شهید چمران دعای کمیل را به شعر ترجمه کرده...من آن کتاب را از معلم عربی سوم دبیرستانمان امانت گرفتم...به اصرار یکی از بچه ها به او امانت دادم یکروزه...ایشون هم کتاب را که چاپ امریکا بود و انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی دانشگاهای امریکا چاپ کرده بود گم کرد...به همین سادگی...این ماجرا با توجه به اینکه نتونستم کتاب را پیدا کنم و به صاحبش برگردونم بدترین و تلخ ترین و آزاردهنده ترین خاطره سالهای کتابخوانی من هست...این مطلب را اینجا نوشتم...امیدوارم نسخه ای از آن کتاب کوچک اما بزرگ یافت شود تا من بتوانم امانت را با سالها تاخیر به صاحبش برگردانم...