Το τέλος όλων των δρόμων

Στα Άκρα #5

by John Killian

Όταν ο κόσμος καταστράφηκε από τον πυρηνικό πόλεμο, ο Νόα ήταν από τους τυχερούς που σώθηκαν στα καταφύγια. Στην επιφάνεια της Γης, το 99% του πληθυσμού πέθανε τις πρώτες κιόλας εβδομάδες από τη ραδιενέργεια, τις αρρώστιες και τις συμπλοκές που έκαψαν τον πλανήτη απ’ άκρη σ’ άκρη. Ήταν όμως πράγματι τυχερός;

Δέκα χρόνια μετά, τη Γη πλέον λυμαίνονται οι μολυσμένοι –ένα τους δάγκωμα, ίσως μόνο και ένα άγγιγμά τους, είναι αρκετό για να μεταδώσει την ίδια κτηνώδη τρέλα σε οποιονδήποτε. Αν πάλι τους αποφύγεις, μπορεί να πέσεις πάνω σε κανίβαλους, ή σε εξαγνιστές, τις πάνοπλες ομάδες που έχουν σκοπό να σκοτώσουν όλους τους επιζώντες, ή σε μεταλλαγμένα πλάσματα που κρύβονται στο σκοτάδι, ή απλώς σε άλλους περιπλανώμενους σαν κι εσένα, που θα σε σκοτώσουν μόνο και μόνο για να σου πάρουν τα παπούτσια. Τυχεροί, τελικά, ίσως ήταν αυτοί που πέθαναν πρώτοι στον τελευταίο Μεγάλο Πόλεμο.
Όμως ο Νόα θα ανακαλύψει και κάτι που δεν πίστευε ότι θα έβρισκε ποτέ: μία κοινότητα που θέλει να επιβιώσει, που έχει όνειρα και φιλοδοξίες. Μία κοινότητα με κανονικούς ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω.
Μόνο που τότε ξεσπά η καταστροφή. Ο Νόα και οι νέοι του φίλοι θα βρεθούν μπροστά στον απόλυτο κίνδυνο της οριστικής εκμηδένισης. Και στην αποκάλυψη ενός τερατώδους μυστικού –ενός μυστικού που θα τους φέρει στα άκρα.
Η Γη έχει πεθάνει. Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο που μπορούσε να της συμβεί.

392 pages, Mass Market Paperback

First published July 7, 2023

Reviews

[Milt Theo · Rating 5 out of 5]

Με κάθε καινούργιο βιβλίο του, ο John Killian γίνεται ολοένα πιο εθιστικός, πιο προκλητικός, πιο φιλοσοφημένος! "Το τέλος των δρόμων" διαβάζεται σαν μια μετα-αποκαλυπτική οδύσσεια, αν το δει κανείς από αρχαιοελληνική σκοπιά, ή ως περιπέτειες του βιβλικού Νώε αν η Κιβωτός είχε κι αυτή καταστραφεί - παρασέρνοντας μαζί της στο θάνατο τους πάντες. Ο Νόα του Killian είναι ένας πρώην οικογενειάρχης που ανακαλύπτει ότι η επιβίωση χρόνια μετά τη λεγόμενη "Επόμενη Μέρα" της παγκόσμιας καταστροφής τον κάνει λίγο-λίγο μια ταλαντούχα δολοφονική μηχανή, με πετρωμένη καρδιά και μπόλικες αναμνήσεις. Το πρώτο μισό του βιβλίου μοιάζει με ταινία του John Wick, αν πρωταγωνιστούσε στο The Road: κάτω από ένα μονίμως σταχτί ουρανό, σε μια μεταλλαγμένη φύση, ο Νόα περιφέρεται σα λέξη χωρίς σημασία - βιώνοντας κλασικές περιπέτειες του είδους και διακόπτοντας την αφήγησή του με σπαραξικάρδια φλάσμπακ. Το δεύτερο μισό του βιβλίου μετατρέπει το φυσικό ταξίδι του Νόα σε μια ψυχική και πνευματική διαδρομή μεταξύ κυνισμού και μηδενισμού, καθώς ο Νόα φτάνει, τρόπον τινά, στον προορισμό του. Και οι σοκαριστικές αποκαλύψεις αρχίζουν να πέφτουν η μία μετά την άλλη. Ο Killian είναι εξαιρετικός στην περιγραφή των σκηνών μάχης, των τρομακτικών επιθέσεων των πεινασμένων λύκων αλλά και των τερατόμορφων φορέων ενός μεταλλαγμένου ιού ευλογιάς. Το λιγότερο ελκυστικό του σημείο παραμένει, καλώς ή κακώς, η σχεδόν παθολογική τάση των ηρώων του για ατέρμονη ενδοσκόπηση. Αλλά, από την άλλη, πόσες φορές έχει κανείς την ευκαιρία να αναλύσει το δυστοπικό όραμα μιας κοινωνίας μετά τον Αρμαγεδδώνα με οιονεί ντοστογιεφσκικούς όρους; Αφήνω στον Killian τον τελευταίο λόγο: "Όσα είναι να καούν, είναι σαν να έχουν ήδη καεί".

[Aris Kirmi · Rating 1 out of 5]

Άρχισα να διαβάζω το βιβλίο, επειδή διάβασα αυτή την κριτική: https://www.facebook.com/732407489/po...
Είναι η πρώτη φορά που διαβάζω παραλογοτεχνία μετά από σχεδόν 30 χρόνια. Διάβασα από το βιβλίο 140 σελίδες με αρκετή δυσκολία, αλλά δεν θα συνεχίσω άλλο. Βρήκα την πλοκή απλοϊκή, τους χαράκτηρες επίπεδους, την δράση μη αληθοφανή.

[George K. · Rating 4 out of 5]

Τρίτο βιβλίο του Τζον Κίλιαν που διαβάζω, την αρχή την έκανα τον Σεπτέμβριο του 2021 με το "Μοτέλ Μιζούρι", συνέχισα με το "Πειράματα" τον Αύγουστο του 2022 και τώρα ήρθε η σειρά του "Το τέλος όλων των δρόμων". Και στα αδιάβαστα έχω τα δυο πρώτα (ανήκουν στη συλλογή μου), που κάποια στιγμή θα τα διαβάσω κι αυτά. Λοιπόν, μου άρεσε και αυτό το βιβλίο, το βρήκα άκρως ψυχαγωγικό και εθιστικό και αρκετά βίαιο και αιματηρό, με τα σκηνικά να θυμίζουν όλες αυτές τις συναρπαστικές μετά-αποκαλυπτικές ιστορίες που διαβάζουμε σε μυθιστορήματα ξένων συγγραφέων ή βλέπουμε σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Και εδώ ο συγγραφέας σίγουρα έκανε αρκετά καλή δουλειά με την όλη κοσμοπλασία, την ατμόσφαιρα, τα σκηνικά, τις σκηνές δράσης και τα αιματοκυλίσματα, αν και κάποια πράγματα πίσω από την όλη καταστροφή δεν με έπεισαν και τόσο, ενώ επίσης υπήρχαν μερικά σημεία που έπεφτε κάπως ο ρυθμός και ο συγγραφέας φλυαρούσε ολίγον τι. Όμως γενικά πολύ το ευχαριστήθηκα και αυτό το βιβλίο, ουσιαστικά δεν κατάλαβα πότε το άρχισα και πότε το τελείωσα.

[Dorothy Kouloubi · Rating 3 out of 5]

Μου θυμίζει the last of us… Όλοι έχουν τα δίκια τους και τα αδίκια τους. Η ιστορία είναι σχετικά καλή, οι χαρακτήρες σταθεροί (αν και αυτό δεν μου αρέσει και πολύ γιατί όλοι τους είναι αρκετά προβλέψιμοι), οι διάλογοι και αυτοί καλοί, οι σκηνές ουαου (αν και δεν είναι και πολύ αληθοφανείς) και είναι καλογραμμένο, πιστεύω ότι θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο έντονο, να μας βάλει σε σκέψεις και να είμαστε πιο ενθουσιασμένοι για το 2ο που πιθανότατα κυκλοφορήσει. Το συνιστώ σε ανηλίκους

[Nicolas Chrysanthopoulos · Rating 2 out of 5]

Δυστυχώς δεν ήταν έτσι όπως το φανταζόμουν. Αρκετά φλύαρο περιεχόμενο. Η ιστορία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αρκετά λιγότερες σελίδες. Ωστόσο η υπόθεση είναι ωραία. Δεν έχω διαβάσει τα προηγούμενα για να μπορέσω να συγκρίνω