Wolf is een jongen die graag zingt en danst. Na veel twijfels besluit hij de voor hem onbekende wereld in te trekken en al zingend en dansend zijn geld te verdienen. Stilaan komt hij tot het besef dat hij op zoek is naar een jongen die zijn 'broertje' zou willen worden. Nadat hij wordt bedrogen door een jongen die enkel op Wolf's geld uit is zit hij diep in de put. Uiteindelijk begint hij een relatie met Vos, maar deze vriendschap wordt door de verlangens van Vos stopgezet, waarna Wolf naar huis terugkeert.
Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.
Nogal voorspelbaar sprookje, geschreven in kleurloos, van iedere emotie gespeend proza. Wolf zoekt een ‘broertje’, dat hij ‘fijn kan wassen’. Dat lukt eerst natuurlijk niet, dan nog steeds niet, maar uiteindelijk toch wel. Het hele Pauvranië-gedoe met matroos Vos en twee kleine jongetjes is vies en verwerpelijk.
wolf wil graag zingen en dansen en de wereld rondtrekken. erg herkenbaar. wolf wil ook met enige dwangmaat een lichaam om zorgvuldig te wassen en dit -dat is helaas wel vaker met Reve- uit zich in overbeladen neurotisch gepeins. niet dat het gestamel in directe rede niet vermakelijk is, maar die oneindige weifelachtige terugblikken doen het voor mij de das om. het magische element van de waarzegster en de raadgevende hoed waren een mooie toevoeging, daar- dat- die details daar doe je het toch voor.
Deze kwam ik toevallig tegen in een boekenkastje en ik wilde Reve weer eens een kans geven. Helaas, het werkt toch niet voor mij. Saai, voorspelbaar, incoherent - al leest het wel vlot weg. De Avonden blijft in mijn ogen een eendagsvlieg,qua kwaliteit ver hierboven.