat punt blijven de observaties van Nelleke Noordervliet vrij oppervlakkig. Misschien was het ook niet haar opzet om met dit boekje diep in de Indische cultuur te duiken, maar zelfs over het ‘Paleis op wielen’ komen we relatief weinig te weten, wat toch wel jammer is.
November 11, 2023
Mwah. Het hapt lekker weg, dat wel. Maar verder nogal makkelijk, weinig diepgang. Ik voelde India niet, maar ook niet het Palace op Wheels. Het enige wat ik leuk vond zijn de verhalen die Nelleke Noordevliet bedenkt over haar medepassagiers. Maar doordat de reis niet tot leven komen, blijven deze verhalen een beetje in de lucht hangen.
November 6, 2025
Een echt treinreis- boek. Mooi geschreven. Grappig dat de schrijver ook de gedachten en een aantal mede-passagiers (cursief geschreven) beschrijft. De karakters van sommige van hen worden mooi verbeeld. En zoals bij elke groepsreis liggen sommige passagiers je wel en andere volstrekt niet. Herkenbaar!
December 2, 2023
Een onderhoudend boekje over de reis met een luxe trein door India. Wat het optilt zijn de fantasieën die de auteur heeft over het leven van haar reisgenoten.
July 3, 2025
Vlot geschreven, maar het verhaal speelt zich al een tijdje geleden af en daardoor wat minder actueel.
October 14, 2024
Deels interessant als je geïnteresseerd bent in reizen door India. Maar ook gedateerd.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews