The Nature of Evil

by Daryl Koehn

When human beings do horrifying things, are they evil? By exploring such popular literature as The Talented Mr. Ripley , Dante's Inferno , The Turn of the Screw , and The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde , Koehn illustrates that the roots of human violence are not true evil but a symptom of our failure to really know who we are. It is this lack of understanding of ourselves that can lead humans to perform horrifying deeds, rather than 'evil' itself. This is a deep look into human nature, its beauty and its failings. The Nature of Evil offers an insightful and engaging exploration at a time when we are all struggling to understand the roots of violence and suffering.

Genres: Philosophy, Nonfiction

319 pages, Paperback

First published January 1, 2005

Reviews

[Glenn Russell]

When it comes to the nature of evil, you could read book after book without coming upon a clearer expression of the nature of evil than in this Barry Yourgrau flash fiction.

HULA HORROR
It's very late at night - very early in the morning. I'm in a thatched-roof hut. Earthen floor. Kerosene lamp. A girl - a fellow tourist - has gotten drunk and is now dancing just for me, lasciviously as she can manage, in the middle of the place. She sways and bobs, come-hither style. She's stripped off her clothing and is attired solely in a 'native' grass hula skirt, colored pink.

I drink, as I have copiously all evening, the gramophone squalls, the lamp throws a melodramatic light, harsh, utterly black in the shadows. I keep time with my glass, thinking, Man, the brochures don't tell you about this, and then a horrible realization pops into my mind, like a window shade flying up. That pink skirt, I realize, my skin turning icy - that pink skirt is hideously evil: it's an instrument of black magic, a voodoo booby-trap planted here on us two boozed-up, wooly-brained tourists.

The girl of course is utterly ignorant of this. She's not exactly the brainy type to start with. I rise from my chair slowly, wide-eyed, watching in horror as she runs her fingers teasingly through the waving mess of pink strands. i wave my hands for her to stop. "Don't!" I tell her. "Stop it." My throat is all tightened up. She thinks I'm teasing. She giggles, yummily, wiggles her boobs and shimmies backwards, away from me, enticing. I go toward her. "You don't understand!" I whisper desperately. She squeezes her eyes shut for a second and laughs, all dimples. "Oh yup I do!" she gurgles.

I jump for her. She dodges me and goes scooting, squealing, out the door. I grab as she heads into the night and get a handful of pink grass. It writhes in my hands. Screaming soundlessly, I struggle with it on the floor. Frantically I flap behind me with one hand for something heavy. I get something - an individual-portion casserole of our 'native' dinner - and with it I pound and pound on the twitching strands, driving them into the earth, spraying Spanish rice all over the room.

I sprawl backwards, gasping. The air is full of drumbeats, pulsations. I crawl to the door. In the distance, surrounded by an unearthly, bizarre luminosity, the girl is doing her dance of the seven veils encircled by a ring of fat white candles in the undergrowth. She is sputtering with idiotic excitement, gleefully shouting for me, till absolutely unaware of the nightmare taking place, because she shakes her hips but she doesn't have to: the skirt is clearly moving of its own accord. I watch as it begins to climb up her ribs. She squeals ticklishly and slaps at it.

I can't bear to see what's coming. I scramble up and frantically throw some things into a suitcase. I heave it out the window and clamber after it. Perhaps she will divert attention long enough to cover my escape. I rush into the darkness. i can hear her screaming now. I try to go faster. The moon pops from behind a cloud, suddenly as if a garish spotlight had been switched on, flooding the way as I plunge down through the ever-pinkening brush.


Author Barry Yourgrau, born 1949

[Moh. Nasiri · Rating 4 out of 5]

موضوع" شر" از مسائل برجسته و مهم فلسفه متافیزیک همیشه محل مناقشه و بحث بوده و هست
کتاب "سرشت شر"، نوشته ی کوئن، در غرب و در ایران، اخیرا منتشر شده است. این کتاب، بسیار مهم تلقی می شود. ادعا بر این است که کوئن در این
کتاب، سخنانی را درباره ی شر مطرح کرده است که قبلاً نه فیلسوفان و نه روانشناسان اجتماعی، بر آن تفطن پیدا نکرده بودند.
ترجمه ی این کتاب، توسط خانم بهاره رهادوست صورت گرفته است که ترجمه ی خوبی است.

تعریف شر:
کوئن می گوید که معادله ی شر برابر است با درد و رنج، یا معادله ای است که اصلاً غلط است و یا اینکه به راحتی قابل اثبات نیست. تا قبل از این کتاب، در هر کتابی در فلسفه ی دین یا روانشناسی اجتماعی یا اخلاق، چهار نوع شر برشمرده می شد:

1.شر مابعدالطبیعی(شر وجودشناختی)
شر مابعدالطبیعی، شری است که همه ی موجودات آن را دارند، الا خدا. هر موجودی غیر از خدا، ممکن الوجود است. هر ممکن الوجودی محدود و متناهی است و هر حد و تناهی ای شر است. بنابراین، فقط موجودی که حد و تناهی نداشته باشد شر نیست و تنها یک موجود نامتناهی وجود دارد و آن خداست. پس هر موجودی به جز خدا، شر است. این شر، شامل جمادات و نباتات و حیوانات و انسان ها می شود.
2. شر طبیعی
زلزله و آتشفشان و سیل و قحطی و ... شرهای طبیعی هستند. این شرها، علی الظاهر شر هایی هستند که انسان در آن ها دخالتی ندارد. عبارت علی الظاهر بدین خاطر است که برخی، انسان را در این شرها را، دخیل می دانند.

3.شر اخلاقی
هر عملی که دین و مذهب آن را گناه بداند یا از منظر اخلاق، نادرست باشد، شر است.

4. شر عاطفی
شر عاطفی یعنی درد. وقتی دندان انسانی درد می کند، درد این دندان را شرِّ عاطفی می دانند. برخی می گفتند که شر عاطفی را به رنج ها هم باید تسری داد. مثلا وقتی به یاد کسی می آوریم که در موقعیتی دروغی گفته است که نباید دروغ می گفته است، او دچار رنج می شود.
همچنین گفته می شد که چون سه تا شر اول، منتهی به آخرین شر، یعنی درد و رنج می شوند، شر محسوب می شوند. برای مثال اگر زلزله منتهی به درد و رنج نشود که دیگر شر محسوب نمی شود. و یا اگر دروغ گفتن موجب درد و رنج دیگران نمی شد که شریَّت نداشت. اگر به شخصی آدرسی غلط بدهیم، او به درد و رنج می افتد، وگرنه این آدرس غلط دادن، شر اخلاقی محسوب نمی شد.
لذا در نهایت می گفتند که شر بالمآل همان درد و رنج است. شرهای مابعدالطبیعی و طبیعی و اخلاقی، درد و رنج های با واسطه هستند و شر عاطفی، درد و رنج بدون واسطه است.
کوئن در این کتاب می گوید که این معادله، یا غلط است و یا به این سادگی قابل اثبات نیست. او می گوید که درد و رنج، دو مفهوم فکچوال هستند، اما شر یک مفهوم ارزشی است. درد و رنج کشیدن، یک واقعیت هستند، اما بد دانستن این درد کشیدن و رنج کشیدن، یک ارزش داوری است.
معادله بالا نشون میده یک عیب و ایرادی دارد و اکنون می بینم که کوئن، بسیار عالی نشان داده است که این معادله ایراد دارد

*منظرهای مختلف پرداختن به شر
مساله ی دیگر، این است که از پنج منظر،
می توان به شر پرداخت. از آنجا که کوئن، یک فیلسوف تحلیلی نیست، نتوانسته است در این کتاب، مشخصا این دسته بندی را انجام دهد. این پنج منظر عبارتند از:
1.مساله الهیاتی شر
منظر الهیاتی می گوید که نمی توان وجود شر را انکار کرد. از طرفی خدایی که عالم مطلق و قادر مطلق و خیر مطلق است، چگونه اجازه داده است که شر در عالم وجود داشته باشد؟ فرض کنید که مطلع می شوید در همسایگی یکی از آشنایانتان، انسانی از گرسنگی مرده است. راجع به این آشنایتان، سه تا احتمال وجود دارد:
اول اینکه او خبر نداشته است که همسایه اش در شرف مرگ از گرسنگی است تا او را نجات دهد.

دوم اینکه خبر داشته است، اما او هم چیزی نداشته است که به همسایه اش بدهد تا از گرسنگی نمیرد یا اینکه فلج بوده و نتوانسته است چیزی برای همسایه اش ببرد تا از گرسنگی نمیرد. به هر حال، قدرت این کار را نداشته است.
سوم اینکه او هم خبر داشته است که همسایه اش گرسنه است و هم توانایی کمک به او را داشته است، اما چون خیرخواه همسایه اش نبوده است، به او کمکی نکرده است.
اما راجع به خدا، نمی تواند این سه تا احتمال را داد، چرا که خداوند عالم مطلق، قادر مطلق و خیرخواه مطلق است و در این سه ویژگی، هیچ محدودیتی ندارد. پس چرا خدا اجازه داده است که انسانی از گرسنگی بمیرد؟

2.مساله انسان شناختی
این منظر می گوید که چه عیبی و نقصی در ساختار یا کارکرد انسان ها وجود دارد که شر از او پدید می آید؟
علم انسان کم است یا قدرت او کم است یا چون بی نهایت طلب است و یا به خاطر خودناشناسی یا دیگری ناشناسی است که از او شر پدید می آید؟
3.مساله اخلاقی شر
اینکه انسان در برابر شر موجود در عالم، چه وظیفه ی اخلاقی ای دارد؟ آیا رضا به قضا دهیم؟ یا با شر مبارزه کنیم؟ یا از شر بگریزیم(دیدگاهمان را عوض کنیم)؟

4.مساله جامعه شناختی شر
نهادها و موسسات اجتماعی در کاهش و افزایش شر، چه نقشی دارند؟ نهادهای خانواده، اقتصاد، سیاست، علم و هنر، تعلیم و تربیت، حقوق و دین و مذهب، چگونه بر شر تاثیر می گذارند؟ این بحث، روانشناسی اجتماعی و جامعه شناسی است.

5. چگونه می توان انسان ها را در برابر اثرات شر، واکسینه کرد؟
وقتی پدر یک خانواده فوت می کند، میزان ضربه پذیری اعضای خانواده از فوت پدر، متفاوت است. اگر نمی توان شر را از بین برد، چه کار می توان کرد که میزان تاثر پذیری افراد از شر کم شود؟

کوئن در این کتاب، به هر پنج منظر توجه کرده است، اما این کار را به تفکیک انجام نداده است و به صورت مخلوط به این مباحث پرداخته است و نشان می دهد که همه ی این پنج عامل را، باید به صورت همزمان مورد استفاده قرار داد.

نظریه ابتذال شر ( ابداع هانا آرنت)

نظریه ی ابتذال شر، ابداع هانا آرنت است. ابتذال در اینجا به معنی پیش پا افتادگی است. او می گوید که در قدیم، شر به طور مشخص دارای نام بود. دروغ گفتن و دزدی و خیانت شر نامیده می شدند. هانا آرنت می گوید که امروزه، شر بدون نام شده است. انسان ها به دلیل زندگی های بسیار مرتبط با یکدیگر، در حال ایجاد شر هستند. برای مثال وقتی دو نفر با تلفن با یکدیگر صحبت می کنند، از طریق امواج موجود، در حال ضربه زدن به سلامت یکدیگر هستند. به این مبحث، پیش پا افتادگیِ(triviality) شر گفته می شود.

زمانی بود که انسان ها می گفتند" چهار دیواری، اختیاری". صد سال پیش برتراند راسل، گفت که دوران "چهاردیواری، اختیاری" تمام شده است. امروزه شرایط خانه ها، به گونه ای شده است که دیگر نمی توان گفت که من در منزل خودم هر کاری را که بخواهم انجام می دهم، چرا که همسایگان، متاثر از بسیاری از رفتارهای ما در منزلمان هستند. هر چقدر که زندگی اجتماعی شبکه ای تر شود، این آسیب رساندن های نادانسته و ناخواسته، بیشتر می شوند.
فرض کنید که در جمعی نشسته اید و راجع به احتمال وقوع زلزله در شهر با دوستتان صحبت می کنید. شخصی دیگر نیز در جمع هست که ناراحتی قلبی دارد و با شنیدن این خبر سکته می کند. در این حالت شما علت سکته او شده اید، فقط این کار عامدانه نبوده است.
کوئن در کتاب سرشت شر، به بسط نظریه ی ابتذال نیز می پردازد و می گوید که روابط انسان ها، ظریف تر از آن است که خیلی ها تصور می کنند و اینکه دروغ نگوییم و دزدی نکنیم و ... برای شر نرساندن به دیگران کافی نیست.
---
*گزیده ای از سخنرانی مصطفی ملکیان
---
مطالعه بیشتر درباره مسائل مهم فلسفه
https://www.goodreads.com/book/show/3...
---
http://www.informationphilosopher.com...

[Catfantastic · Rating 2 out of 5]

Koehn's book theorizes that the root of evil is the frustration of desire. I had five problems with her work.

First of all, hers is one in a long line of books about evil that attempt to prove their case using fiction. Koehn argues that there is a sort of progression to evil that can best be captured by literature. To me, though, this trend is bewildering and frustrating. I regard the best thinker on the subject to be Philip Cole, who has argued, convincingly in my estimation, that evil is a mythological and theological concept, and a lot of harm is done by applying it to real human beings or real human behaviour. I have seen his argument bolstered, time and time again, by authors who resort to works of fiction in order to tell us what and why evil is. Now, I think fiction is awesome...but I am also well acquainted with its ability to weave myth into the fabric of daily life, and lend the unreal verisimilitude. If Koehn and the others are arguing that evil is a real thing in the real world, they should be able to find plenty of real examples. A novel can't tell me why people behave badly. It tells me what an author--in the majority of examples, a straight white able-bodied male author who is affluent and educated enough to have a book accepted by publishers--thinks about why people behave badly.

Secondly, Koehn misreads Turn of the Screw. The governess is not keen on her job because she wants to make enough money to escape a miserable home life; she genuinely cares about the children, and it doesn't hurt that she has a little crush on their guardian. And Koehn seems to have decided that Quint and Jessel are absolutely definitely figments of her imagination, even though that is deliberately left ambiguous. I can't help but think that "evil" is a strong word to apply to something that hinges entirely on pronouns.

Thirdly, Koehn's use of "we" is deeply annoying, especially as it universalizes the situations described in the aforementioned fiction.

Fourth, Koehn's idea of good is...extremely uncomfortable. She talks of aligning oneself with the universe, of contemplating the divine, and of seeking a good that is fixed and unchanging. This is not a philosophical notion of good, but a religious one that excludes the possibility of a non-religious idea of goodness.

Finally, Koehn's idea of evil as frustrated desire renders the victims of atrocities complicit in their own suffering. In the final chapters she freely acknowledges this, but doesn't appear to have a problem with it. After all, they can always stop wanting to not suffer. Moreover, hers is a scheme that places the responsibility for evil on the individual: people do evil things out of lack of self-knowledge, and should attend to their own development rather than worrying about others. The implication of this is that people who are harmed by systemic injustice would advised to simply stop caring about it, and people who benefit from it might wish to opt out, but to press for systemic change is to engage in dangerous moral crusading that bespeaks a lack of self-knowledge. And then Koehn argues that panic and anxiety, as responses to frustrated desire, are a kind of evil.

As I said, I have been convinced by Cole's argument that evil is not a useful concept, but I still have an idea of situations in which it is more and less applicable. If your model of the world allows you to argue that the word "evil" is more applicable to panic disorder than to poverty, or racism, or war, or torture, then there is something deeply wrong with your idea of evil, and your model of the world.

[Ali Ghadiri · Rating 4 out of 5]

اساسا شر چیست؟! چرا خداوند شر را ممکن کرده است؟! آیا شر از آدمی سرچشمه می‌گیرد؟! چرا آدمی علی‌رغم دردهای حاصل از شر به سوی آن می‌رود؟! این‌ها سوالاتی از اخلاق‌گرایانی نظير ارسطو و کانت است که پاسخ‌های پارادوکسیکالی از سوی آنان را سبب می‌شود. کوئن با نقد اخلاق‌گرایان و از دریچه خردگرایانی نظیر گوته، اسپینوزا، دانته، افلاطون و... موضوع شر را به بحث می‌گذارد. خرد‌گرایانی که
رفتار شرارت‌آمیز را نتیجه عدم آزادی‌ می‌دانند. آزادی‌ که یک دستاورد است و نه حقی فطری از بدو تولد. خردگرایان معتقدند هیچ‌کس عمدا شرارت نمی‌کند و شر امری ذاتی نیست بلکه امری کاذب از فهم اشتباه ما از خویشتنِ خویش است.
کتاب نکته‌ای حائز اهمیت و متمایز از آثار پیشین در این زمینه دارد و آن اینکه شر را از دریچه محسوسات انسانی و نه مباحث انتزاعی و الهیاتی و امر و نهی مرسوم به بحث می‌گذارد. درواقع زبان کتاب انسانی‌ست و همانند موعظه‌های اخلاقی، دانای کلی بر بر بالای کرسی تکیه نداده و امر و نهی نمی‌کند. شیوه روایت کتاب همدلانه نه آموزگارانه ‌ست. دیگر آن‌که تلفیق مباحث فلسفه، ادبیات و روانشناسی در کتاب، نه تنها آن را شیرین و قابل فهم کرده بلکه فضای استدلالی خشک را به محیطی زنده و پویا بدل کرده است.

[♥ Sarah · Rating 1 out of 5]

“Evil is the frustrated quality of unsatisfied desire.”

Koehn divides the notion of evil up into two categories: moral & intellectual. He argues that in order to solve the problem of evil, we need to understand it intellectually. Yet he uses religious/moral understandings of evil to prove his points about how evil should be understood intellectually. This confused me. Koehn ultimately fails to meaningfully distinguish the two. He also uses fictional literary examples of evil (depicted in popular books) rather than examples of evil in the real world… No doubt this was intentional, but it didn’t convince me.

[Mahdi Ashrafi · Rating 5 out of 5]

فوق العاده مفید

[Kathryn · Rating 5 out of 5]

What is evil, and how can we prevent evil in the world? This is a harder question than it might seem, but in this fascinating non-fiction book, the author attempts to both define and explain evil, using examples from literature to make her points. I very much enjoyed reading this book, and recommend it to those who hope to not do evil, or at least to do as little evil as possible.


In the Introduction, the author notes that Morality (exemplified by Aristotle’s Ethics and the rule of law) considers Evil to be something that someone does that is against self, other, or the community (and thus punishable), but that Wisdom (exemplified by Buddha and Jesus) defines Evil as a lack of knowledge about oneself. The author then turns to Literature in several chapters; Evil as Losing the Ability to Act (the character of Hendrik Höfgen in Mephisto by Klaus Mann), Evil as Flight from Narcissistic Boredom (the character of Tom Ripley in The Talented Mr. Ripley by Patricia Highsmith), Evil as Hypocritical Repression (the title character, or characters, in The Strange Tale of Dr. Jekyll and Mr. Hydeby Robert Louis Stevenson), Evil as Imagined Portent (the character of the unnamed governess in The Turn of the Screw by Henry James), Evil as the Loss of Our Humanity (the shades in Inferno by Dante), Evil as Satanizing Self, Others, and God (the character of Satan in the New Testament Gospels), and Evil as Fanatical Impiety (the title character in the Euthyphro by Plato). The book ends with a chapter of Final Thoughts by the author, in which she also addresses several objections to her basic theory.

Essentially, the author views Evil as a result of a lack of self-knowlege, in that if one seeks what one thinks will make one happy, but is wrong, then the resulting failure to be made happy is now compounded and can lead to evil. Additionally, evil can be seen as that which can happen if one merely re-acts to what happens, instead of being a positive actor of events. If one does not know what one really wants, or if one thinks that something will make one happy which will not actually make one happy, then frustration sets in, to be dealt with (if one still fails to try to divine what one really needs) in various ways that can lead to evil. If we know ourselves first, we then can see what needs to be done to lessen evil in the world. As Jesus noted, “And ye shall know the truth, and the truth shall make you free.”

[Wheatley Palmer · Rating 4 out of 5]

very interesting and i found a better understanding of myself and others through reading this book