A prominent Turkish professor's memoirs and criticisms about the shortcomings of the universities and higher education system in Turkey.
"Biz Profesörler" adlı bu kitabı İlhan Arsel, üniversitenin ve öğretim üyelerinin fikirsel ve kişisel yetersizliklerini kamuoyuna açıklamak maksadıyla yazdı. 1977 yılında üniversiteden istifa ederken şöyle der: "Biz öğretim üyeleri, içimizde hiç kuşkusuz pek iyilerimiz bulunmakla beraber, pek çoğumuz yetersiz ve bilgisiz kimseleriz. Dar görüşlülüğümüz ve tutuculuğumuz her türlü tanımlamanın dışında kalır. Çağdaş anlamda üniversite öğrencisi yetiştirecek olgunluktan çok uzağız; yetiştirdiğimiz inanların ne kez düşük bilgiler ve zihniyetle bu toplumun başına bela olduğunu her gün görmekteyiz... Ülkemizi her gün biraz daha uçuruma yaklaştıranlar da bu bizim yetiştirdiklerimizdir. Şu muhakkak ki bizlerin, kendi kendimize çeki düzen vermemiz, kendimizi geniş görüşlülükler ve gerçek bilgilerle donatmamız... ve asıl önemlisi medeni cesarete ahip, sağlam karakterli kişiler olarak topluma ve yeni kuşaklara ideal örneği olmamız, emsal sağlamamız... ve kısacası haysiyetli aydınlara yaraşanı yapmamız, aklımızı başımıza toplamamız koşuldur. Bundan dolayıdır ki bizler, en insafsız, en sert ve hatta en abartmalı biçimlerde yerilmeli, başkalarına çuvaldızı batırmadan önce iğnenin kendimize batırılmasını beklemeli ve bizi yerenleri baş tacı etmeliyiz. Bu yermeleri, bu iğnelenmeleri göze aldığımız ve buna müstahak bulunduğumuzu kabul ettiğimiz an, olumlu yönelişe ilk adımı atmış sayılırız..." (Arka Kapak)
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1942 yılında aynı fakültede doçent ve profesör oldu. Cenevre Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde doktorasını yaptıktan sonra, otuz yıldan fazla bir süre boyunca üniversite öğretim üyeliğinde bulundu; Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde Anayasa Hukuku dersleri verdi. 27 Mayıs Darbesi'nin ardından yeni bir anayasa tasarısı hazırlamakla görevli on kişilik İstanbul Komisyonu'na, ve daha sonra Kurucu Meclis Öntasarısı'nı oluşturan beş kişilik komisyona üye şeçildi. 1966 yılında Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay tarafından Cumhuriyet Senatosu'na Kontenjan Senatörü olarak atandı. Daha sonra tekrar üniversiteye döndü. 1971 yılında merkezi New York'ta bulunan 'Inter-University Associate' kuruluşuna danışman ve araştırmacı olarak alındı ve bu kuruluşun kronolojik yorum esasına göre yayınladığı "Constitutions of the Countries of the World" (Dünya Ülkeleri Anayasaları) adlı 14 ciltlik yapıtın "Türkiye" ve "Belçika" bölümlerini (1971 yılı itibariyle) hazırladı. 1975 yılında ders vermekte bulunduğu Ankara Polis Enstitüsü'nden istifa etti. 1977 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden de istifa etti. Bu tarihten itibaren araştırma ve öğretim faaliyetlerine devam etti. Özellikle bu yıllardan itibaren ölümüne dek İslam'a ve İslam peygamberine yönelik eleştirel yaklaşımını sergilediği kitapları birtakım kesimlerin şiddetli tepkisine neden oldu. Can güvenliği açısından ABD'ye yerleşti.
İlhan Arsel, 7 Şubat 2010 pazar günü, Florida'da (ABD) yaşamını yitirdi.
Eserleri: ■Şeriatçıyla Mücadelenin El Kitabı (2008,Kaynak Yayınları) ■Şeriat'ın Getirdiği Hoşgörüsüzlük (2008,Kaynak Yayınları) ■Kuran'daki Tanrı: Muhammedin Tanrı anlayışı (2007,Kaynak Yayınları) ■Şeriat ve Eşitsizlik ( 2006,Kaynak Yayınları) ■Cahilliye ( 2005,Kaynak Yayınları) ■Şeriat İnsan ve Akıl ( 2005,Kaynak Yayınları) ■Diyanet'e Cevap ( 1996,Kaynak Yayınları) ■Turan Dursun'a Mektuplar ( 1996,Kaynak Yayınları) ■Müslümanlık Sınavı (2002,Kaynak Yayınları) ■İslam'a Göre Diğer Dinler (2002,Kaynak Yayınları) ■Muhammed'e Göre Muhammed (2000,Kaynak Yayınları) ■Kur'an'ın Eleştirisi 1-2-3 (1999,Kaynak Yayınları) ■Kur'an'daki Kitaplılar (1999,Kaynak Yayınları) ■Tevrat ve Incil'in Eleştirisi (1999,Kaynak Yayınları) ■Şeriat ve Kölelik (1999,Kaynak Yayınları) ■Şeriat'tan Kıssalar I (1996,Kaynak Yayınları) ■Şeriat'tan Kıssalar II (1997,Kaynak Yayınları) ■Aydın ve Aydın (1997,Kaynak Yayınları) ■Toplumsal Geriliklerimizin Sorumluları Din Adamları (1996,Kaynak Yayınları) ■Şeriat ve Kadın (1987, Kaynak Yayınları İstanbul, 1. baskı) ■Arap Milliyetçiliği ve Türkler (1973 1. Basım, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi) ■Biz Profesörler (1997,Kaynak Yayınları) ■Şeriat Devletinden Laik Cumhuriyet'e (1975 ,1.Basım Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi) ■Teokratik Devlet Anlayışından Demokratik Devlet Anlayışına (1975, AÜ İlahiyat Fakültesi Yayınları)
İlhan Arsel bu kitabı, üniversitenin ve öğretim üyelerinin fikirsel ve kişisel yetersizliklerini kamuoyuna açıklamak maksadıyla yazmış. Kitap aslında hocanın Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan istifa mektubuna, üniversite camiasınca verilen tepkilere bir yanıt niteliğinde. Okurken kendi öğrenciliğimdeki kifayetsiz muhteris prof.larımızı tek tek andım. Üstlerine alınıp tepki göstermekte haklılarmış! İstifa mektubunda yerilen hususlara tepki olarak, Sayın Arsel'in "Arap Milliyetçiliği ve Türkler" kitabına yöneltilen saçma, dayanaksız ve nezaketten görgüden yoksun eleştirinin Bahriye Üçok'un eşi Çoşkun Üçok tarafından yapıldığını öğrenmek beni çok şaşırttı. Atatürk devrimlerine inanmış, laik devlet anlayışını benimsemiş bildiğimiź nice önemli ismin üniversitelerdeki ve devlet yönetimindeki şeriat özentisi uygulamalara ses çıkarmadıklarını, halkın tepkisini çekmemek adına şeriat hükümlerini yumuşatıp saptırıp kafalarımıza soktukları için bugünün temellerinin 70li yıllarda atıldığını görünce umutsuzluğa sürüklenmemek elde değil.İki kadeh atıp Nazım Hikmet'in "sen yanmasan ben yanmasam biz yanmazsak, nasil çikar karanliklar aydınlığa" dizesini içli içli söyleyen tatlısu islamcıları, kokmaz bulaşmaz solun aydınları cumhuriyete şeriat düşü kuranlar kadar hatta onlardan daha cok zarar vermişsiniz.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki Arsel'in Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'den istifası nedeniyle yazdığı dilekçe tek kelimeyle ŞAHANE. Tekrar tekrar okunması, üniversite öğretim üyelerinin başucunda yer alması gereken bir bildiri. Üniversite ve hocalarına dair en azından benim okuduğum en güzel eleştiri. Gerikalmışlığımızın, tembelliğimizin sebebinin halkın gözünde erişilmez ve her dedikleri doğru sanılan sözde aydın kesimlerin özellikle üniversite hocalarının bilgisizliklerinden kaynaklandığını açıkyüreklilikle yazmış. Malesef kitapta değinilen hususların günümüzde aynen devam ettiği bir gerçek. Kitabın başlangıç kısmında üniversite hayatına dair anlatılan her şeye katılıyorum ve bir ders kitabı gibi cümlelerin altını çizip durdum. Ancak kitap ilerleyen safhalarda Üçok'un Arsel hakkında yazdığı eleştiriye cevap niteliğine büründü. Ayrıca şeriata karşı ayrıntılı açıklamalar var. Fakat şunu belirtmeliyim ki özellikle son bölümlerde sıklıkla tekrara düşülmüş ve anlatılan konu veya atıf yapılan eleştiri yazısı tekrar tekrar gündeme gelmiş. Bu tekrarlar okuyucuyu sıkıyor. İslama yönelik düşünceleri açıkçası benim için bir ilk niteliğinde olmakla beraber ilgi çekiciydi. İslam'a ve Araplara yönelik ciddi eleştiriler var. Bununla birlikte kitaba hak edilen değer verilmemiş kanaatindeyim. Ben de tesadüfen Hirsch'in anılarını okurken rastlamıştım. Böyle bir kitaba denk gelmek sevindirici. Bence bilhassa üniversite öğretim üyelerinin okunması gereken kitaplar arasında yer alıyor.