نویسنده این کتاب ارزشمند عضو فرهنگستان علوم جمهوری آذربایجان، از معدود دانشمندانی است که به طور خاص به تاریخ امپراتوری ماد و تأثیر آن بر کشورهای خاور نزدیک باستان پرداخته است. «پادشاهی ماد» اولین و بزرگترین کتاب پروفسور اقرار حبیب اوغلو علییف به همراه کتاب «تاریخ ماد» اثر ایوان میخایلوویچ دیاکونوف، هنوز از جامعترین و معتبرترین منابع مرجع تاریخ ماد در جهان محسوب میشوند. این کتاب از یازده فصل تشکیل شده است: گفتاری پیرامون منابع تاریخ ماد، وضعیت طبیعی و جغرافیایی ماد باستان، ماد و فلات ایران در عصر پارینهسنگی، مسئله زبانها و خاستگاه این قوم، ماد و فلات ایران در عصر مس و مفرغ، اولین شواهد مکتوب درباره ماد و مادها، آغاز دولت ماد، تحکیم و گسترش دولت ماد، مادها و هجوم اقوام کوچنشین و… نویسنده در این کتاب از تمامی منابع موجود در حال حاضر برای بررسی مسائل مورد نظر بهره جسته است و در فصول آخر به مطالعه تاریخ ماد و جنگهای استیلاطلبانه مادها پرداخته است. او پس از تعیین علل سقوط دولت ماد، در واپسین فصل اثر خود، فصل یازده، به بررسی دلایل تشدید مبارزات طبقاتی در امپراتوری کوروش _ کمبوجیه میپردازد و میکوشد ویژگیهای کودتای گئوماته و همچنین قیام ماد را که در پی قتل گئوماته روی داد، مشخص سازد.
*برای دوستانی که سرشان برای ناخوشی ( تاریخ ) درد میکند: پیش از هر چیز بیاییم این اطلاعات ناقص و نادرست درباره ی مقطعی بسیار کهن از تاریخ این مرز و بوم را فراموش کنیم که : یک . بنیانگزار دولت ماد ، شخصی بنام دیائوکو بوده است چون حقیقت ندارد. او تنها یکی از فرماندهان اولین اتحادیه شش اقوام ماد بود که سالها پیش از سقوط نینوا به اسارت خونریزان آشور کشیده شد. دو. انسان هایی از نوع اولیه نئاندرتال در فلات ایران زندگی میکردند و تمامی اعصار تاریخ از جمله عصر سنگ ، مس ، برنز و آهن را گذرانده اند. این یعنی این سرزمین پیش از ورود مهاجرین هند و ایرانی ، مردمی بومی داشته ، معیشت و صنعت مشخصی داشته و در نهایت فرهنگی معین داشته است( یا بهتر است بگوییم ایران از اعماق تاریخ تا به این لحظه مخزن حلال زبان ها و اعتقادات ملل گونه گون بوده است.) حال چه چیزی را باید فراموش کرد؟ باید این نظریه فاشیستی / نژادپرستانه ، این تلاش حریصانه برای مقاصد ایدئولوژیک بخشی از غرب که این سرزمین پیش از ورود اقوام هند و ایرانی هیچ چیزی نبودند و به واسطه این مهمانان آدابی و فرهنگی را دارا شدند را دور بیندازیم و فراموش کنیم.
*درباره ی کتاب حاضر: قطعیتی در تاریخ وجود ندارد، آن هم در دورانی که مورخ نگاه انتقادی خاصی نداشته و در عین حال کدورتی هم در دل پرورانده است ، در ادواری که فاتح نینوا ، پیروزی خودش را بزرگنمایی میکند و شکست خود را سانسور، واااای بر مغلوب... با این حال اگر آستانه ی حقیقتی وجود داشته باشد ، اگر نیرویی برای هل دادن محقق به منابع دیگر وجود داشته باشد و اگر اصلا منبعی در مورد مادها موجود باشد ، این کتاب شما را در آستانه قرار میدهد - جزم اندیش نیست و هلتان میدهد و البته این منبع انتقادی خوبی است.
*کلام آخر: امیدوارم کمکی کرده باشم برای کسانی که در این مقطع تاریخی این سرزمین تحقیق میکنند.