Çocuklarımıza Cinsellik Hakkında Nasıl Konuşalım?

by Bengi Semerci

Anne-baba olma serüveni, sağlıklı bir evlilik, doğru zamanda ve isteyerek dünyaya getirilen bir çocukla başlar. Çocuğun gelişi, size bağımlı, sizden öğrenecekleri ve görerek taklit edecekleri ile yaşama hazırlanan bir varlıkla sürdürülecek yeni yaşamın başlangıcıdır. Uykusu, beslenmesi, yürümesi, fiziksel gelişimin sağlıklı olması çaba gerektirir. Sevgi vermek, bağlanmak, ilişki kurmak, onu anlamak, isteklerinizi anlatmak ve ruh sağlığını oluşturmak bilgi gerektirir. Anne-babalık serüveni, aynı zamanda bir eğitim ve bilgilenme sürecidir. Hemen herkes çocuk yetiştirme konusunda kendi anne-babası gibi olmayacağını söyler. Oysa zamanı geldiğinde çoğu kez kendilerini tıpkı anne-babaları gibi konuşurken bulurlar. Özellikle cinsellik söz konusu olduğunda, ailelerimizin yaptıklarını yapmak ya da konuşmadıklarını konuşamamak sorunların devam "etmesine neden olmaktadır. Böylece cinsellik, hala tabu olan, pek çok yanlış bilginin hüküm sürdüğü bir alan olmaya devam etmektedir. Cinselliğin doğru yaşanamaması, beraberliklerin bu nedenle sonlanması bir yana, bu karmaşanın çok daha vahim sonuçları ile karşılaşılmaktadır. Mutsuzluklar, cinayetler ve intiharlar çoğu kez cinsel bilgi yetersizliği ile örtüşür. Bilgisizlik, çocukların, ailelerin ve toplumun ruh sağlığını olumsuz etkiler. Tüm bu serüvenin gidişini değiştirebilmenin yolu ebeveynlerin cinsellik konusunda bilgilenmeleridir. Ebeveynlerin bilgi sahibi olması yeterli değildir. Hangi bilgiyi, kaç yaşında ve ne şekilde çocuklarına aktaracaklarını da bilmek zorundadırlar.

Genres: Parenting

190 pages, Paperback

First published September 1, 2008

Reviews

[Esra · Rating 2 out of 5]

Çocuğun 3-4 yaşlarından itibaren çevresinde olan biten her
türlü davranışa isim verebilecek düzeye gelmesi, gördüğü davranışı aklında tutabilmesi, daha sonra deneyebilmesini kolaylaştıracaktır. Çocuk davranışı, ancak fiziksel olarak gerçekleştirme ihtimalinin olabileceğini öngörüyorsa dener. Tüm bunlar
kadar önemli olan bir başka etmen, çocuğun davranışı gerçekleştirmek için bir hevesinin olmasıdır. Gördüğü davranışı,
uyguladığı zaman bir ödül alacağını, bu davranışın çevre tarafından olumlu karşılanacağını ya da ona keyif verebileceğini
düşünüyorsa, davranışı denemeye heveslenecektir. Bu dönemde çocukların özdeşim yapabilecekleri bir model yoksa ya da
model uygun değilse, yani anne veya baba çocukla ilişki kurmuyor, uzak duruyorsa çocuk karşı cinsle özdeşim kurabilir.

Bebekleri leyleklerin getirdiğini söylemekten çok uzun yıllar
önce vazgeçtik. Bu cevapla çocukların dilinden kurtulabilmek
eskisi kadar kolay değil. Ama sekiz yaşına gelene kadar onlara
detaylı açıklamalar yapmak doğru olmaz. Çünkü sekiz yaş
öncesinde çocukların beyinleri biz büyüklerinki gibi çalışmaz
ve ona verilen bilgileri soyutlayamazlar. Yani bilgiyi somutlama, elle tutulur, gözle görülür hale getirebilmeye ihtiyaç duyarlar. Cinsellikle ilgili vereceğiniz, gelişimlerinin üstünde her
ayrıntılı bilgi onlarda korku ve kaygı yaratabilir.


Sekiz yaş öncesinde size dünyaya nasıl geldiğini soran çocu­
ğunuza, anne ve babaların birbirlerini sevdiklerinde bir bebekleri olabileceğini söyleyebilirsiniz. Bu durumda o size, "Tamam, ama nasıl?" diye ısrarlı sorular sormaya devam edebilir.
Bu soruyu yaşına uygun yanıtlamak gerekir. "Tüm canlılar,
bitkiler, hayvanlar ve insanlar tıpkı kendilerine benzeyen diğer
canlılar üretirler. Kızların ve erkeklerin cinsel organlarının birbirinden farklı olmasının sebebi büyüdüklerinde anne-baba
olabilmeleri içindir. Ancak bu herkesin anne ve baba olacağı
anlamına gelmez. Kadınların vücudunda yumurtalar, erkeklerin vücudunda ise tohum hücreleri (spermler) olur. Tohum
hücreleri ile yumurta ile bir araya geldiğinde, bebek oluşmaya
başlar. Bütün kız ve erkekler dünyaya bu yolla gelirler."

Ama farklı olarak, erkeklerde penis, kızlarda ise vajina bulunur. Penis dışarı doğrudur ve erkekler
çişlerini ardan yaparlar. Vajina ise içeri doğrudur. Önü vulva ile
kapalıdır. O nedenle penis gibi görünmez. Kızlar bu nedenle çişlerini
oturarak yaparlar.
Böyle bir konuşma beden tanıtımı ile kız ve erkek farkı için
yeterlidir. Bundan sonrasını çocuk sorarsa anlatın.


Bebek olması istendiği zaman annelerde olan yumurtalar, babalarda olan tohumlarla (sperm) birleşir. Bu yumurtalar çok küçüktür.
Annenin içinde ve adına rahim (uterus) dediğimiz yerde büyümeye
başlarlar. Bu uzun sürer. Bebek orada büyürken güvendedir. Sonra
zamanı geldiğinde ve büyümesi bittiğinde doktorların yardımı ile
bebek vajinadan dışarı çıkar.


ocuğunuz iki yaşına geldikten sonra, sizin kendi bedeninizin özel olduğunu çocuğa gösterme biçiminiz, onun doğru
öğrenmesi için önemlidir. Çocuğunuzu yıkamak için banyoya
girdiğinizde mutlaka üzeriniz giyinik olmalıdır. Eğer siz çocu­
ğunuza, bedeninizin size özel olduğunu ve bunu başkalarına
göstermenin doğru bir davranış olmadığını gösterebilirseniz,
çocuğunuzu tacizlere açık hale gelmekten koruyabilirsiniz.
Bunu sağlamanın yolu bazı şeyleri abartmadan çocuğa öğretmektir. Siz kendi davranışlarınıza dikkat eder ve bebeklikten
itibaren çocuğun kendi odasında yatmasını sağlarsanız sorun
çıkmayacaktır


Tedavi için öncelikle bu
durumun, çocuklukta olabilen ve aşırı endişelenilmemesi gereken bir durum olduğunu, ailenin anlaması ve kabul etmesi
gerekir. Bu davranışın ne zamanlar daha sık olduğu gözlendi­
ğinde, önceden çocuğa daha iyi seçenekler sunmak yararlıdır.
Eğer o sırada fark edilirse, kızıp, "yapma" demek yerine dikkatini başka yöne ve şeylere çekmek doğru davranıştır. Uykuya
dalma öncesi masal anlatmak, ellerini, saçını okşayarak rahatlatmak yararlı olur. Bazı durumlarda çocuğu rahatlatıcı ilaçlar
kullanılmaktadır


Bazen çocuk kendini başka konularda yetersiz hissettiği için ya da duygusal olarak rahatlamaya ihtiyaç duyduğu için
bu açığını mastürbasyonla kapatmaya çalışıyor olabilir; ama
genellikle normal bir cinsel aktivitedir. Bu onlara hem bedenlerini tanıma, hem de üreme ve cinsellikle ilgili yeteneklerini fark
etme fırsatı verir. Başkalarının yanında, ortada yapmamaları
gerektiği cinsel bilgiler içinde anlatılmalıdır. Cezalandırmak,
korkutmak son derece yanlış tavırlardır. Bu çocuğu korkuya ve
endişeye sürükleyebilir. Bu durumda çocuğunuz rahatlamaya
daha fazla ihtiyaç duyarak mastürbasyon davranışını normal dışı
bir şekilde artırmaya da başlayabilir. Bunun normal ve doğal bir
süreç olduğunu paylaşmak, rahatlamasını sağlayıcı farklı aktivitelere yönlendirmek doğru yakl
aş
ımlar olacaktır.