What do you think?
Rate this book
Is liefde in grammen uit te drukken? In meters? Het is 30 april 2013, de dag waarop Willem-Alexander koning wordt van Nederland. In de nacht voorafgaand aan de inhuldiging begint de vijfentwintigjarige Hanna aan een lange tocht door feestend Amsterdam – maar feest vieren is wel het laatste waar haar hoofd naar staat. Aan verschillende passanten die zij gedurende het etmaal van die 30ste april tegenkomt, vertelt zij broeierige verhalen over haar verloren liefde Arthur, die telkens een andere gedaante lijkt aan te nemen. Terwijl de dag vordert transformeert hij van erotische halfgod tot afhankelijke perverseling. Maar vanwaar al dat gefabuleer? Wat is het werkelijke drama dat achter Hanna’s verhalen schuilgaat?
247 pages, Hardcover
First published September 19, 2013
3 people are currently reading
50 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
September 13, 2017
Een magere drie sterren. In het begin is het verhaal nog wel interessant. Maar op het laatst is het gewoon te goor. Ook begon de hoofdpersoon me te vervelen. Hanna heeft haar grote liefde verloren. Hoe, daar kom je niet achter. Want ze vertelt steeds een andere versie van het verhaal. In het begin vond ik dat concept nog wel wat hebben. Maar gaandeweg het verhaal begon ik mij daaraan te ergeren, omdat je niet weet wat waar is en wat leugens zijn. Het verhaal speelt zich af op de dag van de inhuldiging van Willem-Alexander als koning en de avond er voor. Dit deel is onderdeel van een serie. Elk deel is door een andere schrijver geschreven. Wel is de hoofdpersoon hetzelfde. Na het lezen van dit deel voel ik echter geen enkele behoefte om de andere delen ook te lezen.
October 25, 2014
Ik vond het een geweldig boek: goed geschreven en moeilijk weg te leggen. Waarom het dan geen vijf sterren gegeven? Het serietje 25 - 45 - 70 moet in navolging van de 50 tinten boeken seks terugbrengen in de literatuur. Ik werd van het gebodene niet koud of warm, gezwegen van opgewonden. Mijn oren worden niet rood van vleesgeworden jongensdromen als Hanna. Het beste wat ik gelezen heb, blijft Gordon van Edith Templeton.
De verhalen binnen de context van die speciale dag in hel van de Amsterdamse binnenstad daar wil ik wel meer van. Ik ben benieuwd naar ander werk van Jamal Ouariachi.
Ik had goed kunnen leven zonder kennis van het woord stootwillen.
De verhalen binnen de context van die speciale dag in hel van de Amsterdamse binnenstad daar wil ik wel meer van. Ik ben benieuwd naar ander werk van Jamal Ouariachi.
Ik had goed kunnen leven zonder kennis van het woord stootwillen.
August 5, 2025
Wat een draak om doorheen te komen. Uiteindelijk in 2 etappes gedaan met daartussen een dik jaar pauze.
Ook geen idee meer hoe ik er aan kom - misschien een GR tip omdat het een reeks was. Maar wat een onsamenhangende verzameling van tekstuele prullen. De schrijver lijkt mooie dingen op zijn naam te hebben staan, maar dit is niet een visitekaartje die de nieuwsgierigheid naar _meer_ prikkelt.
Volgens goed gebruik neem ik zelden afscheid van boeken, maar voor deze maak ik toch die uitzondering.
Ook geen idee meer hoe ik er aan kom - misschien een GR tip omdat het een reeks was. Maar wat een onsamenhangende verzameling van tekstuele prullen. De schrijver lijkt mooie dingen op zijn naam te hebben staan, maar dit is niet een visitekaartje die de nieuwsgierigheid naar _meer_ prikkelt.
Volgens goed gebruik neem ik zelden afscheid van boeken, maar voor deze maak ik toch die uitzondering.
February 5, 2024
Interessant project, drie schrijvers over dezelfde persoon. Ik weet nog niet of ik het goed vind. Deze was van alles een beetje te.
September 30, 2017
Ik ben heel grote fan van Ouariachi.
Dit boek 25, is geschreven als eerste in een reeks van drie, elk deel geschreven door een andere schrijver, waarbij gefocust wordt op het liefdesleven van Hanna, hoofdpersonage als ze 25, 45 en 70 jaar is.
Ik ben er niet wild van geworden. Het uitgangspunt (een verhaal kan je op verschillende manieren vertellen, retrospectief) is wel oké, maar het was me net teveel seks, alcohol en drugs.
Desondanks vergeef ik Ouariachi deze jeugdzonde en blijf ik onvoorwaardelijk fan van zijn andere werk.
Dit boek 25, is geschreven als eerste in een reeks van drie, elk deel geschreven door een andere schrijver, waarbij gefocust wordt op het liefdesleven van Hanna, hoofdpersonage als ze 25, 45 en 70 jaar is.
Ik ben er niet wild van geworden. Het uitgangspunt (een verhaal kan je op verschillende manieren vertellen, retrospectief) is wel oké, maar het was me net teveel seks, alcohol en drugs.
Desondanks vergeef ik Ouariachi deze jeugdzonde en blijf ik onvoorwaardelijk fan van zijn andere werk.
July 16, 2021
Na zijn studie psychologie werkte Jamal Ouariachi een aantal jaren als therapeut, maar in 2011 besloot hij om fulltime auteur te worden. Een jaar eerder debuteerde hij met De vernietiging van Prosper Morèl, een roman waarvoor hij veel waardering kreeg. In 2013 verscheen 25, het eerste deel van een erotische trilogie 25-45-70, waar David Pefko (45) en Daan Heerma van Voss (70) eveneens bij betrokken zijn. Voor zijn roman Een honger (2015), waarvan de filmrechten twee jaar later zijn verkocht, won hij de BNG Literatuurprijs en de European Prize for Literature.
Hoewel ze er eigenlijk niet zoveel zin in heeft, wordt de 25-jarige Hanna tijdens de Koninginnenacht van 2013 door een vriend overgehaald om cruisend door de Amsterdamse grachten een aantal feestjes af te gaan. Zowel die nacht als de dag daarop vertelt ze aan een aantal mensen die ze ontmoet haar verhaal over Arthur, een man die ze adoreert en bemint, maar wel verloren heeft. De verhalen die ze vertelt, verschillen voortdurend. Aanvankelijk is hij een fantastische minnaar en uiteindelijk verandert hij in een verdorven man. Vertelt Hanna deze fantasieën omdat ze een achterliggend probleem heeft?
Het verhaal in 25 wordt volledig verteld vanuit het perspectief van Hanna, de protagonist. Het speelt zich in één etmaal af, te beginnen bij de nacht, waarna het vervolgens ‘s ochtend, ‘s middags en ’s avonds verdergaat. Ieder dagdeel heeft een aantal hoofdstukken waarin Hanna telkens een ander personage aanklampt om, iedere keer in een andere versie, te vertellen wat haar grote liefde Arthur voor haar heeft betekend. Hierin gaat niets haar te ver, want wat ze kwijt moet, en zo goed als zeker alleen maar wil, gaat grotendeels over haar seksuele escapades met de man die ze zo vurig aanbidt. Zonder echt heel erg grof te worden, treedt de auteur daarbij behoorlijk in details. Niets laat hij onbenoemd, en niets laat hij de lezer zelf invullen.
De roman heeft de Koninginnenacht 2013 en de troonswisseling de dag erop als setting. Daarom besteedt de auteur uitgebreid aandacht aan de festiviteiten die rondom deze happening georganiseerd werden. Tijdens de diverse feestjes vloeit de drank rijkelijk en Hanna en haar vrienden maken daar ook dankbaar gebruik van. Het is echter niet alleen dat, want van de lijntjes cocaïne zijn ze eveneens niet vies. Op zich kan dit een vrij goede en representatieve weergave zijn van hoe een groep feestvierende mensen die nacht en dag doorgekomen is. De auteur laat zich bij vlagen kritisch uit over de monarchie en het koningshuis. Dit doet hij niet uit eigen naam, maar – vanzelfsprekend uiteraard – uit dat van enkele personages.
Vanaf het begin is het wel duidelijk dat Hanna niet lekker in haar vel zit. Ze zwelgt in haar liefdesverdriet en lijkt te willen dat haar toehoorders dat weten ook. 25 is echter geen treurig of zwaar verhaal, absoluut niet. Ouariachi geeft er zo nu en dan een humoristisch tintje aan en door de erotiek is het geheel op zich redelijk luchtig. Daarnaast is het zonder meer beeldend, de lezer kan de vele scènes die het verhaal heeft al vanaf het eerste hoofdstuk precies voor zich zien. Dat geldt in zeker opzicht ook voor de dialogen en personages, hij kan zich daarin verplaatsen en inleven.
Toch is het niet zo dat de verhalen die Hanna in die vier dagdelen vertelt allemaal even boeiend en interessant zijn. De nacht begint nog sterk, hierna zwakt het af waardoor de ochtend en middag langdradiger zijn en de avond is weer wat onderhoudender. Wie verwacht dat er een concreet antwoord komt wat er nou echt met Arthur is gebeurd, komt bedrogen uit. 25, dat over het algemeen onderhoudend is, eindigt namelijk met een enigszins open eind en laat in het midden of Hanna in de vervolgdelen van de trilogie nog meer over hem vertelt.
Hoewel ze er eigenlijk niet zoveel zin in heeft, wordt de 25-jarige Hanna tijdens de Koninginnenacht van 2013 door een vriend overgehaald om cruisend door de Amsterdamse grachten een aantal feestjes af te gaan. Zowel die nacht als de dag daarop vertelt ze aan een aantal mensen die ze ontmoet haar verhaal over Arthur, een man die ze adoreert en bemint, maar wel verloren heeft. De verhalen die ze vertelt, verschillen voortdurend. Aanvankelijk is hij een fantastische minnaar en uiteindelijk verandert hij in een verdorven man. Vertelt Hanna deze fantasieën omdat ze een achterliggend probleem heeft?
Het verhaal in 25 wordt volledig verteld vanuit het perspectief van Hanna, de protagonist. Het speelt zich in één etmaal af, te beginnen bij de nacht, waarna het vervolgens ‘s ochtend, ‘s middags en ’s avonds verdergaat. Ieder dagdeel heeft een aantal hoofdstukken waarin Hanna telkens een ander personage aanklampt om, iedere keer in een andere versie, te vertellen wat haar grote liefde Arthur voor haar heeft betekend. Hierin gaat niets haar te ver, want wat ze kwijt moet, en zo goed als zeker alleen maar wil, gaat grotendeels over haar seksuele escapades met de man die ze zo vurig aanbidt. Zonder echt heel erg grof te worden, treedt de auteur daarbij behoorlijk in details. Niets laat hij onbenoemd, en niets laat hij de lezer zelf invullen.
De roman heeft de Koninginnenacht 2013 en de troonswisseling de dag erop als setting. Daarom besteedt de auteur uitgebreid aandacht aan de festiviteiten die rondom deze happening georganiseerd werden. Tijdens de diverse feestjes vloeit de drank rijkelijk en Hanna en haar vrienden maken daar ook dankbaar gebruik van. Het is echter niet alleen dat, want van de lijntjes cocaïne zijn ze eveneens niet vies. Op zich kan dit een vrij goede en representatieve weergave zijn van hoe een groep feestvierende mensen die nacht en dag doorgekomen is. De auteur laat zich bij vlagen kritisch uit over de monarchie en het koningshuis. Dit doet hij niet uit eigen naam, maar – vanzelfsprekend uiteraard – uit dat van enkele personages.
Vanaf het begin is het wel duidelijk dat Hanna niet lekker in haar vel zit. Ze zwelgt in haar liefdesverdriet en lijkt te willen dat haar toehoorders dat weten ook. 25 is echter geen treurig of zwaar verhaal, absoluut niet. Ouariachi geeft er zo nu en dan een humoristisch tintje aan en door de erotiek is het geheel op zich redelijk luchtig. Daarnaast is het zonder meer beeldend, de lezer kan de vele scènes die het verhaal heeft al vanaf het eerste hoofdstuk precies voor zich zien. Dat geldt in zeker opzicht ook voor de dialogen en personages, hij kan zich daarin verplaatsen en inleven.
Toch is het niet zo dat de verhalen die Hanna in die vier dagdelen vertelt allemaal even boeiend en interessant zijn. De nacht begint nog sterk, hierna zwakt het af waardoor de ochtend en middag langdradiger zijn en de avond is weer wat onderhoudender. Wie verwacht dat er een concreet antwoord komt wat er nou echt met Arthur is gebeurd, komt bedrogen uit. 25, dat over het algemeen onderhoudend is, eindigt namelijk met een enigszins open eind en laat in het midden of Hanna in de vervolgdelen van de trilogie nog meer over hem vertelt.
June 17, 2017
Ontroerend liefdesverhaal van een meisje dat haar liefde heeft verloren. Het lijkt erop dat hij is overleden, maar zeker weten doe je het niet. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de troonswissel van Beatrix naar Willem Alexander. De hoofdpersoon, Hanna (25 jaar jong), spreekt over haar geliefde Arthur als over haar Koning, wat haar tot zijn Prinses maakt - zie hier de parallel met het kroningsverhaal. Hanna haalt koninginnenacht en -dag door met vrienden waarbij drank en drugs rijkelijk vloeien. In de vier delen van het verhaal - vier stadia van de dag: nacht, ochtend, middag, avond - ontmoet ze telkens iemand anders aan wie ze over haar geliefde vertelt, maar elke keer anders. Wie is die geliefde eigenlijk? En, bestaat hij wel? We komen er niet achter. De constante is niet de geliefde maar Hanna die over hem vertelt, fantaseert... Waarom doet ze dat? Om te verleiden, om toehoorders aan zich te binden, om haar eenzaamheid te verdrijven misschien...? Ouariachi laat Hanna met haar toehoorders spelen, zoals hij met de lezer speelt. Niet wereldschokkend, wel geraffineerd.
February 20, 2018
Het concept is interessant: drie gerenommeerde Nederlandse schrijvers (Ouariachi, Pefko en Heerma van Voss) creëren samen een personage en schrijven elk een roman over haar waarin ze respectievelijk 25, 45 en 70 jaar oud is. De leeftijden zijn ook de titels van de romans.
In 25 haalt Hanna tijdens een wilde uitgaansnacht op de vooravond van de kroning van Willem Alexander herinneringen op aan haar geliefde. Ze vertelt aan wie het maar wil horen hoe hun relatie begon en eindigde en waarom ze sindsdien nauwelijks nog aan leven toekomt. Maar haar verhaal verandert telkens. Wat is waar, wat verzint Hanna? "Maar wat heb ik vandaag eigenlijk anders gedaan dan terugblikken? Met mijn telkens weer terugkeer naar diezelfde geschiedenis, steeds vanuit een ander camerastandpunt? Is dat dan de manier om met zowel vreugde als verdriet om te gaan? - een eindeloos terugblikken op de paar zeldzame momenten waarop je iets echt voelde? (...) Ik kan nog wel duizend-en-één verhalen over Arthur vertellen: maar wat als je al die verzonnen details wegstreept, van het totaal aftrekt? Wat houd je dan over?"
In 25 haalt Hanna tijdens een wilde uitgaansnacht op de vooravond van de kroning van Willem Alexander herinneringen op aan haar geliefde. Ze vertelt aan wie het maar wil horen hoe hun relatie begon en eindigde en waarom ze sindsdien nauwelijks nog aan leven toekomt. Maar haar verhaal verandert telkens. Wat is waar, wat verzint Hanna? "Maar wat heb ik vandaag eigenlijk anders gedaan dan terugblikken? Met mijn telkens weer terugkeer naar diezelfde geschiedenis, steeds vanuit een ander camerastandpunt? Is dat dan de manier om met zowel vreugde als verdriet om te gaan? - een eindeloos terugblikken op de paar zeldzame momenten waarop je iets echt voelde? (...) Ik kan nog wel duizend-en-één verhalen over Arthur vertellen: maar wat als je al die verzonnen details wegstreept, van het totaal aftrekt? Wat houd je dan over?"
July 16, 2018
Ik ben van fan Ouariachi. Zijn boeken vertedering en een honger zijn bij de beste die ik ooit heb gelezen. Dit is eerder werk. ondanks de wat mindere quoteringen vond ik het een goed boek. Naar het einde toe gaat het er wel redelijk plastisch aan toe maar ik vond dat wel passen bij het verhaal. benieuwd naar de opvolgers ook wel.
April 8, 2023
Soms Lees je iets Uit Eigen Kast en denk je "hoe dan"? Dit is geheel niet mijn stijl, hoe kwam ik er aan? Geen idee, gelezen nu maar ook snel weer weg ermee...
Het begint interessant maar loopt snel uit in onwaarheden en vooral teveel vulgariteit out of nowhere. Niet mijn ding.
Het begint interessant maar loopt snel uit in onwaarheden en vooral teveel vulgariteit out of nowhere. Niet mijn ding.
March 16, 2018
Best een slimme (en goed geschreven) variatie op het Scheherazade-motief.
July 6, 2016
Zo maar op namen af gaan. Misschien toch niet zo'n goed idee. Want voor je het weet, zit je vast aan een ... erotische trilogie? Welk belletje doet dat rinkelen?
Jamal Ouariachi schreef blijkbaar niet alleen 'Een honger' maar ook '25', ergens in 2013, een eerste deel over Hanna. Nadien nemen David Pefko en Daan Heerma van Voss de evolutie van dit personage over in '45' en '70', gewoonweg de leeftijd van de vrouw in kwestie. Hoewel de achterflap wat vaag blijft, kan de cover inderdaad je verbeelding al wat prikkelen. Of je nu echt zoveel en toch bij wijlen platte seks had verwacht als wat je gegeven wordt, is nog een andere vraag. Oh ja, het blijkt een literair antwoord op '50 tinten grijs' te zijn. Tja, vergelijken gaat toch niet...
Gelukkig toont Ouariachi zich nog best vermakelijk en geeft hij heel wat steken onder water op wat de Kroningsdag als achtergrond blijkt te zijn voor dit boek, de dag waarop Beatrix afstand doet van de troon ten voordele van Willem-Alexander.Tijdens die Kroningsdag in 2013 worden we op sleeptouw genomen door de in rouw gehulde en door liefdesverdriet overmande Hanna. Dat ze liefdesverdriet heeft, staat vast. Wat er juist gebeurd is, daar kom je als lezer maar moeilijk achter omdat ze aan meerdere vreemden een ander verhaal vertelt over steeds dezelfde man. Niet voor niets heet de boot waarmee ze door de Amsterdamse grachten varen, Sheherazade. Het leven van Hanna biedt nog iet of wat perspectief in dit deel, maar dat blijkt in de volgende 2 boeken steeds maar verder af te glijden als je de besprekingen mag geloven. Hoewel de verhalen over toch wel vrij platte seks eigenlijk wat afleiden van de hoofdpersoon, trekt Hanna toch voldoende de aandacht om te weten te komen hoe het verder met haar gaat om ook de volgende delen te gaan lezen. En dat er nog wat afgelachen wordt met de Nederlandse maatschappij is goed meegenomen. In het vervolg toch wat beter opletten met wat je uit de bieb meeneemt soms...
Jamal Ouariachi schreef blijkbaar niet alleen 'Een honger' maar ook '25', ergens in 2013, een eerste deel over Hanna. Nadien nemen David Pefko en Daan Heerma van Voss de evolutie van dit personage over in '45' en '70', gewoonweg de leeftijd van de vrouw in kwestie. Hoewel de achterflap wat vaag blijft, kan de cover inderdaad je verbeelding al wat prikkelen. Of je nu echt zoveel en toch bij wijlen platte seks had verwacht als wat je gegeven wordt, is nog een andere vraag. Oh ja, het blijkt een literair antwoord op '50 tinten grijs' te zijn. Tja, vergelijken gaat toch niet...
Gelukkig toont Ouariachi zich nog best vermakelijk en geeft hij heel wat steken onder water op wat de Kroningsdag als achtergrond blijkt te zijn voor dit boek, de dag waarop Beatrix afstand doet van de troon ten voordele van Willem-Alexander.Tijdens die Kroningsdag in 2013 worden we op sleeptouw genomen door de in rouw gehulde en door liefdesverdriet overmande Hanna. Dat ze liefdesverdriet heeft, staat vast. Wat er juist gebeurd is, daar kom je als lezer maar moeilijk achter omdat ze aan meerdere vreemden een ander verhaal vertelt over steeds dezelfde man. Niet voor niets heet de boot waarmee ze door de Amsterdamse grachten varen, Sheherazade. Het leven van Hanna biedt nog iet of wat perspectief in dit deel, maar dat blijkt in de volgende 2 boeken steeds maar verder af te glijden als je de besprekingen mag geloven. Hoewel de verhalen over toch wel vrij platte seks eigenlijk wat afleiden van de hoofdpersoon, trekt Hanna toch voldoende de aandacht om te weten te komen hoe het verder met haar gaat om ook de volgende delen te gaan lezen. En dat er nog wat afgelachen wordt met de Nederlandse maatschappij is goed meegenomen. In het vervolg toch wat beter opletten met wat je uit de bieb meeneemt soms...
October 11, 2014
Toegegeven, mijn verwachtingen waren in eerste instantie laag. Ik kende de schrijver alleen van een internetartikel waarin een Facebookconversatie tussen Ouariachi en een collega-schrijver (Pefko als ik mij niet vergist, tevens de auteur van het tweede boek van het drieluik waarvan 25 het eerste deel is) werd besproken, waarin eerstgenoemde een recensent kanker toewenste. Niet de beste introductie.
Mijn verwachtingen werden nog verder nog beneden geschroefd toen ik zag dat deze serie 'de literaire tegenhanger van Vijftig tinten grijs' moest zijn. Hoewel ik de Vijftig tinten-hype volledig aan mij voorbij heb laten gaan, denk ik niet dat deze omschrijving het boek enige eer aan doet.
Natuurlijk, dit boek bevat de nodige erotische passages (die vaak vrij plat zijn), maar deze vormen niet het hoofdbestanddeel van het verhaal. We volgen Hanna, een 25-jarige vrouw die rouwt om een verloren liefde. Gaandeweg lijkt de liefdesgeschiedenis tussen Hanna en haar Arthur zich te ontvouwen, of liggen de zaken toch anders? Het boek kent een open einde, de lezer moet aan de hand van de informatie van de onbetrouwbare verteller zijn of haar conclusie trekken.
De plot maakt het een fijne zedenschets (pun intended) van de huidige generatie twintigers. Hoe beleven zij de liefde? Zijn zij allemaal zo losbandig als iedereen denkt of kennen zij wel degelijk enige preutsheid?
Mijn verwachtingen werden nog verder nog beneden geschroefd toen ik zag dat deze serie 'de literaire tegenhanger van Vijftig tinten grijs' moest zijn. Hoewel ik de Vijftig tinten-hype volledig aan mij voorbij heb laten gaan, denk ik niet dat deze omschrijving het boek enige eer aan doet.
Natuurlijk, dit boek bevat de nodige erotische passages (die vaak vrij plat zijn), maar deze vormen niet het hoofdbestanddeel van het verhaal. We volgen Hanna, een 25-jarige vrouw die rouwt om een verloren liefde. Gaandeweg lijkt de liefdesgeschiedenis tussen Hanna en haar Arthur zich te ontvouwen, of liggen de zaken toch anders? Het boek kent een open einde, de lezer moet aan de hand van de informatie van de onbetrouwbare verteller zijn of haar conclusie trekken.
De plot maakt het een fijne zedenschets (pun intended) van de huidige generatie twintigers. Hoe beleven zij de liefde? Zijn zij allemaal zo losbandig als iedereen denkt of kennen zij wel degelijk enige preutsheid?
December 19, 2014
Wat een...bizar boek. Aan de ene kant heb ik veel bewondering voor de complexe psychologie van de hoofdpersoon, de manier waarop de schrijver de lezer meesleept en bedriegt en de mooie conflictenthematiek. Het verhaal schetst een interessant beeld van hoe jonge mensen zichzelf proberen te vinden. Maar hoewel de erotiek me aanvankelijk meeviel, ging ik me op een gegeven moment wel heel erg ergeren aan het platte taalgebruik, de smakeloze beelden die werden geschetst en hoe ver die erotiek ging. Dubbel gevoel dus: geen slecht boek, mar veel te rauw voor mijn smaak.
August 11, 2016
Meneer Ouariachi, ik geloof dat ik het al in de review van 'De vertedering' schreef, maar je leest als een blanke... Vorige keer als een blanke Belg, dit keer als een blanke Hollander. Het verhaal dat zo prachtig verweven is met "Koniggginnedag" is meeslepend en leest vlot. Intrigerend wie meneer is waarvan deze 25jarige zo in de ban is. Maar hoeft het echt zo plastisch beschreven te worden? Misschien heb ik toch ook niet zoveel behoefte aan het seksleven van een ander. Wel benieuwd naar de versies van zijn collega's in 45 en 70... Net als naar Ouariachi's andere boeken.
Read
August 4, 2016Een soort van coming-of-age-in-24hrs roman. Niet spectaculair, maar zeker niet slecht: een 7 uit 10. Hanna neemt je mee in haar fantasieen die niet zozeer over seks gaan, maar wel over het vinden van een vorm van bestaansrecht. Haar bestaansrecht, dus.
July 24, 2020
Ik vond er weinig aan. De schrijfstijl was boeiend en heb er een hekel aan boeken weg te leggen. Hierdoor werd ik uiteindelijk toch meer gegrepen door de gekte van het karakter. Maar heb er meermaals over gedacht te stoppen.
September 22, 2013
Unputdownable! Soort duizend-en-een-nacht maar dan binnen vierentwintig uur. Prachtige literaire verwijzingen, de mooiste naar Pale Fire van Nabokov.
March 28, 2016
Ouariachi kan schrijven: taal, stijl, structuur om van te snoepen. Beetje flets verhaal maar dat doet niets af van zijn grote literaire kunde. Ik ben fan.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews