เมฆสีกุหลาบ

by ม.มธุการี

หญิงสาวผู้ที่ชีวิตเต็มไปด้วย ปัญหา ต้องระเหระหนไปอยู่กับชายต่างสายเลือด ณ ดินแดนอาฟริกา ซึ่งขณะนั้นมีความขัดแย้งระหว่างชนเผ่าถึงขึ้นมีการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ ทว่าความรักอันบริสุทธิ์ก็ได้อุบัติขึ้น จากความใกล้ชิด และได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน

297 pages, Paperback

First published October 1, 2008

About the author

Associated Names:
* ม.มธุการี
* เพชรน้ำค้าง
* ดาหลา สุมาลิน

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

บันทึกการอ่าน(อ่านจบรอบ2วันที่19/10/2021)
(มีสปอยล์แพลมๆ)
.
.
.

-เนื่องจากรู้ว่า ....จบแบบรีดเด้อต้องใช้จินตนาการต่อเอง อ่านรอบนี้เลยเตรียมพกพาจินตนาการมาด้วยเยอะเลย 💭มโนซีนจบผสมกับข้อมูลที่ไรท์เตอร์บรรยายไว้แบบแฮ้ปปี้เอนดิ้งสุดๆ ~พี่พี อาร์ท และแม่พี่พี ไปใช้ชีวิตอยู่อังกฤษด้วยกัน มโนยาวไปถึงอนาคตที่ทั้งคู่จะกลับมาฮันนี่มูนที่บ้านเล็กๆที่เคยได้อยู่ด้วยกันมีความทรงจำร่วมกันที่รวันด้าอีก และจบที่ซีนนอนดูดาวในอ้อมกอดของกันและกัน..จวบจนรุ่งเช้า 🌄ตื่นขึ้นมาเจอกับท้องฟ้าที่มีเมฆสีกุหลาบลอยละล่อง☁️☁️☁️🌹และมอนิ่งคิส...เอาซี้ 555 มโนแจ่มสุดๆ🤣
-อ่านรอบนี้ บันทึกคำพูด ,ประโยคโดนใจ, quoteที่ทำให้กรี๊ดได้เพิ่มเติมอีกเยอะเลย เกิดความชอบแม่พี่พีขึ้นมาด้วย เป็นผู้หญิงที่เข้าใจอะไรง่ายและมีความยืดหยุ่นสูงพอๆกับดาน่า(แฟนเก่าพี่พี)เลย เรื่องราวความรักของหนุ่มวัย30กว่าๆกับสาว17เลยไม่มีดราม่าก็เพราะมีผู้หญิงใจกว้างงงง2คนนี้นี่แหละ
-โดยรวมคือรู้สึกดี Happyที่ได้อ่านอีกรอบ และเพราะเป็นแนวโคแก่ฯที่ชอบด้วย อิอิ😍

**👇รีวิวตอนอ่านจบรอบแรกเมื่อ4ปีที่แล้ว(10/07/2017)**

....มันน่าอายขนาดไหนกัน ถ้าใครรู้ว่า เขารักน้องเลี้ยงที่อ่อนกว่าเขากว่าสิบปี อะไรก็ไม่ร้ายเท่ากับว่าเขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง....

----เมฆสีกุหลาบ-ของ ม.มธุการี-ในมุมมองของเราคือนิยายที่....

●.พออ่านถึงหน้าสุดท้าย...งงเด้!!!...o.Oเอาจริงดิ!!จบแล้วรึนี่!!!..เหมือนได้ยินเสียงแว่วๆจากไรท์~"นักอ่านทั้งหลายเจ้าจงใช้สมองจิ้นต่อเอาเองเราจะรีบไปตลาดละ"=_=..พยายามพลิกหาอีกสักหน้า2หน้า...xสูญเปล่าx...มันไม่มี!!!...ฮือออ...T.T~

●.สนุกจริง!!!!!คอนเฟริมด้วยทุกนิ้วโป้งที่มี!!สำนวนเขียนชั้นครู~ที่ให้อารมณ์ลึกซึ้งจริงจัง!!
อยากหัก1☆กับตอนจบ~แต่อารมณ์และความหน่วงที่รู้สึกมันเกิน5☆ไปมาก~สับสนให้☆ไม่ถูก

●นางเอก--น่ารัก--
อาร์ท-อาทิรา-เด็กสาวอายุ17-หน้าสวยหมดจด(ที่ไม่ค่อยรู้ตัวว่าตัวเองสวย)-ในสายตาใครๆอาร์ทคือเด็กแก่นแก้วเกกมะเหรกเกเรกะโหลกกะลาไปวันๆ(เพราะมีปมเรื่องแม่จากพ่อ)-เป็นเด็กไม่ได้เรื่องได้ราว-สอบตก-คบเพื่อนแย่-พี้กัญชา-ป้าเอือม-จนในที่สุด-โดนพ่อเทให้มาอยู่กับพี่ชาย(ต่างสายเลือด)-ที่อัฟริกา-เรื่องมันเริ่มเมื่ออาร์ทแลนดิ้งที่นี่..กลับกลายเป็นเด็กว่าง่ายกว่าที่คิด-กินง่าย-อยู่เป็น-มีสายตามองโลกที่ไม่ซับซ้อน-แบบที่คนอยู่ใกล้สบายใจ เกิดความเอ็นดู (อย่างน้อยพี่พีคือ1ในเหยื่อของความน่ารักนั้น555)--อ่านแล้วชอบค่ะ

●พระเอก--เท่ห์---
--พี่พี-พีระ-ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-พี่ชายรูปหล่อ แบบลุยๆดิบๆ เถื่อนๆ~มีความพี่ติ๊ก~ไปกับเราเนวิเกเตอร์!สูงมาก!~เอะอะพี่พีก็จะเข้าป่าตามลิงกอลีร่าตลอดๆ รักสัตว์ไม่ชอบสุงสิงผู้คน ดูไม่แคร์ไม่สน-แต่ตามใจอาร์ทสุดๆ ปล่อยให้เรียนรู้เอง---จากที่พี่พีคิดไว้ว่านุ้งอาร์ทจะอยู่กับเขาได้ไม่เกิน1อาทิตย์---กลับกลายเป็นอยู่ได้นานอยู่ได้อึด-จนเป็นความพันผูก~เผลอแป๊บอาร์ทก็เข้ามานั่งอยู่ในใจพี่พีอย่างยากจะถอนตัวถอนใจ-แถมหวงอาร์ทมากกกกก--เมื่อรักคนที่ไม่ควรรักมันจึงกลายเป็นรักต้องห้าม-รัก-ที่พี่พีผู้ไม่ชอบความยุ่งยากซับซ้อนใดๆในโลกพยายามปิดบังเก็บไว้ให้มิดอย่างที่สุด~~~

----แต่..ความรักไม่ใช่สิ่งที่จะปิดบังกันได้นานนัก มันเผยตัวตนออกมาจนได้ เมื่อถึงเวลาหนึ่ง จากสีหน้า ท่าทาง หรือแม้แต่จากแววตา...

●ไม่มีตัวร้าย--
มีแต่การเรียนรู้-ต่อสู้-หรือ-ยอมรับ-ภายในจิตใจของตัวละครเอง--ทั้งพี่พี,อาร์ท,แม่พี่พี-ตัวละครที่เจ๋งสุดในสายตาเราคือ-ดาน่า-แฟนพี่พี---เธอไม่ยื้อ-เธอสตรอง-เธอแมนๆครัชมากกกๆ♡

●สอดแทรกค่านิยม ความเชื่อของชาวบ้านท้องถิ่น-รวมถึงชาวต่างชาติที่ไปอยู่ต่างถิ่นเล็กๆน้อยๆ~มีเรื่องราวเหตุการ์ณความรุนแรงความขัดแย้งจนต้องฆ่าล้างเผ่าพันธ์กันในรวันด้า ที่ชวนให้ขนลุก และเศร้าสลด R.I.P.

●เป็นนิยายที่ไม่หวานจัด(เหมือนปกสีชมพู)-มีหน่วง-มีอุ่นนิดๆ-มีซึ้งหน่อยๆ~มีจบแบบงงๆขัดใจ..ฮึ่ยยย!=_=...แต่...ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า---ชอบมากค่ะ^^

[Or_O · Rating 3 out of 5]

เพราะไม่มีใครสามารถคุมอาทิราอยู่ เด็กสาวจึงถูกส่งมาดัดนิสัยไกลถึงแอฟริกา ห่างไกลจากสิ่งอำนวยความสะดวกที่คุณหนูของบ้านอย่างหล่อนคุ้นเคย โดยมีพี่ชายต่างสายเลือดคอยดูแล

ไม่รู้ว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจเขานัก อาจเป็นเพราะแม่เลี้ยงหล่อนเป่าหูว่าลูกชายสุดที่รักคนนี้พึ่งพาได้ พ่อถึงได้ส่งหล่อนมาไกลถึงที่นี่

พ่อไม่รู้หรือไงว่าเขาเกลียดพ่อพอๆ กับที่หล่อนเกลียดแม่เขา

แน่ละ ใครจะชอบคนที่มาพรากครอบครัวของตนกันเล่า

+++

เรื่องของสาวน้อยกะโหลกกะลาที่ใครก็ไม่อยากรับดูแล กับพี่ชายต่างสายเลือด ในดินแดนทุรกันดารอย่างทานซาเนียและรวันด้า

พีระ ช่างภาพนิตยสารที่รักการหาประสบการณ์ท่องเที่ยวใหม่ๆ มาทำข่าวกอริลลาที่แอฟริกา เขาได้รับการฝากฝังให้ดูแลน้องที่แทบไม่รู้จักนอกจากเห็นหน้าและได้ยินข่าวคราวผ่านมารดามานานๆ ครั้ง น้องที่เจอกันอีกครั้งก็เข้าสู่วัยสาวแล้ว แม้นิสัยจะยังรักเล่นสนุกไปวันๆ

อาทิราเป็นภาระชิ้นโตที่เขาปฏิเสธไม่ได้ นอกจากรับหล่อนติดสอยห้อยตามเขาไปทำงานยังที่ต่างๆ

กลางป่าและฝูงสัตว์น้อยใหญ่ อาทิราดูจะปรับตัวได้เร็วและอยู่ทนกว่าที่คิด แต่เขาคิดว่าความเป็นเด็กทำให้มองทุกอย่างเป็นเรื่องสนุก

พีระกับอาทิราต้องย้ายมาพักที่รวันด้าเพราะเรื่องงาน ที่นี่เองที่พีระได้พบกับคนรักเก่า พวกเขาดูจะเข้ากันได้ดีแม้ห่างกันไปนานหลายปี

แต่สถานการณ์ที่รวันด้าไม่ดีอย่างที่คิด ความขัดแย้งของเผ่าดูจะรุนแรงขึ้นทุกขณะ ไม่มีความปลอดภัยเหลืออยู่อีกต่อไป

และสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นทำให้พีระฉุกคิดว่าเขาและอาทิรามีความผูกพันบางอย่างสานเข้าหากันแนบแน่น แม้จะไม่ต้องมีคำพูดมากมาย

===


โดยรวมเป็นเรื่องที่น่าสนใจ โอชอบช่วงแรก อ่านไปลุ้นไปว่าอาทิราจะป่วนอะไร โอชอบบุคลิกตัวละครตัวนี้นะ ดื้อเงียบ รับคำแต่ไม่ทำตาม ฉากหน้าเด็กดีแต่ในใจแสบสุด แบบเออ ดูเป็นเด็กที่หลายคนคุมไม่อยู่จริงๆ นะ

ส่วนพีระ พีระเป็นแบบฉบับของพระเอกนิยายสมัยเก่าที่จะมีความทระนงตน ถือดี และมีหลายส่วนชวนให้ขัดใจ (เช่น เรื่องหัวใจ หรือไม่ฉลาดในสถานการณ์บางอย่าง) แต่สุดท้ายก็จะพึ่งพาได้ตามฉบับพระเอกไทยแหละค่ะ

ช่วงกลางถึงท้ายความน่าสนใจลดลง เหมือนเรื่องจะเปลี่ยนจะมุมสัตว์ไปสู่คน แล้วคราวนี้ประเด็นเลยไม่เทไม่ที่ไหนสักทาง จะเล่นกอริลลา ก็ไม่เล่นให้สุด จะมุ่งไปความขัดแย้งของคน ฉากสำคัญกลับตัดทอนไปอย่างน่าเสียดาย อารมณ์เรื่องเลยไม่มาไปพร้อมกับเนื้อเรื่อง โอเสียดายตัวละครตัวหนึ่งที่นางเอกสนิทด้วย แต่กลับไม่นำมาเป็นประเด็นที่น่าเล่นในช่วงท้าย มันเลยเกิดคำถามว่า อ้าว แล้วความสัมพันธ์ที่ปูมาแต่ต้นล่ะ

ภาพที่โออยากเห็น เช่น ทิวทัศน์ ความเป็นอยู่ สภาพแวดล้อม ผู้คน ถ่ายทอดออกมาน้อยกว่าที่โอคาดหวัง โอเห็นภาพซ้ำๆ ในมุมเล็กๆ แต่ไม่เห็นภาพกว้างๆ ในหลากหลายมุม

สำนวนภาษา โอค่อนข้างติดขัดกับการเล่าซ้ำในประเด็นเดิม เช่น ประเด็นกอริลล่าเป็นสัตว์ไม่กินเนื้อ (พระนางพูดเหมือนเดิมเป๊ะ จนโองงว่าพูดซ้ำทำไม เหมือนกดปุ่มรีเพลย์คนละฉาก) เรื่องแย่งน้ำอาบ เรื่องอยู่ทำงานหนึ่งเดือน ช่วงท้ายๆ ก็มีอีกแต่ไม่เห็นชัดเท่าช่วงแรก โอรู้สึกเหมือนผู้เขียนลืมว่าได้เล่าประเด็นนี้ไปแล้วในเนื้อเรื่องเลยหยิบมาเล่าใหม่ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเกิดน้อยลงหรือหายไป ถ้ามีการอ่านทวนซ้ำ

อีกเรื่องคือวรรคตอน โอรู้สึกว่าจังหวะหายใจของโอกับผู้เขียนเป็นคนละจังหวะ หลายครั้งโอจะรู้สึกว่าควรจะแบ่งวรรคจุดนี้ แต่บางจุดที่แบ่งไปโอกลับรู้สึกว่าถ้าไม่ตัดมันออกจากกัน อารมณ์จะส่งออกสู่ผู้อ่านได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ ก็เป็นเรื่องของความรู้สึกและความเข้ากันได้ละมั้งคะ

ส่วนประเด็นความสัมพันธ์ของครอบครัว โอว่าทำได้ดีทีเดียว โอชอบ

โดยรวมก็เพลินค่ะ แต่อาจจะยังมีหลายเรื่องที่โอคิดว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้

3 ดาว



.
.
.

"ระวังแรดแถวนี้เอาไว้บ้าง" เขาแกล้งพูดและเดินต่อ

"มีหรือคะแรด" หล่อนเดินเหลียวซ้ายแลขวา "นึกว่ามันอยู่แต่ในน้ำ"

"ว่าได้ที่ไหน" พีระเดินเร็วๆ

"มันจะไล่อาร์ทไหมคะนี่ถ้ามันเจอ"

"สีเสื้อเรามันเย้ายวนหยอกเมื่อไหร่"

"พี่พีน่าจะเตือนอาร์ตอนก่อนออกจากบ้าน"

"เรื่องแบบนี้ไม่ต้องเตือนอาร์ท เราต้องหัดใช้สามัญสำนึกของตัวเอง"

"อาร์ทไม่ค่อยจะมี"

"ถึงว่า"

เงาดำปรากฏตัววูบวาบไม่ไกลนัก ทำให้พีระรีบดึงแขนหล่อนให้หยุดเดินและหลบเข้าหลังพุ่มไม้แถวนั้น กอริลลาฝูงนั้นนั่นเอง มันเกาะกลุ่มกันอยู่ไม่ห่างไกลนัก เขายกกล้องส่งทางไกลขึ้นส่องดูเพื่อนที่จะได้เห็นชัดๆ ลูกของมันบางตัวห้อยโหนบนต้นไม้ ตัวมันยังไม่หนักมาก และยามนี้คงเป็นวัยที่สนุกสนานมากที่สุด

อาทิรายกกล้องขึ้นส่องดูตามเขา หล่อนกดถ่ายภาพไปด้วย พ่อกับแม่นั่งหาหมัดหาเหาให้กันโดยมีลูกๆ วิ่งไล่สนุกสนาน หล่อนเห็นความสุขที่นี่ท่ามกลางชีวิตง่ายๆ ที่ไม่สลับซับซ้อน สัตว์ช่างฉลาดในการหาความสุขสงบใส่ตัวไปวันๆ โดยไม่มีเรื่องปวดหัว มันช่างเป็นนาทีที่หล่อนพลอยมีความสุขไปกับมัน ความสุขช่างเป็นสิ่งที่ถ่ายทอดถึงกันได้ ไม่แปลกใจจนนิดเดียวว่าทำไมพี่ชายจึงมาเลือกใช้ชีวิตแบบนี้

.
.
.

หน้า 86-67 บทที่ 5

[Polyj · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ
ความรักในเรื่องนี้เป็นแบบรักซึมลึก ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ผู้เขียนแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกห่วงหาอาทรที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นๆ จนกลายเป็นความรัก
เรื่องไม่ดราม่า แม้จะมีหลายอุปสรรค แต่ก็คลี่คลายได้เกือบหมด และทำให้เราเชื่อได้ว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ

เรื่องราวความรักของพระ-นาง ค่อยๆ มา ค่อยๆ รู้สึก ไม่หวาน แต่มันซึ้งได้ในทุกๆการกระทำของตัวละครค่ะ

บรรยากาศในเรื่อง มี ป่า สัตว์ป่า ลิง มีเรื่องสงครามกลางเมือง ... เรียกว่าเล่มไม่หนาแต่เนื้อเรื่องน่าสนใจมาก อ่านแล้ววางไม่ลงเลยค่ะ

>> 4.75 / 5

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

March 21, 2019

#รักซึมลึก #แอบรัก #พี่น้อง #ลูกฉันลูกเธอ #หน่วง #แอฟริกา #ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

เป็นเรื่องแรกที่ได้อ่านงานของ ม.มธุการี เลยค่ะ หลังจากนั้นติดอกติดใจ ไปไหนไม่ได้ กลายเป็น fc กว้านซื้อมาหมดทุกครั้งที่เจอ เนื่องจากเป็นนข.ที่ค่อนข้างลึกลับ เขาว่าท่านน่าจะอยู่ต่างประเทศ (งานไพรัชนิยายว่าทำไมถึงดูสมจริงมาก) งานเขียนในยุคแรกๆ (ที่เราเล็งไว้) จึงหายากมาก แต่หลังๆ นี้มีสนพ.เอามีพิมพ์ใหม่เยอะเลยค่ะ ปกสวยมากด้วย จึงตามไม่ยากเกินไปแล้ว

อาทิรา (อาร์ท)
สาวน้อยอายุ 17 สุดแสบ ทั้งสำมะเลเทเมา ติดเหล้าติดยา เป็นเด็กมีปัญหา ใครก็เอาไม่อยู่จนต้องถูกส่งไปดัดนิสัยในที่ธุระกันดารกับพี่ชายเลี้ยง?

พีระ (พี่พี)
▪️ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ช่างภาพสารคดี รักสัตว์ ชอบท่องเที่ยว ว่างๆก็เข้าป่าไปหากอริลล่า 55
▪️วันหนึ่งขณะไปทำงานอยู่แอฟฟริกา แทนซาเนีย ก็ได้รับมอบหมายให้ดูแล ดัดหลังน้องสาววัยรุ่น ห่างกันเป็น 10 ปี ลูกเลี้ยงของแม่ตัวเอง คนที่ไม่ได้เจอไม่ได้ติดต่อกันนานมากๆ แล้ว
▪️ด้วยความลำบากทั้งอาหารการกิน ที่พัก ต้องนอนในเต๊นท์ อาบน้ำอาบท่าก็ลำบาก พี่พีเลยคิดว่าเด็กแสบอย่างอาร์ทคงอยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์
▪️ปรากฎว่า น้องนั้นไม่ใช่อย่างที่ได้ยินมาเลย อาร์ทกลายเป็นเด็กง่ายๆ รู้จักคิด ไม่ใช่คุณหนูเอาแต่ใจอารมณ์ร้ายอย่างที่คิด
▪️และสาวน้อยก็ได้ค่อยๆเข้ามาอยู่ในใจโดยไม่รู้ตัวซะงั้น ☺️

เป็นเรื่องที่มีฉากหลังในแทนซาเนีย รวันด้า เป็นนิยายเรื่องแรกที่ดำเนินเรื่องในทวีปแอฟริกา น่าสนใจ แปลกใหม่สำหรับเรามากค่ะ นอกจากนี้ยังเกี่ยวกับการอนุรักษ์กอริลล่า การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่เกิดขึ้นจริงในรวันดา (นข.บรรยายได้น่ากลัวมาก) หลอนแทนอาร์ทที่ได้อยู่ในเหตุการณ์จริง บรื๋อ 😱

ความรู้สึก
ชอบมากๆค่ะ อ่านไปอึดอัดไป หน่วงๆหายใจลำบาก ถึงกับกลั้นหายใจบางประโยคเลย 😂 ลุ้นไปกับแอบรักกันของพระนาง เป็นความรักแบบซึมลึก ถึงแม้จะกลับมาเจอกันไม่นาน แต่คนที่อยู่ด้วยกันทุกวัน เห็นกันทุกวัน เข้าใจหัวอกกันอย่างลึกซึ้งก็ไม่แปลกหรอกที่จะรักกันได้อย่างรวดเร็ว ลุ้นเอาใจช่วยให้สมหวัง สัมผัสความรักลึกซึ้งของทั้งคู่ได้ทุกตัวอักษรแม้ไม่มีการบอกหรือสัมผัสกันเลยด้วยซ้ำ ฮือ 😭 (นข.เก่งมาก) ชอบมากเลยค่ะแนวๆนี้ หน่วงๆในหัวใจแต่อิ่มเอมใจ ซึ้งๆเหมือนน้ำซึมบ่อทราย☺️

สรุป
ชอบมากๆค่ะ อ่านซ้ำหลายรอบ เสียดายจบไวไปหน่อยตามสไตล์นข. 🤣 แบบว่าอ้าวจบแล้วเหรอ จบฉึบๆ 55 อยากให้มีอีกนิดอ่ะซักหน้าก็ยังดี นางเอกกับพระเอกยังไม่ทันคุยกันเลย 🤣🤣

[Pichayaratna · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ เรื่องราวความผูกพัน ความรักของพีระ กับอาร์ท ที่ค่อยๆก่อตัวขึ้น ท่ามกลางชีวิตที่อยู่กับธรรมชาติ เรียบง่าย และอีกส่วนกลับเป็นความขัดแย้งทางเชื้อชาติในรวันด้า

อ่านรีวิว��ต็มได้ที่นี่ค่ะ
http://www.bloggang.com/mainblog.php?...

[Yuijbj · Rating 5 out of 5]

หยิบเรื่องนี้มาอ่านเป็นเล่มแรกของ ม.มธุการี เคยปฏิเสธมาตลอดเพราะกลัวว่าจะเครียด แต่พอถึงวัยนึง นิยายที่ลงลึกรายละเอียด โครงเรื่อง และความรู้สึกตัวละครชัดและไม่เหมือนใครแบบนี้ล่ะที่อยากอ่านค่ะ ชอบมากๆเลย หลงรักตัวละคร พีระ กับ อาทิรา มากมาย และชอบการผจญภัยในป่าแอฟริกา จนอยากจะให้เขียนต่อเนื่องยาวนานแบบเพชรพระอุมาไปนู่นเลยค่ะ อ่านไปแล้วจะลุ้นกับคู่พี่น้องต่างพ่อต่างแม่คู่นี้มากว่าเมื่อไหร่จะเลิกปากแข็ง สุดท้ายปากแข็งไปมาถือว่ากำลังพอดีก่อนที่จะคลี่คลาย โชคดีที่มีตัวละครที่อื่นๆที่ไม่น่ารำคาญ เลยทำให้อยากอ่านต่อยาวๆ แนะนำมากๆค่ะ