What do you think?
Rate this book
De voorzitter
Text: Dutch
156 pages, Paperback
First published January 1, 1999
39 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
September 22, 2025
Hahahahaha bananenbar.
September 16, 2023
Epi Brons is voorzitter van voetbalclub Bandstad ’83 en zakenman. Hij is het type van de manipulerende corrumperende hoererende alleenheerser. Het is een monomane blaag, die zijn geld als machtsmiddel laat spreken. In het begin heeft hij alles in zijn macht en in de smiezen. Later taant zijn invloed en verliest hij de greep op zijn mensen en de omstandigheden, maar dat heeft hij niet geheel en niet op tijd in de gaten.
Dat de novelle, niettegenstaande de tegenstaande wreedheden en onbehoorlijkheden van deze potentaat, zich niet heeft ontwikkeld tot een diep droevig drama, komt omdat Giphart zich hier een zodanig taalgebruik, vooral woordgebruik, heeft aangemeten, dat het een satire is geworden. Nu hij dat genre-niveau heeft bereikt, is het meer dan een boekje van de zichzelf voorbij pratende taalratelaar geworden.
Allengs echter – en dat ligt aan mijn persoonlijke smaak – taalde ik steeds minder naar de veelsteveelsteturbotaal. Zijn woordbreien bestaat vaak uit het voortgaand debiteren van parallellismen, om maar zo veel mogelijk eigen verbasterdsuikerde vindsels – neologicismen bij de vloot – te laten stromen (ja, vloot). Dat gaat in een quasi-opgewondenheid die gelijke tred houdt met die van de schrijver (andersom natuurlijk). Ik denk dat we de schrijver tamelijk concreet doorheen zijn hoofdpersonage zien schijnen.
Niettemin, nee: vooral, biedt de novelle een soort aanstekelijk vermaak. Want een soort virtuoos is het wel, onniettegenzeglijk. Het over-de-topkarakter van zowel taal als verhaal is ook te bespeuren in de kenmerken van de overige leden van het gezin Brons. Het zijn beste kneuzen; aan de lezer te ontdekken hoe zeer zij zijn gebutst door het lot, tot gekwordens toe (dit laatste geldt dus een personage).
Dat de novelle, niettegenstaande de tegenstaande wreedheden en onbehoorlijkheden van deze potentaat, zich niet heeft ontwikkeld tot een diep droevig drama, komt omdat Giphart zich hier een zodanig taalgebruik, vooral woordgebruik, heeft aangemeten, dat het een satire is geworden. Nu hij dat genre-niveau heeft bereikt, is het meer dan een boekje van de zichzelf voorbij pratende taalratelaar geworden.
Allengs echter – en dat ligt aan mijn persoonlijke smaak – taalde ik steeds minder naar de veelsteveelsteturbotaal. Zijn woordbreien bestaat vaak uit het voortgaand debiteren van parallellismen, om maar zo veel mogelijk eigen verbasterdsuikerde vindsels – neologicismen bij de vloot – te laten stromen (ja, vloot). Dat gaat in een quasi-opgewondenheid die gelijke tred houdt met die van de schrijver (andersom natuurlijk). Ik denk dat we de schrijver tamelijk concreet doorheen zijn hoofdpersonage zien schijnen.
Niettemin, nee: vooral, biedt de novelle een soort aanstekelijk vermaak. Want een soort virtuoos is het wel, onniettegenzeglijk. Het over-de-topkarakter van zowel taal als verhaal is ook te bespeuren in de kenmerken van de overige leden van het gezin Brons. Het zijn beste kneuzen; aan de lezer te ontdekken hoe zeer zij zijn gebutst door het lot, tot gekwordens toe (dit laatste geldt dus een personage).
September 6, 2023
Neskutočne nesympatický hlavný hrdina s ktorým sa nestotožňujem ani v jednom jedinom názore urobil túto knihu zaujímavou. Aspoň som si rozšírila obzory ako môžu zamýšľať iní ľudia!
March 11, 2009
Read in the hospital while recovering from surgery. Very entertaining read, but then again, there wasn’t much else to do.
January 26, 2026
A failed book. Giphart presents us with a businessman-chairman, the ruthless type who operates on every level through dodgy deals, intimidation and backroom scheming. It feels like he was short on inspiration and never truly believed in the story himself. Everything here has been done better elsewhere—by Irvine Welsh, and even more so by Ben Elton in his many novels skewering the decadent jet set.
Halfway through the book, Giphart seems just as fed up with his chairman as the reader is, and starts ushering him toward the grave in a wildly implausible turn of events where suddenly everything collapses at once. Even the language gets on your nerves at times, with the supposedly witty distortion of names (television becomes “tlvsi”, RTL4 turns into “Reutel 4”, and so on). When you put the book down, what remains is an empty feeling of total hollowness: an ugly little thing with absolutely nothing to say.
Halfway through the book, Giphart seems just as fed up with his chairman as the reader is, and starts ushering him toward the grave in a wildly implausible turn of events where suddenly everything collapses at once. Even the language gets on your nerves at times, with the supposedly witty distortion of names (television becomes “tlvsi”, RTL4 turns into “Reutel 4”, and so on). When you put the book down, what remains is an empty feeling of total hollowness: an ugly little thing with absolutely nothing to say.
December 29, 2023
Zo anders maar toch zo Giphart. Deze is echt bijzonder. Het Lezen waard! Verwacht niet dé seksgiph, en laat je verrassen
May 14, 2016
Uit het leven gegrepen? De hoofdpersoon zou Karel Aalbers van Vitesse kunnen zijn. Een typisch Giphartboek; veel seks, recht voor zijn raap. Bij een louche figuur zoals deze Epi Brons verwacht je geen intellectuele uitspraken. Iets wat Giphart hem voortdurend wel laat zeggen. Grappig zijn de vele woordspelingen.;Jammer dat ook in dit verhaal (zie ook het boekenweekgeschenk "Gala") een publieke bekentenis volgt bij Gala tijdens een jubileumfeest, bij De voorzitter tijdens een buluitreiking.
December 15, 2015
Grappig boekje met alle cliches over voetbalvoorzitters, gepersonificeerd door Epi Brons, Voorzitter van Bandstad '83 en directeur van Intertegel (niet te verwarren met concurrent Eurotegel).
November 30, 2016
Hilarious
Displaying 1 - 9 of 9 reviews