Αυτή η σκάλα δεν κατεβαίνει

by Μάρω Βαμβουνάκη

Έπεσε πάνω στο μαξιλάρι του και της γύρισε την πλάτη, κοιτώντας τον τοίχο απέναντι. Έμειναν έτσι όλη τη νύχτα κι οι δυο, κοιτώντας τον τοίχο με γυρισμένες πλάτες. Εκείνη το δικό της απέραντο και κρύο. Σαν την παγωμένη νύχτα των πόλων. Να μην την ασφαλίζει πια, να μην την προστατεύει από τον άγριο καιρό του έξω κόσμου που τόσο φοβάται. Εκείνος το δικό του απέραντο και κρύο. Σαν την παγωμένη νύχτα των πόλων. Να τον πλακώνει, να τον φυλακίζει και να τον κρατά μακριά από τον άγριο καιρό του έξω κόσμου που τόσο αποζητά.

Genres: Short Stories

135 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.

Reviews

[Θάνος Σώρας]

"Όλο φεύγω κι όλο γυρνώ γύρω σου κι αναρωτιέμαι μέχρι πότε". Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο για όσες ψυχές είχαν το θάρρος να κατεβάσουν τη βαλίτσα από το πατάρι, να αδειάσουν μέσα σ' αυτή τα απαραίτητα, να φύγουν αφήνοντας το κλειδί από τη μέσα πλευρά αλλά κατεβαίνοντας τη σκάλα είτε τα πόδια νέκρωσαν, είτε τα σκαλιά ποτέ δεν κατέβαζαν κάτω προς την έξοδο παρά μόνο έκαναν κύκλο βγάζοντας προς την ίδια πόρτα, την ίδια ιστορία, τους ίδιους ανθρώπους που αφήνοντας τους πίσω, τους έκαναν σήμα στη γωνία απέναντι.

[Irini Gergianaki]

12 διηγήματα που δένονται σαν κρίκοι μιας αλυσίδας φτιάχνοντας ένα κολιέ που σε σφίγγει στο λαιμό. Είναι εκείνοι οι κόμποι από τη ζωή που δεν επέλεξες να ζήσεις, από την καθημερινότητα που γίνεται τελικά "η ζωή σου".'
Αυτή η σκάλα δεν κατεβαίνει επειδή οι ήρωες της Βαμβουνάκη δεν μπορούν (?) οι ίδιοι να κατέβουν.

Η "κίνηση της βαλίτσας" και το "Πεταμένο κλειδί" είναι τα δύο διηγήματα που ξεχωρίζουν.

Αν εξαιρέσω αυτά τα δύο, μου έλειπε το συγκλονιστικό στοιχείο που θα ήθελα να μου αφήνει κάθε μία από αυτές τις προσωπικές ιστορίες. Κάτι μου έλειπε. Ίσως αυτό που έλειπε και από τις ίδιες τις ιστορίες-δεν υπήρχε κάθαρση, δεν υπήρχε κορύφωση, δεν κατέβαινε η σκάλα...

[Searchingthemeaningoflife Greece]

[...]Πονούσε ολόκληρη. Ως και τα μαλλιά της πονούσαν. Σα να  γεννιόταν ξανά μες στο μηδέν. Χωρίς πλακούντα πίσω της, χωρίς μήτρα. Χωρίς να μπορεί να βγάλει ούτε μια κραυγή νεογέννητου που διαμαρτύρεται. Σα να γεννιόταν ξανά σε μια ζωή με την κατάρα ήδη καλά να την γνωρίζει.[...]

[Mary Παπαδοπούλου]

Λατρεύω τα διηγήματα....τα προτιμώ τόσο για να τα γράφω εγώ όσο και για να τα διαβάζω. Αυτή η συλλογή διηγημάτων περιέχει πολλά συναισθηματικά ταξίδια...όλα με διαφορετικό προορισμό. Όλα σε κάνουν να σκάψεις βαθιά μέσα σου...και στους άλλους...για να τους καταλάβεις καλύτερα.

[Fay]

Αν και δεν μού αρέσουν γενικότερα τα διηγήματα, το βιβλίο αυτό λόγω της γνώριμης και αγαπημένης πένας της Βαμβουνάκη κατάφερε να με αγγίξει. Πρόκειται για ένα βιβλίο αρκετά μελαγχολικό, σαν βροχερό φθινοπωρινό απόγευμα!....

[rena]

Καθε κεφάλαιο μια διαφορετική ιστορία,μια διαφορετική οπτική του πως η ζωή μας κραταει όλους έρμαια της χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε. Και αν το καταλάβουμε,η ζημιά εχει ήδη γίνει.
Το βιβλίο περιγράφει τα βαθύτερα και πιο απόκρημνα μυστικά 12 διαφορετικών ανθρώπων,τις σκέψεις τους και τα συναισθήματα τους καθως μονοπωλούν την ζωή που θα μπορούσαν να είχαν. Χαμένοι στις αδικίες της ζωής,στα όνειρα που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν,σε στόχους που ποτέ δεν άγγιξαν,καθε προσωπο κουβαλάει τον δικό του σταυρο,το δικό του επώδυνο παρελθόν.
Άκρως ρεαλιστικές ιστορίες που θιγούν το ζήτημα του να αισθανεσαι φυλακισμένος στην ζωή που έχεις επιλέξει ή στην ζωή που έχεις αναγκαστεί να ζεις. Θιγούν το πως μπορεί να αισθανεσαι διαρκώς ότι πνίγεσαι από τις θυσίες που κανείς για να διατηρήσεις μια φαινομενική ισορροπία και ειρηνη παρα το χάος που κυριαρχεί στο μυαλό σου και σου φωνάζει,σε διατάζει να φύγεις,να τρέξεις μακριά.
Η αγαπημένη Μαρω Βαμβουνάκη κάνει ένα βιβλίο με θέμα τόσο βαρύ και επώδυνο να φαίνεται ποιητικό,να φαίνεται πιο όμορφο απ’οτι υποψιάζεται κανείς καθως διαβάζει πληροφορίες γι’αυτο. Υπεροχη δουλεια για άλλη μια φορά 🤍

[Lady Riorson]

Με μάγεψε ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας έραβε με μαεστρία τα συναισθήματα με τη λογική των ανθρώπων στα διηγήματα της. Είδα και τον εαυτό μου και αγαπημένα μου πρόσωπα μέσα στις ιστορίες της. Κατ'εμέ, είναι διαμαντάκι.

[Effie]

B.R.A.CE. 2018 4 βιβλία διαφορετικών γυναικών συγγραφέων

3+

[Tilly]

Είναι συλλογη διηγηματων που με μελαγχολησε.
Είδα πολλη δυστυχια, αδικια, κενο, μοναξια, βεντετα. Ολα δοσμενα με στυλιζαρισμενη φιλοσοφικη διαθεση.
Δε θα ελεγα ότι ενθουσιαστηκα.