เมื่อพระคือคนที่ใช่ และสีกาคือใครคนนั้น

by ทิพถวิล

เรื่องราวความรักไม่สมหวังที่ตกค้างในอดีตของชายหนุ่ม...หญิงสาว ที่กลับมาอีกครั้งท้าทายความเป็นปุถุชนและเส้นศีลธรรมสังคมของเธอผู้มีลูกและสามี กับชายหนุ่มคนรักผู้เลือกเส้นทางนักบวชในพุทธศาสนา เขาและเธอจะเผชิญชะตากรรมนี้เช่นไร ทั้งจะตัดสินใจอย่างไรในภาวะวิกฤติ ข้ดแย้งทางความรู้สึกผิดชอบชั่วดี และพลังของบ่วงอารมณ์รักใคร่ ใหลหลง เป็นเรื่องราวที่ท้าทายกรอบศีลธรรม เท่ากับที่เป็นโจทย์สำคัญทางสติ ปัญญา และอารมณ์ โดยเฉพาะความรักระหว่างหนุ่มสาวของตัวละคร

226 pages, Paperback

First published July 1, 2013

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

เจริญพร ญาติโยม..และสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาทั้งหลายที่ได้มาร่วมกันสดับตรับฟังรีวิวนิยายในวันนี้...

..งือออ...ไม่ใช่ละ😆

●รีวิวแบ่งเป็น2พาร์ทค่ะ
•พาร์ท1:ความรู้สึกทั้งตอนอ่านและหลังอ่านจบ
••พาร์ท2:เรื่องราวต่างๆนาๆในนิยาย ซึ่งแน่นอน...ยาวและมีสปอยล์!นะจ๊ะ

##################
พาร์ท1: ความรู้สึกตอนอ่าน และ หลังอ่านจบ

1.รู้สึกอนุโมทนาสาธุ
...ไม่มีคำใดจะอธิบายความรู้สึกได้ดีเท่านี้เลย...ทำได้เพียงยกมือประนม แล้วเอ่ย อนุโมทนาสาธุจริงๆ......(แม้ใจจะมีแว้บๆ..ที่อยากจะยกมือส่งมินิฮาร์ททึ❤แล้วเอ่ยอนุโมทนาซารางเฮ✌ให้พระอาจารย์สู้ๆ..มากกว่าก็ตาม)#ตีมือๆๆๆ#แมวพิมพ์

2.รู้สึกซาบซึ้งในรสพระธรรมค่ะ
--ในส่วนของนิยายความรักลึกซึ้งของพระเอกนางเอก..จุดนี้เราสนุกและประทับใจ...ไรท์เตอร์ผูกเรื่องได้ลงตัว..ลุ้นระทึก หวามไหว หวิวหวาน ขัดใจ เศร้าหมอง หดหู่   และพีคมากกกก แบบว่าอ่านแล้วน้ำตาจิไหลไปกับวิบากกรรมของพระเอก และเซ็งๆกับผลของการตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบประชดประชันของนางเอก
--ในส่วนของธรรมะที่มีในนิยาย ก็สอดแทรกมาอย่างเท่าทันกัน ทำให้มองเห็นทางออกท่ามกลางปัญหา ชี้ให้เห็นทางเลือกในการแก้ไข บอกทางไปสู่หนทางแห่งการดับทุกข์ บำบัดความหดหู่ ด้วยกลวิธีแห่งธรรมะที่แยบยล
---คหสต.เราว่าเป็นนิยายที่ควรค่าแก่การอ่านอย่างละเอียดๆ..สักครั้งในชีวิต..เลยล่ะค่ะ(ชู่วว!เอาครั้งเดียวพอก่อน...ครั้งที่2,3,4ฯลฯอันนี้แล้วแต่จิตศรัทธา...)
แนะนำสำหรับพวกเราชาวพุทธมามะกะ~ที่ชอบอ่านนิยายค่ะ😘

3.รู้สึกหมดอารมณ์ทางโลก
เอาจริงๆนะ...อาจยังไม่ถึงขั้นLoss of Libido....แต่ก็เกือบๆละ😑//ทุกอย่างเราพอได้เราโอเค..แต่มันมีเรื่องที่ เกินไปและเราค่ดจะรับไม่ได้อยู่1เรื่อง(((((เรื่องพี่สาวนางเอกxxกับสามีนางเอก)))))))//ซึ่งอันนี้เป็นเรื่องที่เราต้องเยียวยาตัวเอง😂ฮือออ

4.รู้สึกสับสน ย้อนแย้งในจิตใจ
การจะอ่านนิยายให้สนุก...กิเลสตัณหาราคะมันต้องมี ความหลงใหลคลั่งไคล้มันต้องได้..โมหะจริตมันต้องฟุ้งๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก/////
เมื่อมาเจอนิยายที่ชี้ให้เห็นถึง...สุขอื่นยิ่งกว่า "ความสงบ"ไม่มี(ดังที่พี่โป๊บกล่าวไว้😘เกี่ยวไม่เกี่ยวก็อยากเกี่ยว🤣) ...มันก็เลยเกิดความย้อนแย้งในใจ ไปต่อไม่เป็น ต้องหยุด..เพื่อจูนเครื่องใหม่
.....ตัวละครในเรื่องก้าวพ้นข้ามผ่านห้วงอารมณ์หลงใหลคลั่งไคล้นี้ไปได้...จัดการกับอารมณ์ให้อยู่ถูกที่ถูกทางตามครรลองของความถูกต้อง...มีสติรับรู้ในการกระทำ..ตั้งมั่นที่จะอยู่กับปัจจุบัน เลือกที่จะทำตนไปตามหน้าที่ที่มีให้ดีที่สุด..อยู่ในจุดที่ใจสะอาด บริสุทธิ์ ผ่องแผ้วสดใสอิ่มเอมใจวิ้งๆๆ..
....ไอ้เราคนอ่านปุถุชนที่ยังต่ำตมกิเลสหนาตัณหาสูงลิ่วก็เลยรู้สึก แบบว่า..อ้าว...เขาจะไปนิพพานกันแล้ว..แต่เรายังอยู่กับนิยายตรงนี้..😅...ไม่รู้ดิ......ต่างกรรมต่างวาระ..อาจต้องใช้เวลาสักพักให้ตะกอนนอนก้นถึงจะรู้คำตอบ

5.รู้สึกหงิดๆเพราะพิมพ์ผิด
ผิดแบบไม่น่าจะผ่านQCมาได้
เช่น จ๊ะ กับ จ้ะ //ในเรื่องนี้ใช้ "นะจ้ะ" ทุกคำเลย😑
"เสื่อมเคลาย" และมีอีกประปรายที่เจอแต่ เพื่ออรรถรสก็ ทำใจว่าควรลืมๆปลงๆไป เอาแค่อ่านรู้เรื่องก็พอ
#########################################

พาร์ท2: เรื่องราวคร่าวๆ..ต่างๆนาๆ
คำเตือน!มีสปอยล์!!เด้อ!!

"ผมไม่มีวันเลิกคิดถึงเธอได้หรอก...."
"หลวงพ่อครับ ผมอยากบวช"
"...นิพพิทาภิกขุ...แปลว่า..ผู้เบื่อหน่ายในกองทุกข์"
"อาตมาจะลืมโยมได้อย่างไร"
"...ถ้าเราชอบอะไรมากก็ควรทำความต้องการของสิ่งนั้นไม่ใช่ความต้องการของเราเอง...."

 1.นางเอกเทียนรุ่ง มีสามีแล้ว(สามีรวยแต่ห่วย&เจ้าชู้มากกก) มีลูกสาวอายุ5ขวบ ชื่อน้องรัดเกล้า(ตั้งชื่อลูกโดยอ้างอิงชื่อแฟนเก่า) ชีวิตเบื่อปั๋ว จมจ่อม เหงาๆเศร้าๆของเทียนรุ่ง กำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อพี่สาวและแม่แนะนำให้ไปปฏิบัติธรรม ที่วัดป่านิรามัย ที่อยู่ห่างไกลในต่างจังหวัด เป็นเวลา10วัน .....และที่นั่น....เธอได้พบกับเขา....รักแรก...รักเดียวในใจ...ผู้ชายคนแรกที่อยู่ในความทรงจำเสมอ..คนที่หายสาบสูญไปจากเธอ5ปี...โดยไม่ส่งข่าวใดๆ....ทิ้งไว้แต่รอยน้ำตา
...แต่วันนี้เขาผู้นั้นกลับมา...ในสถานะ พระอาจารย์นิพพิทาภิกขุ รองเจ้าอาวาสที่วัดนั้น และเธอต้องเจอเขาตลอด10วันนี้

2ดำเนินเรื่องราวเล่าย้อนอดีตสลับกับปัจจุบัน...ถึงที่มาที่ไปกว่าจะมาเป็นแบบในวันนี้ของเขาและเธอ

3.พระเอก:รัตน(อดีต)/พระอาจารย์นิพพิทาภิกขุ(ปัจจุบัน)...รัตน์ชายหนุ่มหน้าตาดี รูปหล่อพ่อรวย แต่มีปมว้าเหวน้อยใจพ่อเก็บกดอยู่ในใจ รัตน์เป็นรุ่นพี่คณะถาปัดเป็นประธานเชียร์ของมหาวิทยาลัย

4.นางเอก:เทียนรุ่งเป็นสาวใสเฟรชชี่อักษรที่ถูกจับพลัดจับผลูได้มาเป็นลีดเดอร์ และได้รู้จักกับพี่รัตน์รุ่นพี่สุดหล่อ

 5.ทั้งคู่สนิทสนม กลับบ้านด้วยกัน ชื่นชมกันและกัน ไปเข้าค่ายอาสาด้วยกัน ผ่านคืนและวันหวานๆร่วมกันจนกระทั่งตกลงเป็นแฟนคบหาดูใจกัน...และในคืนวันงานรับปริญญาของรัตน์เรื่องราวก็เลยเถิดไปจนทั้งคู่มีสัมพันธ์ทางกาย😆😆#อร๊ายยยๆ

6.ทั้งคู่รักกันมากกกกกก พ่อแม่ทั้ง2ฝ่ายก็รู้เห็นเป็นใจ แต่เนื่องด้วยลึกๆรัตน์มีปัญหาเรื่องพ่อไม่มีเวลาให้วันๆทำแต่งานเป็นปมในใจ จึงเย็นชาห่างเหินกับพ่อ จนพ่อป่วยเป็นโรคซึมเศร้า เขาก็ไม่รู้...รัตน์มีความสุขกับชีวิตแบบขาดๆแกรนๆ และมองว่าครอบครัวของรุ่งที่แสนอบอุ่น เป็นที่พึ่งพิงทางใจ เทียนรุ่งคือความสดใส คือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตมัวๆของเขา

7.จุดเปลี่ยน...ต่อมา...มันเกิดขึ้นเมื่อทั้ง2ต้องห่างกันเพราะรัตน์ไปเรียนต่อต่างประเทศ/ไปได้ไม่นานจากนั้น/พ่อก็อีเมลมาบอกว่า..พ่อรักลูก..พ่อโอนเงินก้อนสุดท้ายให้แล้ว.พ่อกำลังจะล้มละลาย.และบอกลาเหมือนจะฆ่าตัวตาย///รัตน์รีบขับรถเพื่อไปที่สนามบิน...และเกิดอุบัติเหตุ

8.อุบัติเหตุทำให้รัตน์ไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายช่วงล่างได้ ต้องอาศัยแรงกายแรงใจแรงปาฏิหารย์พร้อมๆกับกายภาพโดยไม่มีกำหนดว่าจะหายกลับมาเป็นปกติเมื่อไหร่...พ่อจากไปหลังจากนั้นไม่กี่วัน เขาไม่สามารถไปงานศพพ่อได้ ครอบครัวล้มละลาย บ้านถูกยึด ชีวิตอยู่กับความท้อแท้สิ้นหวัง

9.แม้จะคิดถึงเทียนรุ่งแฟนสาวแทบขาดใจ แต่สภาวะแบบนี้ก็ไม่สามารถไปเหนี่ยวรั้งให้เธอรอคนไร้บ้าน ไร้อนาคต หนำซ้ำยังจะพิการเป็นภาระให้เธอแบบเขาได้ เขาจึงให้ซินดี้เพื่อนสาวส่งอีเมลไปบอกรุ่งว่า ~ไม่ต้องรอเขาแล้ว โดยไม่มีแม้คำอธิบายใดๆ(น่ะ!พระเอ้กพระเอกก็แบบนี้😑)

10.จากนั้น...รัตน์ก็เพียรพยายามทำกายภาพบำบัดโดยมีเทียนรุ่งเป็นแรงใจ(ทั้งที่บอกตัดความสัมพันธ์ไปแล้วนั่นแหละ)...พยายามๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอยู่นานนนนนนนนนนนนนนนนนนนน...จนหลายเดือนผ่านไปก็สามารถกลับมาเป็นปกติได้...กลับมาเรียนป.โทวิศวะจบได้ด้วยคะแนนสูงสุดของสายชั้น...หอบเอาความฝันความหวังลึกๆในใจ..กลับเมืองไทย...หวังไว้ลึกๆ...ว่าเธอจะยังไม่มีใคร....และรอคอยเขาอยู่😭😭😭😭😭#ฮืออออออ

11.มาที่นางเอกของเรา...หลังจากได้รับอีเมลของแฟนหนุ่ม"รุ่งไม่ต้องรอพี่แล้วนะ"โดยใช้เมลของหญิงอื่นส่งมา...ความผิดหวัง ไม่เข้าใจ เสียใจ น้อยใจถาโถม ก็เลยทำให้เธอตอบรับดูใจคบหาหนุ่มอื่นอย่างไว แบบประชดชีวิต(ตามคำยุแยงของพี่สาวด้วยแหละ)หนุ่มนั้นคือ...พี่อ๊อด คือกิตติพงศ์...พ่อของรัดเกล้าลูกสาวเธอในปัจจุบัน

12.และแล้วรัตน..ก็ตัดสินใจกลับเมืองไทย..และได้รู้ว่าพรุ่งนี้คือวันแต่งงานของเทียนรุ่ง...ฮือออออออ...ร้องห้ายยย😭😭😭😭😭😭เขาไปที่งาน..ด้วยความเจ็บปวด...และมีภาพจำสุดท้ายของเธอ...ในชุดเจ้าสาว...ของชายอื่น..😭😭😭😭จากนั้นเขาคนไร้บ้าน..จึงตัดสินใจหอบใจช้ำๆกลับบ้านของญาติฝ่ายพ่อที่ระยอง..ไปที่วัดที่มีอัฐิของ พ่อ แม่ ครอบครัวของเขาไปเคารพพวกท่าน...และได้พบหลวงพ่อที่น่าเลื่อมใสรูปหนึ่งที่นั่น ได้ตามติดอาสารับใช้เป็นอารามบอยอยู่สักพัก..จนในที่สุด นับจากงานแต่งงานของเทียนรุ่งผ่านไปอาทิตย์กว่าๆ..เขาก็เอ่ยคำว่า.."หลวงพ่อครับ ผมอยากบวช"

13.หลังจากนั้น...5ปีผ่านไป...ทั้งคู่ก็ได้กลับมาพบกันในสถานะ..พระ กับ สีกา

14.ซีนพีค!!...มีคิสซีนค่ะ!!!...ระหว่างพระกับสีกานี่แหละ...เป็นซีนที่เรากรี๊ดวี้ดว้ายบ้านแตกมากกก🤣....แต่มันไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น...😅ต่อจากนั้นมันคือความเข้าใจในกลไกของธรรมชาติแห่งร่างกาย..จิตใจ..กิเลสตัณหาและอารมณ์

15.จุดที่ทำเราปวดใจ..ไม่ใช่ความรักของพระเอก-นางเอก ~ พระกับสีกา ////แต่คืออิพี่อ๊อด สามีนางเอกกับทองทรายพี่สาวนางเอกมีอะไรกัน😫😫😫😫😫...จุดนี้เราตะหงิดๆใจตั้งแต่แรกแล้วทีนางเอกไม่ยอมดูแลสามีแต่ปล่อยให้พี่สาวดูแลเช็ดตัวเช็ดอ้วกสามีแทนตัวเองที่เป็นภรรยา..แล้วเป็นไง...งือบัดสีบัดเถลิงงงงง จุดนี้นอยด์มากกก😭😭😭😭😭😭

16.จบ แบบรักกันในแบบที่บริสุทธิ์ ไม่ครอบครองกัน แต่เป็นรักที่มีแต่ความปรารถนาดีต่อกัน และต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ที่พึงกระทำของตน พระก็เป็นพระและมีจิตอาสาเป็นกำลังสำคัญในการช่วยเหลือชาวบ้านในย่านนั้น ส่วนนางเอกก็กลับไปจัดการชีวิตลูก และสามี  อาจจะหย่าเลยหรืออย่างไร ก็ไม่ได้บรรยายลงรายละเอียดว่าจัดการเช่นไร

17.เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ.../////สาธุ/////ลาไปเยียวยาตัวเองก่อน😆😅