Ένας εκδότης με αφορμή τα εβδομηκοστά του γενέθλια καλεί μια ομάδα συγγραφέων στο εξοχικό του. Στη διάρκεια αυτών των ημερών οι συγγραφείς για χάρη του επικούρειου οικοδεσπότη τους πρέπει να γράψουν ο καθένας μια ιστορία με θέμα την παρεξήγηση. Ανάμεσά τους και ένας νεαρός που προσλαμβάνεται ως μάγειρας ο οποίος, κλέβοντας τα μυστικά που τροφοδοτούν τους φόβους και τα όνειρα των ενηλίκων, μυείται στον έρωτα και στον κόσμο της λογοτεχνίας.
Σ’ αυτό το σαγηνευτικό μυθιστόρημα ο βραβευμένος Πέδρο Θαραλούκι ανιχνεύει τους μηχανισμούς που μας ωθούν στη δημιουργία, αποκαλύπτοντας πως τελικά η λογοτεχνία είναι μια υπόθεση για εραστές και κλέφτες. «Ο αναγνώστης γίνεται ηδονοβλεψίας που δεν μπορεί να πάρει τα μάτια του από αυτό το μυθιστόρημα».ABC«Ο Βοκάκιος και ο Θερβάντες αναβιώνουν. Ένα υπέροχο δώρο για τον αναγνώστη».El Mundo
Pedro Zarraluki was a Spanish writer. He published his first book at the age of 20 and wrote several novels and short story collections thereafter. He won numerous prizes, including the Premio Nadal for his novel Un encargo difícil, and the Premio Herralde for La historia del silencio. The latter was translated into English by Nick Caistor. Zarraluki was a regular contributor to the press and radio, and taught creative writing at the Ateneo Barcelonés.
Το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση, ένας μάλλον ιδιότροπος, απομονωμένος γέρος εκδότης, μια παρέα εξίσου παράξενων συγγραφέων, έρωτες, σχέσεις ανάγκης ή και εξάρτησης μεταξύ τους, ένα ποδήλατο, ένα ζευγάρι κόκκινες γόβες και ο τρόπος που στήνονται οι ιστορίες προς τέρψιν των αναγνωστών. Όλα αυτά μπλέκονται σε ένα μυθιστόρημα που ίσως δεν θα θυμάσαι για καιρό, σίγουρα όμως ο χρόνος που θα του αφιερώσεις θα περάσει ευχάριστα.
Ένας ντροπαλός έφηβος μαθητεύει δίπλα στον παντοπώλη και μάγειρα πατέρα του, σε ένα χωριό της Καταλονίας. Είναι γεμάτος ανησυχίες για το μέλλον του, θεωρεί τον εαυτό του αναποφάσιστο για τα πάντα και σκέφτεται με δέος τα κορίτσια. Προτιμά να κάνει τις παραδόσεις από το να μαγειρεύει. Δεν έχει ψηλούς στόχους, του αρκεί να περνάει τη μέρα του στο μαγαζί και να βλέπει τα σπίτια των πελατών όταν παραδίνει τα τρόφιμα. Επίσης, διαβάζει. Οδηγεί ένα παμπάλαιο βαρύ ποδήλατο και ζηλεύει λίγο όταν βλέπει να περνούν οι φίλοι του πάνω σε μηχανάκια με ταλαιπωρημένα αλλά ευτυχισμένα κορίτσια πίσω τους.
Μια καταιγίδα που ξεσπάει κατά τη διάρκεια μιας παράδοσης κεριών στο σπίτι ενός εκδότη είναι η αρχή του τετραήμερου που θα του αλλάξει τη ζωή και κυρίως τον τρόπο που τη βλέπει.
Ο πλούσιος εκδότης, ο Πάκο, ζει τον περισσότερο καιρό απομονωμένος στην αγρέπαυλη του, έξω από το χωριό στο βουνό. Ιδιόρρυθμος αλλά bon viveur, μυεί τον Πέδρο στον κόσμο της συγγραφής και των συγγραφέων, μια που το μικρόβιο της ανάγνωσης βιβλίων το είχε ήδη. Η καταιγίδα εμποδίζει τον μικρό να φύγει από την έπαυλη και τον μετατρέπει στον μάγειρα και υπηρέτη των καλεσμένων του εκδότη, που καταφθάνουν ο ένας μετά τον άλλον μέσα στον χαλασμό. Πρόκειται για γνωστούς συγγραφείς που έχουν προσκληθεί για να γιορτάσουν τα εβδομηκοστά γενέθλια του οικοδεσπότη, γράφοντας προς τιμήν του και από μία ιστορία ο καθένας για να γίνει βιβλίο που θα του προσφερθεί ως δώρο. Μαγειρεύοντας, παρατηρώντας, σερβίροντας, κρυφακούγοντας, υπακούοντας, παρακολουθώντας, ο ντροπαλός έφηβος αλλάζει σταδιακά και το τέλος των 4 αυτών ημερών θα τον βρει διαφορετικό.
Η καρδιά του θα σκιρτήσει, ο κόσμος των συγγραφέων θα τον απογοητεύσει, ο εκδότης θα τον προάγει... "Ξέρεις τι έλεγε ο Φλομπέρ; Ότι η λογοτεχνία δεν είναι τίποτε άλλο παρά κάτι παντόφλες στο συρτάρι του γραφείου σου που δεν είναι δικές σου. Έτσι έλεγε. Αυτό είναι ένα επάγγελμα για εραστές και κλέφτες. Κι αυτό είσαι εσύ - ή κάνω λάθος; Να κλέβεις με πάθος, αυτό είναι το γράψιμο, να ερωτεύεσαι ό,τι δεν σου ανήκει,να ξεριζώνεις την καρδιά του κόσμου. Μπορείς να το κάνεις. Επιτέλους σε μετέβαλα σε ένα τέλειο κάθαρμα."
Γράφω τις εντυπώσεις μου με μία επιφύλαξη, καθώς παρέλαβα το βιβλίο από το ίντερνετ και μου ήρθε ελλαττωματικό : ((( Ξαφνικά στην μέση του βιβλίου ήταν ανάποδα βιβλιοδετημένο απόσπασμα από άλλο βιβλίο με αποτέλεσμα να λείπουν καμιά 130αρια σελίδες!
Αν και προφανώς κάτι έχασα από την πλοκή, νομίζω ότι το βιβλίο δεν έχασε εντελώς τον ειρμό του πάντως και νομίζω ότι η γνώμη μου βασίζεται σε επαρκή στοιχεία.
Λοιπόν, έχω να πω ότι το βιβλίο μου κράτησε την προσοχή αλλά δεν με ενθουσίασε. Ένας εκκεντρικός εκδότης, ένας ντροπαλός έφηβος, πέντε συγγραφείς, η συνοδός του ενός είναι τα βασικά πρόσωπα πλαισιωμένα από τον κηπουρό και τον σκύλο του εκδότη... Λίγο ιστορία ενηλικίωσης, λίγο μυθιστόρημα χαρακτήρων, λίγο φιλοσοφικό, λιγάκι μυστήριο, πολλά διαφορετικά θέματα, αλλά με μια χροιά ατελείωτων στοχασμών για το παραμικρό, που φαίνεται να έχει γίνει της μόδας μεταξύ των Ισπανόφωνων συγγραφέων, ωστόσο λίγοι πετυχαίνουν να γράψουν κάτι πραγματικά καλό.
Ενώ οι συμπεριφορές των χαρακτήρων ήταν αρκετά γκροτέσκ, συχνά ήταν και πολύ κλισέ, ενώ το τέλος σε γενικές γραμμές ήταν πολύ προβλέψιμο στα κυριότερα σημεία του. Ανάγνωσμα με καλύτερες προϋποθέσεις, αλλά τελικά μέτριο...
Κανονικά είναι για 3,5 αστέρια αλλά μου άρεσε τόσο η γλώσσα και ήταν τόσο ευχαριστώ να το διαβάζεις. Δεν ήταν καθόλου φλύαρο και μου άρεσαν οι ιστορίες των διηγημάτων των συγγραφέων τόσο πολύ. Τα έχει όλα όπως η ζωή. Λύπη, απώλεια, πάθος, πολύ φαγητό. Ένα πολύ ωραίο διήγημα.
Entré en el a ciegas. Lo vi en una libreria y me llamo la atención el título y la portada y me alegro muchisimo de haberlo comprado. Me lo releeré varias veces más, estoy segurísima. Me ha encantado.
Δεν είναι φυσικά αριστούργημα, πέρασα όμως πολύ ωραία διαβάζοντάς το (τα αστεράκια εδώ ούτως ή άλλως τα βάζω με βάση αυτό ως κριτήριο). Μυθιστόρημα μύησης και ενηλικίωσης, μυθιστορηματική πραγματεία πάνω στα βιβλία και την τέχνη της γραφής, λογοτεχνικό παιχνίδι, όλα αυτά μαζί σε ένα βιβλίο που, αν μπορούσα, θα το παρέθετα σχεδόν όλο.
Un aprendiz de cocinero pasa un largo fin de semana en casa de un editor y sus invitados: todos ellos escritores. En medio de ese cuento, escribirán otros cuentos que hacen referencia a la vida y la muerte.
Entre las inteligentes descripciones, Zarraluki suelta poco a poco la esencia de la literatura y esta es, sin duda, la descripción más bella de todas las que encierra esta historia. (Y mira que contiene una lista larga de puñaladas perfectas)