What do you think?
Rate this book
Łatwopalni #1
Łatwopalni
Dolny Śląsk, poniemiecka przeszłość, spalona słońcem ziemia, intensywna, mieniąca się kolorami jesień i małe miasteczko u stóp gór. Tam przyjeżdża on, mężczyzna, który wciąż ucieka. Kiedyś wydarzyło się coś, przez co już nigdy nie będzie mógł normalnie żyć, nie zazna spokoju. Ale spotyka ją, śliczną nauczycielkę, której brakuje wiary w siebie i którą dusi małomiasteczkowy konwenans. Ich spotkanie jest jak cud, jesień wybucha, słońce pali, rodzi się miłość. Ale los zadrwi znowu, z obojga.
- GenresPolish Literature
276 pages, Paperback
First published September 25, 2013
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 15, 2024
Kolejna fajna książka
November 10, 2014
Pierwszą moją reakcją było – Ojej… Dalej się już tylko zastanawiałam czemu nie jestem sławną autorką skoro teksty, które pisałam w gimnazjum miały ten sam poziom. Forma podawcza przedstawionej tu historii jest tragiczna. Można by pewnie sprokurować cały wywód na poparcie tej tezy, ale ograniczę się tylko do trzech punktów. 1. Zdania zaczynające się od I lub A. 2. Nafaszerowanie przecinkami. 3. Obecność niefortunnych powtórzeń. Całość wygląda tak jakby ktoś zapomniał co to jest literacki polski i że z szacunku do siebie jak i czytelnika wypadało by go używać.
Technicznie kiepsko, stylistycznie niewiele lepiej. Wydawać by się mogło, że jedyne co może tą książkę uratować to treść… W tym przypadku niespodzianek nie ma. Historia bohaterów taka prawdziwa i wysoce inspirowana harlequinem. Wystarczająco dużo tej tematyki widziałam za różowymi okładkami by utożsamiać ją z szarą rzeczywistością. Postacie mają skomplikowaną przeszłość, skomplikowaną psychikę tylko są nie skomplikowanie opisane. Przedstawione są płytko i pobieżnie, bez jakiegoś szczególnego tła. Wszystko rozgrywa się w okół jednego wysoce dramatycznego zdarzenia i drugiego równie dewastującego – przynajmniej w oczach autorki. Cała reszta stanowi w różnym stopniu ich konsekwencje. Pochopne i głupie decyzje, próba wprowadzenia zmian i finał, którego się nie oczekiwało.
Łatwopalni to swego rodzaju arcydzieło. Pomimo miałkości treści i estetycznego sabotażu pochłania się ich jednym tchem. Nawet nie żałując poświęconego im czasu – a można go było wykorzystać na wartościowszą lekturę. Gorzej, później się czeka z niecierpliwością na kolejny tom.
Technicznie kiepsko, stylistycznie niewiele lepiej. Wydawać by się mogło, że jedyne co może tą książkę uratować to treść… W tym przypadku niespodzianek nie ma. Historia bohaterów taka prawdziwa i wysoce inspirowana harlequinem. Wystarczająco dużo tej tematyki widziałam za różowymi okładkami by utożsamiać ją z szarą rzeczywistością. Postacie mają skomplikowaną przeszłość, skomplikowaną psychikę tylko są nie skomplikowanie opisane. Przedstawione są płytko i pobieżnie, bez jakiegoś szczególnego tła. Wszystko rozgrywa się w okół jednego wysoce dramatycznego zdarzenia i drugiego równie dewastującego – przynajmniej w oczach autorki. Cała reszta stanowi w różnym stopniu ich konsekwencje. Pochopne i głupie decyzje, próba wprowadzenia zmian i finał, którego się nie oczekiwało.
Łatwopalni to swego rodzaju arcydzieło. Pomimo miałkości treści i estetycznego sabotażu pochłania się ich jednym tchem. Nawet nie żałując poświęconego im czasu – a można go było wykorzystać na wartościowszą lekturę. Gorzej, później się czeka z niecierpliwością na kolejny tom.
August 21, 2014
Książka średnia. Bohaterowie mają 30 i 39 lat, a zachowują się jak niedojrzałe 15 latki. Historia nie przypadła mi do gustu. Dialogi między bohaterami drętwe, a całość napisana w sposób który nie buduje napięcia i nie budzi żadnych emocji.
February 20, 2018
"Ludzie są tacy łatwopalni. Płoną i gasną, zanim słońce zdąży się schować za chmurami. Po co to wszystko? Jesteśmy tylko maleńkim płomykiem w wieczności. Czy nie lepiej płonąć jasnym blaskiem i pod koniec dnia zaniknąć z godnością i w poczuciu dobrze wykonanego zadania?"
Przeglądając różne pozycje polskich autorów na rynku, natknęłam się na książkę pani Agnieszki przypadkiem. Opis mnie bardzo zaciekawił i postanowiłam przeczytać. Wiem, że wiele osób nie za bardzo lubi czytać powieści naszych rodzimych pisarzy, ale ja postanowiłam spróbować. I nie zawiodłam się. Od pierwszych stron historia mnie wciągnęła. Pochłonęłam ją w 2 dni.
W książce poznajemy Jarka, bardzo przystojnego, młodego mężczyznę, który zwraca swoim wyglądem uwagę wielu kobiet. Jarek jednak skrywa w sobie tajemnicę z przeszłości, która nie daje mu się w pełni cieszyć życiem. Podróżuje na swoim motocyklu od miasta do miasta, nie zagrzewając nigdzie miejsca na dłużej. W taki sposób poznaje Monikę. Spokojną kobietę, która ma także swoją przeszłość i boryka się z różnymi problemami. Nie jest jej w życiu łatwo.
Kiedy tych dwoje poznaje się przypadkiem, zaczyna rodzić się w nich maleńkie uczucie. Jarek pociąga Monikę, bo czemuż by nie. Jest przystojny, jeździ na motorze, nieznajomy - każda kobieta zwróciłaby uwagę na takiego faceta. Zwłaszcza w małych mieścinach, w których nic nowego się nie dzieje. Kiedy jeszcze się okazuje, że Jarek w swojej podróży zatrzymuje się w domu Moniki, przyciąganie staje się jeszcze większe. I co najważniejsze, Monika wcale nie jest Jarkowi obojętna. Jemu także podoba się ta śliczna, choć skromna dziewczyna. Rodzi się między nimi uczucie, namiętność a także - może - myśl, że jest szansa na coś więcej niż tylko krótki romans.
Nie jest to typowy romans, o których tak często czytamy w książkach. Jest to opowieść pełna bólu i tajemnic. Każde z bohaterów ma sekret, którym ciężko jest się podzielić z innymi. On - stracił to, co w życiu najważniejsze i zamknął swoje serce. Stwierdził, że nie zasługuje na nic dobrego w swoim życiu i obwinia się za wszystko, co okazało się jego największym koszmarem. Ona - po rozstaniu z chłopakiem z miasta cierpi, nie ma nadziei na miłość. Czy mogliby zbudować więź, kiedy oboje są w rozsypce?
Książka jest napisana w trzeciej osobie. Czytało się ją na prawdę szybko, ale to nie tylko dlatego, że tak wciągnęła swoją fabuła, lecz jest napisana bardzo prostym językiem. Nie ma tu skomplikowanych słów, co czyni tę powieść idealną dla każdego. Od pierwszych stron wciąga i nie chce się jej odłożyć nawet na chwilę. Osobiście miałam z tym problem. Jest to powieść, którą się zapamięta, nie zniknie z naszej głowy, ponieważ w jakimś stopniu każdy się utożsamia z bohaterami na swój sposób.
Pani Agnieszka wspaniale opisuje też Dolny Śląsk, z którego osobiście pochodzę. Wałbrzych, bo o tym mieście mowa. Znajduje się w jego okręgu wiele przepięknych miejsc, które także są opisane w książce. Pamiętam, że kiedy skończyłam czytać napisałam na jednym z portali społecznościowych do Pani Agnieszki, że napisała wspaniałą książkę i że na prawdę świetnie czytało się o rejonach, koło których się mieszka i wie się doskonale jakie są piękne i nie powtarzalne. Autorka odpisała mi, że jest jej bardzo miło to słyszeć.
Podsumowując, bardzo polecam tę książkę Pani Agnieszki. Wiem, że są jeszcze 2 części, których jeszcze nie miałam okazji przeczytać, ale na pewno wrócę do tej książki jak i dokończę cała historię Jarka i Moniki.
Przeglądając różne pozycje polskich autorów na rynku, natknęłam się na książkę pani Agnieszki przypadkiem. Opis mnie bardzo zaciekawił i postanowiłam przeczytać. Wiem, że wiele osób nie za bardzo lubi czytać powieści naszych rodzimych pisarzy, ale ja postanowiłam spróbować. I nie zawiodłam się. Od pierwszych stron historia mnie wciągnęła. Pochłonęłam ją w 2 dni.
W książce poznajemy Jarka, bardzo przystojnego, młodego mężczyznę, który zwraca swoim wyglądem uwagę wielu kobiet. Jarek jednak skrywa w sobie tajemnicę z przeszłości, która nie daje mu się w pełni cieszyć życiem. Podróżuje na swoim motocyklu od miasta do miasta, nie zagrzewając nigdzie miejsca na dłużej. W taki sposób poznaje Monikę. Spokojną kobietę, która ma także swoją przeszłość i boryka się z różnymi problemami. Nie jest jej w życiu łatwo.
Kiedy tych dwoje poznaje się przypadkiem, zaczyna rodzić się w nich maleńkie uczucie. Jarek pociąga Monikę, bo czemuż by nie. Jest przystojny, jeździ na motorze, nieznajomy - każda kobieta zwróciłaby uwagę na takiego faceta. Zwłaszcza w małych mieścinach, w których nic nowego się nie dzieje. Kiedy jeszcze się okazuje, że Jarek w swojej podróży zatrzymuje się w domu Moniki, przyciąganie staje się jeszcze większe. I co najważniejsze, Monika wcale nie jest Jarkowi obojętna. Jemu także podoba się ta śliczna, choć skromna dziewczyna. Rodzi się między nimi uczucie, namiętność a także - może - myśl, że jest szansa na coś więcej niż tylko krótki romans.
Nie jest to typowy romans, o których tak często czytamy w książkach. Jest to opowieść pełna bólu i tajemnic. Każde z bohaterów ma sekret, którym ciężko jest się podzielić z innymi. On - stracił to, co w życiu najważniejsze i zamknął swoje serce. Stwierdził, że nie zasługuje na nic dobrego w swoim życiu i obwinia się za wszystko, co okazało się jego największym koszmarem. Ona - po rozstaniu z chłopakiem z miasta cierpi, nie ma nadziei na miłość. Czy mogliby zbudować więź, kiedy oboje są w rozsypce?
Książka jest napisana w trzeciej osobie. Czytało się ją na prawdę szybko, ale to nie tylko dlatego, że tak wciągnęła swoją fabuła, lecz jest napisana bardzo prostym językiem. Nie ma tu skomplikowanych słów, co czyni tę powieść idealną dla każdego. Od pierwszych stron wciąga i nie chce się jej odłożyć nawet na chwilę. Osobiście miałam z tym problem. Jest to powieść, którą się zapamięta, nie zniknie z naszej głowy, ponieważ w jakimś stopniu każdy się utożsamia z bohaterami na swój sposób.
Pani Agnieszka wspaniale opisuje też Dolny Śląsk, z którego osobiście pochodzę. Wałbrzych, bo o tym mieście mowa. Znajduje się w jego okręgu wiele przepięknych miejsc, które także są opisane w książce. Pamiętam, że kiedy skończyłam czytać napisałam na jednym z portali społecznościowych do Pani Agnieszki, że napisała wspaniałą książkę i że na prawdę świetnie czytało się o rejonach, koło których się mieszka i wie się doskonale jakie są piękne i nie powtarzalne. Autorka odpisała mi, że jest jej bardzo miło to słyszeć.
Podsumowując, bardzo polecam tę książkę Pani Agnieszki. Wiem, że są jeszcze 2 części, których jeszcze nie miałam okazji przeczytać, ale na pewno wrócę do tej książki jak i dokończę cała historię Jarka i Moniki.
April 7, 2025
"Ludzie są tacy niecierpliwi. Płoną w oczekiwaniu na to, co nadejdzie, i nie chcą poczekać na jakiekolwiek wyjaśnienie, jeśli to coś nie nadchodzi."
Jarek na swoim motocyklu trafia na Dolny Śląsk do domu Moniki młodej nauczycielki oraz jej matki, z którą ma dość ciężką relacje. Pojawienie się mężczyzny w małym miasteczku niedaleko Wałbrzycha powoduje wielką burzę. Przeszłość Jarka nie daje o sobie zapomnieć, jednak on wie że nie zasługuje na szczęście, a mimo to los czegoś oczekuje od niego w zamian. Czy dobre serce Moniki może spowodować rewolucję?
Moje kolejne spotkanie z Autorką jak zwykle jest udane. W momencie kiedy potrzebuję lekkiego romansu z trudnym tematem wiem, że spokojnie mogę sięgnąć po powieść Agnieszki Lingas-Łoniewskiej i nigdy się nie zawiodę. To zawsze jest kalejdoskop uczyć i emocji, które rozrusza każdego.
Przede wszystkim to lekka historia, która może wydarzyć się wszędzie. Czytelnik po prostu czuje też dobrą rozrywkę, a ja właśnie po serii thrillerów najlepiej odnajduje się w takiej lekturze. Mimo, że czasem jest przesłodzenie lub naiwność wylewa się, aż za bardzo to uważam, że każdy powinien przeczytać Łatwopalnych!
Jarek na swoim motocyklu trafia na Dolny Śląsk do domu Moniki młodej nauczycielki oraz jej matki, z którą ma dość ciężką relacje. Pojawienie się mężczyzny w małym miasteczku niedaleko Wałbrzycha powoduje wielką burzę. Przeszłość Jarka nie daje o sobie zapomnieć, jednak on wie że nie zasługuje na szczęście, a mimo to los czegoś oczekuje od niego w zamian. Czy dobre serce Moniki może spowodować rewolucję?
Moje kolejne spotkanie z Autorką jak zwykle jest udane. W momencie kiedy potrzebuję lekkiego romansu z trudnym tematem wiem, że spokojnie mogę sięgnąć po powieść Agnieszki Lingas-Łoniewskiej i nigdy się nie zawiodę. To zawsze jest kalejdoskop uczyć i emocji, które rozrusza każdego.
Przede wszystkim to lekka historia, która może wydarzyć się wszędzie. Czytelnik po prostu czuje też dobrą rozrywkę, a ja właśnie po serii thrillerów najlepiej odnajduje się w takiej lekturze. Mimo, że czasem jest przesłodzenie lub naiwność wylewa się, aż za bardzo to uważam, że każdy powinien przeczytać Łatwopalnych!
Displaying 1 - 5 of 5 reviews