เอกภพ สิทธิวรรณธนะAuthor 6 books36 followersFollowFollowApril 12, 2016พี่จู๊ดคือชายแปลกหน้าที่ข้าพเจ้าพบในโต๊ะเบียร์วันสิ้นปี เขามีหนวดหรอมแหรม มีขนาดตัวพอๆ กับผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ เราคุยกันอย่างเสียมิได้ และจากลากันโดยมิได้คาดหวังว่าจะติดต่อกัน กระนั้น บทสนทนาในจำนวนไม่กี่นาทีบนโต๊ะตัวนั้น พี่จู๊ดได้บ่นรายชื่อหนังสือจำนวนหนึ่งที่ข้าพเจ้าควรหามาอ่าน ข้าพเจ้าจดยิกๆ'หลังอาน' คือหนึ่งในนั้นมันทำให้ข้าพเจ้าตามหาเล่มนี้มาอ่านในที่สุดในเวลาต่อมา แล้วก็พบกับการผจญภายบนอานจักรยานที่สนุก น่ารัก มีสำบัดสำนวน มีบันทึกที่น่าประทับใจ รวมถึงความรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่ทำให้รักป่า รักทางหลวงเส้นเล็กสี่หลักปัจจุบันเราอาจเรียกการกระทำแบบนี้ว่าฮิปสเตอร์ และใครบางคนอาจตั้งแง่รังเกียจว่าเป็นการบริโภคประสบการณ์ของชีวิตชนชั้นกลาง แต่กระนั้นผมยังเชื่อว่าการเดินทางเช่นนี้ สมควรจะจัดหามาใส่สนามประสบการณ์สักครั้งหนึ่ง ช่วงชีวิตแห่งการจาริก เดินทางรอบนอกเพื่อเรียนรู้รอบใน การเดินทางเส้นพิเศษที่ทำให้ชีวิตศักดิ์สิทธิ์ เพื่อที่จะกลับมาใช้ชีวิตปกติด้วยความพึงพอใจอีกครั้ง
Seamonkey179 reviews39 followersFollowFollowAugust 3, 2019"แท้แล้วการเดินทางไม่มีความจำเป็นต้องเกี่ยวพันกับการพิชิต แม้เพียงเสี้ยวคำ"ประโยคข้างบนอธิบายหนังสือเล่มนี้ได้ดีทีเดียวแม้จะเป็นเรื่องราวตั้งแต่สมัยช่วงปี 40 แต่ผ่านมา 20 ปี หลายสิ่งหลายอย่างก็เปลี่ยนไป แต่บางสิ่งบางอย่างก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหร่เลยมีทั้งความสนุก ซีเรียสจริงจัง และแอบแต้มความโรแมนติกบางๆ แถมยังช่างสำบัดสำนวน"เสียงล้อรถบดพื้นกรวดเข้ามา ข้าพเจ้าถลาพรวดไปที่ประตูเกสต์เฮาส์ ใจเขินเมื่อเห็นว่าเป็นเพียงคนส่งของของโรงแรม ไม่ใช่คนส่งความหลัง""ข้าพเจ้ายืนยันว่าเธอเป็นคนสุดท้ายที่เข้ามา ด้วยหลังจากนั้นสายตาไม่ได้มองไปที่ประตูอีกเลย"แหมมมมม่ดีจัง ชอบ2019
Prai Keawpran36 reviews1 followerFollowFollowFebruary 11, 2026ช่วยแรกอ่านเหนื่อยเหมือนกัน เพราะไม่อินกับเรื่องของจักรยาน แต่มาคลิกช่วงบทที่ 13 ตอนเด็กอนุบาลบนสะพานมิตรภาพ ชอบอันนี้มาก รู้สึกเหมือนย้อนวัย เออ เราก็มีใครบางคนซ่อนอยู่ในวัยนั้นเนอะ เจอกันตัวเป็นๆก็จำกันไม่ได้แล้ว แต่พอย้อนนึกไป เรายังคิดถึงคนคนนั้นอยู่เสมอเลย บทนี้ประทับใจมาก ส่วนหลังๆก็สนุก เริ่มรู้สึกอยากออกไปทำอะไรที่ท้าทายตัวเองบ้างเลย ขอบคุณที่เป็นแรงบันดาลใจในชีวิตนะคะ คุณบินหลา
ดินสอ สีไม้1,082 reviews182 followersFollowFollowSeptember 25, 2016ชายผู้ทำความฝันให้เป็นความจริงได้ด้วยการปลดเปลื้องพันธนาการตามขนบสังคมเมืองบ้าน รถ และงานประจำ ความฝันที่ใครๆ ก็อยากละทิ้ง ไปมีชีวิตตามใจต้องการหลายคนฝัน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำสำเร็จบินหลา สันกาลาคีรี ทำให้เราดูแล้วบินหลาไม่ใช่คนที่ขี่จักรยานเก่ง ไม่ใช่คนที่มีแรงบันดาลใจแก่กล้าเป็นแค่คนธรรมดาที่ฝันสูง แล้วก็กลับกลัวที่จะทำตามฝันนั้น เหมือนคนทั่วๆ ไปเขาเป็นตัวอย่างของคนธรรมดาๆ ที่เอาชนะความกลัวมีท้อแท้ มีสิ้นหวัง มีล้มลุกคลุกคลาน ตราบใดที่ยังไม่หยุดเดินทาง มันต้องถึงเป้าหมายแน่ๆแม้สภาพจะไม่สวย ไม่เท่ แต่ก็สมดังความตั้งใจthai
Boon387 reviews8 followersFollowFollowDecember 6, 2025ผมมีหนังสือเล่มนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ทดลองขี่จักรยานจากกรุงเทพฯไปพิษณุโลก ในจังหวะที่มีความสับสนวุ่นวายในชีวิต เมื่อกลับมาอ่านอีกทีหลังจากผ่านพ้นไป 10 กว่าปี ได้เห็นมุมมองใหม่ใหม่ เรื่องราวใหม่ใหม่ และเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมคนเราถึงควรจะออกผจญภัยเรื่อยเรื่อยเดือนพฤศจิกายนปี 2525 หลังจากที่ทราบข่าวการจากไปของ บินหลา สันกาลาคีรี ผมก็หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง คิดว่าครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่สามที่ได้อ่าน ประทับใจกับสำนวนภาษาที่ใช้และยังเป็นแรงบันดาลใจให้ผมอยากกลับขึ้นมาขี่จักรยานอีกครั้งตอนนี้กำลังเข้าโหมดการอ่านงานของบินหลาทั้งหมดครับ
REMEMI3ER196 reviews12 followersFollowFollowJanuary 2, 2021เป็นหนังสือสารคดีเดินทางเล่มแรกที่ทำให้รู้ว่า ไม่จำเป็นต้องมีตอนจบด้วยความสำเร็จหรือพิชิตสิ่งที่ยิ่งใหญ่เสมอไปก็ได้ โคตรจะเป็น’มนุษย์’เลยอะ แม้จะเป็นหนังสือที่ถูกเขียนไว้นานมากแล้วและภาษาเขียนจะดูสมัยก่อนทำให้อ่านยากเล็กน้อย แต่มันเรียลมากกกกก2018