زاون قوکاسیان (ارمنی: Զաւէն Ղուկասյան زاده ۷ اردیبهشت ۱۳۲۹ – درگذشته ۱ اسفند ۱۳۹۳) کارگردان، فیلمساز، منتقد و مدرس ایرانی ارمنیتبار صاحبنظر سینمای ایران بود.
وی در اصفهان به دنیا آمد و از دانشگاه همین شهر، در رشته شیمی فارغالتحصیل شد، اما از همان جوانی سینما را برگزید. علاوه بر نگارش یادداشت و نقدهای سینمایی، چندین عنوان کتاب در حوزه سینما و سینماگران تألیف کرد و در چند دوره از جشنوارههای سینمایی در ایران، اتریش و ارمنستان جزو هیئت داوران بود. آقای قوکاسیان، در سال ۱۳۵۰، فیلمسازی را با فیلمهای کوتاه ۸ میلیمتری در سینمای آزاد آغاز کرد و مدتی نیز سرپرست سینمای آزاد اصفهان بود. او به عنوان کارگردان چند فیلم کوتاه، مستند و داستانی ساخت از جمله: در فلق (کوتاه ۱۳۵۰)، عروس کهن (کوتاه ۱۳۵۲)، فصلی دیگر (کوتاه ۱۳۵۵)، نقش خیال (مستند ۱۳۶۶)، خاج شویان (مستند ۱۳۶۱) و همه فرزندان من (داستانی ۱۳۶۳). اولین کتاب زاون قوکاسیان در حوزه سینما در سال ۱۳۵۰ منتشر شد که دربارهٔ فیلم «چشمه» ساخته آربی آوانسیان نوشت. نوشتن کتابی دربارهٔ یک فیلم تا آن زمان در سینمای ایران سابقه نداشت.
کتاب رو البته زاون قوکاسیان نوشته نه خود فرمانآرا طبق نوشتهی گودریدز. من کتاب مصاحبهی زاون با بیضایی رو هم خوندم اما این گفتگو بهخاطر صراحت لهجهی خود فرمانآرا بهنظرم خیلی جالبتر از آب دراومده. حالا نه که بیضایی خوب مصاحبه نکرده باشه ها، نه. میخوام بگم شاید خوشخوانتره مصاحبهی زاون و فرمانآرا. حالا بگذریم. واقعن کتاب خوبیه.