آیا میتوانید بگویید هر واگن قطار، چند کوپه دارد؟ اگر فکر میکنید 10 کوپه دارد، سخت در اشتباه هستید. این دفعه خوب دقت کنید تا بتوانید کوپه یازدهمش که تاریک و سرد است را خوب ببینید. این کوپه، مزه شربت ریواس هم میدهد و از همه مهمتر، با آدم صحبت میکند. حرفهایم را باور نمیکنید؟ پس کتاب را بخوانید تا بفهمید چه میگویم. کتابی با روایتهای جدید و دسته اول.
من این کتاب رو هنوز نخونده م ولی داستان کوپه یازده رو سالای 80-81 توی مجله سروش نوجوان خوندم و خیلی خیلی خوشم اومد. سروش نوجوان اون موقع ممکن بود یهو وسط مجله یه رمان نوجوان کامل چاپ کنه که رمان تورمد هاوگن رو اونجا خوندم. این داستان هم یادمه تعداد زیادی از صفحه های مجله رو اشغال کرده بود. درباره دختری که باید برای درمان افسردگی بره سفر و در یک مکاشفه شبی که توی قطاره وارد کوپه یازدهم قطاری میشه که 10 تا کوپه داره. خیلی عجیب بود. یه داستان دیگه هم که همین طوری توی سروش خوندم یه داستانی بود از شهرام شفیعی که اسمش ابدیت و یک روز بود و ماجرای رفاقت دو تا پسر جوون که یکی لباس خرس میپوشه و جلوی رستوران یا نمیدونم کجا وایمیسته و میونه شون به هم میخوره و این اون رو پرت میکنه و اون به این میگه "پس میرینی به رفاقتمون دیگه؟" و من تا اون موقع کلمه زشت توی مجله نخونده بودم. اونم خیلی محشر بود
سروش نوجوان دهه هفتاد و اوائل هشتاد عالی بود تا آقای سرشار اومد نابودش کرد و قیصر رو بیرون کردند. یه تابستون کامل ما هر هفته شنبه ها با خانم مژگان کلهر جلسه داستان داشتیم و آخر تابستون داستانک هامون توی یه صفحه چاپ شد که اسمش رو من پیشنهاد دادم "تجربه های سه دقیقه ای" چون یکی از تمرین های جلسه این بود که با یه جمله اتفاقی یه داستانک بنویسیم. قیصر خدا بیامرز زنده بود ولی نتونستم ببینمش. آقای بیوک ملکی اومد یه جلسه برامون حرف زد. از بس داستان برای سروش نوجوان فرستاده بودم دعوتم کرده بودند با اینکه تقریبا نوجوونیم داشت تموم میشد. تهمینه حدادی خواهر هدی حدادی هم تو همون جلسهها بود.
از قشنگ ترین هایی که خوندم. و هربار و هربار که دوباره هم سراغش میرم قشنگیش را حفظ کرده. این مجموعه شاید به قصد مخاطب نوجوان منتشر شده باشه، ولی به قدری حس توی هر داستان هست و این نگاه و جهان بینی تازه ای که خانم هدی حدادی در هر داستان به شکل منحصر به فردی ارائه میدن باعث میشه که کتاب خواننده کوچیک و بزرگ نشناسه . خانم هدی حدادی یه تصویر گر فوق العاده هستن تو زمینه تصویر سازی برای کودکان. من البته سالها پیش به صورت کاملا اتفاقی، از طریق وبسایت ایشون که اسمش نگار بود و با امضای کفشدوزک درش شعراشون را مینوشتن با ایشون آشنا شدم. الان این وبسایت شده تو تلگرام کانال شعر های هدی حدادی. حیف شد که دیگه انگار قصد ندارن داستان بنویسند