تابهحال با این همه انسجام و دستهبندی در دستور زبان فارسی مواجه نشده بودم. امید طبیبزاده زحمت زیادی کشیده است و همان طور که خودش هم در مقدمهی کتاب میگوید، این کتاب حاصل همفکری با افراد از طبقههای متفاوت است: از استادان گرفته تا شاگردانش. خودش تأکید میکند ممکن است فصل اول کمی گنگ باشد و از خواننده میخواهد صبوری کند و فصلهای دیگر را هم بخواند و دوباره به فصل اول بازگردد؛ بااینحال بسیار آسان و دقیق و شفاف توضیح داده است و آنقدر مثال دارد که موضوع را از گنگی درآورد.