Στους πρώτους τουλάχιστον μήνες της εξάπλωσής της τα συμπτώματα της επιδημίας δεν είχαν τίποτε το βιβλικό. Ο πληθυσμός της πόλης άρχισε να υποφέρει από αισθηματικό αναβρασμό που εκφράστηκε με μια γενικευμένη και εντελώς δημοκρατικά μοιρασμένη τάση εξομολόγησης. Ώσπου εκείνος ο εξ επαγγέλματος ανεπάγγελτος έριξε το σύνθημα: την απάντηση στα προβλήματά μας μόνον ένα ποίημα μπορεί να την δώσει. Και άρχισε το έργο της καταστροφής. Οι επιχειρήσεις άρχισαν να κλείνουν η μία μετά την άλλη, το δημόσιο έπεσε σε ποιητικό λήθαργο, οι δανειστές ζητούσαν πίσω τα χρωστούμενα και τα υπόλοιπα είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Συνέτεινε βέβαια και η διεθνής οικονομική κρίση όμως καμία κρίση, όσο βαθιά κι αν είναι, δεν μπορεί να σου αφαιρέσει το κεκτημένο δικαίωμα στην παρωδία.
Takis Theodoropoulos (Greek: Τάκης Θεοδωρόπουλος; French/German: Takis Théodoropoulos) is a journalist and fiction writer. The primary subject matter of his novels is classical Greek history. In 1999 his novel Η δύναμη του σκοτεινού θεού (The Power of the Dark God, 2007) was awarded the Ouranis Foundation prize by the Academy of Athens. In 2004 he was recognized by the Académie Française for his contribution in promoting French literature. He is the publishing director at Oceanida since 1988.
=> πώς αντιλαμβάνεται ο συγγραφέας το speculative fiction: Καλά.
=> πώς γράφει ο συγκεκριμένος συγγραφέας (δεν είχα ξαναδιαβάσει): όχι του γούστου μου. Όχι άλλο tell. Φτάνει.
=> πώς θα δουλέψει την ιδέα του: σε κάποια σημεία οι παράπλευρες ιδέες (πχ, το κροκέ με τον δικτατορίσκο) ήταν απλά απολαυστικές. Η κεντρική ιδέα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ελληνική.
Τι αποκόμισα από αυτό το βιβλίο: μια αγκύλωση. Ναι, καταλαβαίνω τι θέλει να πεις. Ναι, καταλαβαίνω πού το πάει και γιατί χρησιμοποίησε αυτό το μέσο. Θα μπορούσε, όμως, να ξεφύγει από την κατάρα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που θεωρεί πως το show, don't tell είναι κάτι ανάξιο λογοτεχνικότητας. Από τη μέση, δε και μετά, που κάπου ξεφεύγει η οπτική γωνία προς μη κεντρικούς χαρακτήρες, ξίνισα πραγματικά.