Mocne uderzenie

Milicjanci z Poznania #4

by Ryszard Ćwirlej

Lato 1988 roku, PRL jeszcze się trzyma, choć system chwieje się w posadach. Kończy się wszechwładza Służby Bezpieczeństwa. Jarocin, pogodny poranek, ostatni dzień festiwalu. Młodzi funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej wtapiają się w tłum fanów muzyki i mają na wszystko oko. Są oczywiście po cywilu. Kapral Blaszkowski obserwuje małe zbiegowisko na polu biwakowym. Chwilę potem okazuje się, że w jednym z namiotów znajduje się martwa dziewczyna. Po dwu godzinach przybywa wsparcie z Teodorem Olkiewiczem na czele. Sympatyczni poznańscy milicjanci - znani z Ręcznej roboty - oraz esbecy, którzy kręcą się wokół festiwalu, patrzą na siebie krzywo. Służba Bezpieczeństwa chce być informowana o postępach śledztwa. Milicjanci uwijają się jak w ukropie i ustalają, że ofiara została zamordowana tępym narzędziem, a wcześniej zgwałciło ją kilku festiwalowiczów. Funkcjonariusze jeszcze nie wiedzą, że w Jarocinie pojawił się niejaki Charon. Mężczyzna nienawidzi słabych i owładnięty jest myślą o radykalnej naprawie świata. Poznań, tego samego dnia wieczorem: Tunio Ząbek, cinkciarz, dostaje w głowę i traci dzienny utarg - marki i dolary. Jego szef, Gruby Rychu, jest z tego bardzo niezadowolony i wdraża „dochodzenie". Milicjanci, esbecy i złodzieje mają pełne ręce roboty, a ich drogi nieoczekiwanie się przetną...

Genres: Audiobook, Mystery, Polish Literature, Poland

424 pages, Paperback

First published January 1, 2011

Reviews

[Radek Oryszczyszyn]

W książce Ćwirleja sama fabuła nie jest w zasadzie ważna. Dość powiedzieć, że fabuła jest najsłabszą stroną tej świetniej książki. Kryminalna intryga, wokół której kręci się opowieść, jest nieco zbyt zagmatwana, liczba bohaterów przesadzona, a rozwiązanie zagadki - przewidywalne. Nie zmienia to faktu, że "Mocne uderzenie" to najlepszy polski kryminał współczesny od czasu "Uwikłania" Zygmunta Miłoszewskiego. Bohaterem tej książki nie jest żaden z odgrywających główne role milicjantów, żaden z przedstawicieli poznańskiego półświatka, ani też żaden hipis, pank czy skin, choć każda z tych grup pojawia się licznie na kartach opowieści. Bohaterem tej książki jest siermiężna rzeczywistość Polski lat 80. ubiegłego wieku. Ćwirlej po mistrzowsku wyłapuje i przypomina wszystkie elementy codzienności późnego PRL-u, patrząc na nią z perspektywy ulicy. Kryzys, ogólny marazm i brak perspektyw, kontrkultura, opozycja i milicja, zakupy na kartki, marzenie o kapitalizmie - wszystko to jest w "Mocnym uderzeniu" pokazane gęsto, bez popadania ani w nostalgię, ani przesadne kombatanctwo. Świetna literatura, przywodząca na myśl "Złego" Tyrmanda.

[Klaudyna Maciąg]

Sama intryga kryminalna "Mocnego uderzenia" jest dosyć ciekawa, ale tylko do pewnego momentu. Słabe zakończenie tylko potęguje wrażenie, że lektura tej książki była – ogólnie – porażką. Ale przynajmniej tytuł jest bardzo trafiony – tak mocno mnie ta powieść uderzyła, że przez miesiąc nie miałam ochoty w ogóle zbliżać się do książek.

[Marta]

Ta część sprawiła mi chyba najmniej frajdy ze wszystkich dotychczasowych. Sprawa kryminalna narobiła smaka na ciekawe poprowadzenie tego wszystkiego a wyszło jakoś tak bez charakteru. Mam wrażenie, że ten autor tak bardzo jak potrafi w klimat i bohaterów, tak zupełnie nie potrafi w zakończenia

[Pebro]

Czwarta powieść Ćwirleja i to się czuje. Wydaje mi się, że jest więcej gwary wielkopolskiej, język powieści jeszcze mniej wyrobiony w porównaniu do późniejszych. Ale w ogóle to nie przeszkadza. Kryminał jest po prostu dobry.
Mamy tu festiwal w Jarocinie, narkotyki i morderstwo. Wszystkie wątki splatają się razem, włączając w to konflikt między MO i SB.

[miczem]

Autor w swojej najlepszej formie. Dostajemy tu wszystko, za co lubię jego książki: gęsty klimat, świetną intrygę, wyrazistych, znajomych bohaterów i to rewelacyjne tempo, które nie pozwala się oderwać ani na moment. Pan Ryszard po mistrzowsku łączy realizm z lekkim humorem.
Dla fanów gatunku to pozycja obowiązkowa. Tytuł mówi sam za siebie, bo to było naprawdę mocne uderzenie!

[Sylwka (unserious.pl)]

Ryszard Ćwirlej, jako twórca nowego gatunku literackiego – „kryminału neomilicyjnego” – doskonale się sprawdza, a bohaterowie jego książek swoją prostotą i często nieporadnością nie tylko wywołują uśmiech na twarzy, ale również sprawiają, że chce się im kibicować. Dlatego postanowiłam wraz z młodszymi funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej udać się na koncert do Jarocina, aby tam przeżyć Mocne uderzenie. ;)

Festiwal.
Lato 1988 roku, PRL jeszcze się trzyma, choć system chwieje się w posadach. Kończy się wszechwładza Służby Bezpieczeństwa. Jarocin, pogodny poranek, ostatni dzień festiwalu. Młodzi funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej wtapiają się w tłum fanów muzyki i mają na wszystko oko. Są oczywiście po cywilu. Kapral Blaszkowski obserwuje małe zbiegowisko na polu biwakowym. Chwilę potem okazuje się, że w jednym z namiotów znajduje się martwa dziewczyna.
Po dwu godzinach przybywa wsparcie z Teodorem Olkiewiczem na czele. Sympatyczni poznańscy milicjanci – znani z Ręcznej roboty – oraz esbecy, którzy kręcą się wokół festiwalu, patrzą na siebie krzywo. Służba Bezpieczeństwa chce być informowana o postępach śledztwa. Milicjanci uwijają się jak w ukropie i ustalają, że ofiara została zamordowana tępym narzędziem, a wcześniej zgwałciło ją kilku festiwalowiczów.

Funkcjonariusze jeszcze nie wiedzą, że w Jarocinie pojawił się niejaki Charon. Mężczyzna nienawidzi słabych i owładnięty jest myślą o radykalnej naprawie świata. Poznań, tego samego dnia wieczorem: Tunio Ząbek, cinkciarz, dostaje w głowę i traci dzienny utarg – marki i dolary. Jego szef, Gruby Rychu, jest z tego bardzo niezadowolony i wdraża „dochodzenie”. Milicjanci, esbecy i złodzieje mają pełne ręce roboty, a ich drogi nieoczekiwanie się przetną…

Teoś, to jest gość. ;) :D
Pozwolę sobie pokusić o stwierdzenie, że czwarty odcinek Milicjantów z Poznania, jest (przynajmniej na razie) najlepsiejszy. ;)

Zagadka kryminalna, a w zasadzie dwie zagadki, są na bardzo fajnym poziomie, a samo dochodzenie zbudowane było ciekawie tak, że do ostatniej minuty powieści autor nie zdradził, kto tak naprawdę stoi za zabójstwem dziewczyny.

Wrzucenie w tryby dochodzenia SB-ków również wypadło fenomenalnie, ale i tak całe show skrada niezawodny Teoś Olkiewicz. Ten wiecznie nabombiony milicjant, jest doskonałym modelem do rozkręcania wszelakich scenek obyczajowych ukazujących absurdy PRL-u. Wszyscy koledzy, w tym szczególnie młoda gwardia, mogą mu tylko wtórować, ale i tak nie dorastają mu do pięt.

Dlatego jeżeli macie ochotę na dobre, milicyjne śledztwo w oparach peerelowskiego absurdu okraszone sporą ilością wódeczki, to sięgajcie po Mocne uderzenie Ryszarda Ćwirleja.

Gorąco polecam!

P.S. Poza śledztwem będzie trochę muzyki, a tu i tam przemknie odrobina Owsiaka. ;)

https://unserious.pl/2024/01/mocne-ud...

[Iwona]

Czy ja mogę coś złego napisać o książkach Pana Ćwierleja - no nie:) Uwielbiam ten klimat. Pewnie nie każdemu może się podobać, ale warto spróbować. Niewykluczone, że porwie bez reszty. Za mną 4 książki o milicjantach, przede mną kolejne 4:)