Dizeler (2001-1973), bugüne kadarki "toplu şiirler" yaklaşımından oldukça farklı bir deney; şair, adında gittiği eksiltmeyi kitaplarına da uygulayarak "yeni" bir "toplam"la çıkıyor okur karşısına. Alova'nın, Erdal Alova'dan seçtikleriyle... Erdal Alova'nın uğradığı konaklara, Alova'nın yeni konaklarını ekleyerek.
Saati gelince gölgelerini döker erguvanlar Dünya döne döne unutur çocukluğunu Çarpar bir gün herkes göktaşına Kumlar bile sessizlik olmayı bekler
Erdal Alova (Erdal) Alova 17 Haziran 1952’de Ankara’da doğdu. 1959’da Eskişehir’de, Dumlupınar İlkokulu’nda başladığı öğrenim hayatına, 1972 yılında ODTÜ Mühendislik Bölümü’nden ayrılarak son verdi. Aynı yıl İstanbul’a yerleşerek şiirlerini yayımlamaya başladı. İlk şiiri “Issız Gül” adıyla Yeni Dergi’de çıktı. 1973-80 arasında yazdığı şiirleri En Son Çıkan Şarkılar (1980) adı altında yayımlandı. Bu kitabı, Giz Dökümü (1989) ve Bitik Kent (1995) izledi. Bitik Kent ile 1996 Cemal Süreya Şiir Ödülü’nü kazandı. Federico Garcia Lorca, Konstantinos Kavafis (Barış Pirhasan’la), Pablo Neruda, Z. Herbert, Guillevic ve Catullus’tan (Çiğdem Dürüşken’le) yaptığı çeviriler kitap olarak yayımlandı. Yaşamını gazeteci, redaktör, çevirmen ve editör olarak kazanıyor.