Het tweede deel in de serie 'De rozen van Beekbrugge': feelgood met een hoofdletter F!
Lotte Nijboer heeft het met haar tearoom de Yellow Rose veel te druk om te daten. Maar maak dat haar zussen maar eens wijs; die vinden dat ze nodig aan de man moet. Geen wonder dat Lotte enorm opziet tegen het familieweekend op Ameland! Wanneer dan ook nog blijkt dat ze een hotelkamer moet delen met haar kleine nichtjes, is de maat vol. Voor ze het weet, fl apt ze eruit dat ze een vriend heeft.
Maar waar haalt ze die zo snel vandaan? Het antwoord bevindt zich één deur haar nieuwe buurman, Nick Bentvoort, blijkt bereid met haar mee te gaan naar Ameland en zich voor te doen als nepvriend. En het moet gezegd, hij speelt zijn rol uitstekend. Zo goed zelfs, dat Lotte zich afvraagt of zijn nepkussen wel echt zo nep zijn…
‘Zelden vind je een verhaal dat tegelijk romantisch, spannend, grappig en ontroerend is. Zoete wonderen is dat allemaal!’
‘Een fijn boek, vlot geschreven, leest lekker weg. De hoofdpersonen in het boek lijken op mensen die je in het dagelijks leven kunt tegenkomen en dat maakt dat je je makkelijk kunt inleven in het verhaal.’
Na het lezen van Smaak van liefde, het eerste deel van deze serie, waarin we het verhaal konden lezen van Suzan, is het eindelijk tijd voor deel twee. Het verhaal van Lotte. De cover sluit prachtig aan op het eerste deel. De stijl van illustreren komt overeen met het eerste deel. Op het eerste deel stond de roze kleur centraal, ditmaal is er gekozen voor een gele kleur. Hierdoor zie je overduidelijk dat het een serie betreft en zijn de delen goed te onderscheiden. Ik heb na het lezen van deel één hoge verwachtingen en heb zin om het verhaal van Lotte te gaan ontdekken.
Lotte Nijboer runt de tearoom de Yellow en heeft het hiermee zo druk, dat ze niet aan het opbouwen van een liefdesleven toe komt. Haar zussen vinden dit grote onzin en vinden dat ze snel aan de man moet. Hierdoor ziet Lotte enorm op tegen het familieweekend op Ameland. Wanneer ze hoort dat ze haar hotelkamer moet delen met haar kleine nichtjes is voor haar de maat vol. Voor ze het weet, flapt ze eruit dat ze een vriend heeft en dat hij mee komt naar het familieweekend. Waar haalt ze alleen zo snel een vriend vandaan? Uiteindelijk vindt ze het antwoord één deur verder, haar nieuwe buurman, Nick Bentvoort. Hij is bereid om met haar mee te gaan, als zij in ruil daarvoor met de kerstviering helpt. Hij speelt zijn rol uitstekend, zo goed zelfs, dat Lotte twijfelt of dat hij wel toneel speelt?
Het verhaal begint met proloog, waarbij Nick zijn intrek neemt in de stad. Dit maakt je als lezer direct nieuwsgierig naar het nieuwe personage dat in de serie wordt geïntroduceerd. Vervolgens wordt het verhaal vanuit Lotte verder vertelt. Lotte kende ik natuurlijk al vanuit deel één en door de ogen van Suzan, maar zo in de huid van Lotte kruipen, zorgde toch wel direct voor een ander gevoel. Ik vind het mooi hoe Wilma Hollander er geen perfect en volmaakt personage van heeft gemaakt, maar een realistisch personage. Dit maakt voor mij het verhaal direct sterker.
Daarbij heeft Wilma Hollander een heerlijke feelgood schrijfstijl. Ze schrijft heerlijk vlot, luchtig en levendig, waardoor je heerlijk met het verhaal en de gebeurtenissen weg kan dromen. De veelzijdige verhaallijn zorgt ervoor dat het naast een levendige verhaallijn ook een hele realistische verhaallijn is. Het is leuk dat de personages uit deel één allemaal terug komen in het tweede deel en je ook daarvan hun verdere levensloop op de zijlijn meemaakt. Dit en de gebeurtenissen en wendingen in het verhaal van Lotte zorgt ervoor dat het boek je van begin tot einde weet te boeien. De goede diepgang maakt het verhaal nog vollediger. Met een prachtig, mooi en goed einde, rond het tweede deel af.
Zoete wonderen, deel twee van De rozen van Beekbrugge is een realistische, originele en sterke feelgood die diepgang heeft. De personages zijn op sterke en realistische wijze uitgewerkt en neergezet. Daarbij zorgt de levendige, vlotte en luchtige schrijfstijl van Wilma Hollander dat het verhaal helemaal tot leven komt. Ik kan niet wachten op deel drie.
Haar katten, haar vriendinnen en haar goedlopende tearoom is alles wat Lotte nodig heeft om gelukkig te zijn. Daar heeft ze geen man voor nodig, maar voor het komende familieweekend zou het wel handig zijn geweest. Dan had ze geen vriendje hoeven te verzinnen.
Nu moet ze ineens iemand vinden die die rol wil spelen, en wanneer haar nukkige buurman Nick ja zegt op haar vraag, is ze stomverbaasd. Nick speelt zijn rol zelfs zo goed dat zijn nepkussen Lotte niet onberoerd laten.
“De moed zakte haar in de schoenen. Nee, dat kon ze niet. Als ze alleen op Ameland arriveerde, zouden ze willen weten waarom ze in haar eentje was.” Wilma Hollander
Als Nick na het weekend weer heel afstandelijk doet, vraagt Lotte zich af hoe ze zich zo heeft kunnen vergissen.
De heerlijke feelgood Zoete wonderen van Wilma Hollander is het tweede, los leesbare, deel van de De rozen van Beekbrugge serie. In dit deel lees je het verhaal van Lotte.
In eerste instantie leest Zoete wonderen als een lekkere ‘niets aan de hand’ feelgood roman, waar ik overigens heel erg van kan genieten. Maar wanneer Wilma Hollander op ongeveer de helft van het boek met haar personages de diepte in gaat, tilt ze haar verhaal toch naar een hoger niveau. De verhaallijnen worden nog sterker, en de personages komen in een ander licht te staan. Vanaf dat moment wordt het steeds lastiger om het boek opzij te leggen.
Het verhaal van Lotte en Nick is, net als de personages, lekker pittig, maar kent ook heel wat liefdevolle momenten, die niet alleen beperkt blijven tot Nick en Lotte. Ook de vriendschap tussen Lotte en haar vriendinnen wordt warm neergezet, en Wilma Hollander heeft zelfs nog ruimte gevonden voor kleine extra verhaallijnen die naast die van Lotte en Nick lopen. Het is leuk om een aantal maal te worden verrast door de gebeurtenissen die de auteur voor de fijne personages heeft bedacht.
Zoete wonderen is een romantisch en veelzijdig feelgood verhaal om heerlijk mee op de bank te kruipen en lekker te smullen van alles dat de personages meemaken.