Ευθύφρων/Απολογία/Κρίτων

by Plato, Πλάτων, Τάκης Θεοδωρόπουλος (Translator)

Ο "Ευθύφρων", η "Απολογία" και ο "Κρίτων" -τα τρία κείμενα που αφηγούνται την ιστορία της δίκης και της καταδίκης του Σωκράτη- ανήκουν, κατά τους φιλολόγους, στην πρώτη περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας του Πλάτωνα. Πρέπει να γράφηκαν πριν από την ίδρυση της Ακαδημίας, κάπου στη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 4ου π.Χ. αιώνα, μετά την επιστροφή του από το εικαζόμενο ταξίδι του στην Ιταλία, την Κυρήνη και την Αίγυπτο. Μας μεταφέρουν σε μιαν Αθήνα της οποίας η ατμόσφαιρα δεν έχει καμία σχέση με αυτήν που κυριαρχεί στον "Φαίδρο", στην "Πολιτεία" ή στο "Συμπόσιο". Είναι μια Αθήνα καταπονημένη από τον μακροχρόνιο πόλεμο, ταπεινωμένη από την ήττα της, μια Αθήνα που έχει ζήσει την κατάρρευση του πολύτιμου οικοδομήματός της, της δημοκρατίας.
Η θεματική αυτή έκδοση φιλοδοξεί να αποδείξει στον αναγνώστη ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός επιστήμονας ώστε να ενδιαφερθεί για τον Πλάτωνα. Τα πνευματικά δικαιώματα αυτού που υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της παγκόσμιας ιστορίας της λογοτεχνίας, δεν ανήκουν μόνον και κατ' αποκλειστικότητα στο εργαστήριο των ειδικών φιλολόγων, ιστορικών ή φιλοσόφων. Το έργο του ενδιαφέρει οποιονδήποτε προσεκτικό αναγνώστη, ειδικά δε αυτά τα τρία κείμενα μπορούν να διαβαστούν όπως οι τρεις πράξεις μιας τραγωδίας που παρακολουθεί την τύχη του πρωταγωνιστή της.

Genres: Philosophy

210 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism.
Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself.
Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."

Reviews

[Τζαζίλας Μπάμπης · Rating 5 out of 5]

Δέος, δέος και πάλι δέος! είναι ό,τι μου έρχεται πρώτα στο μυαλό για να αποδώσω τα συναισθήματά μου ολοκληρώνοντας την Απολογία που εσκεμμένα διάβασα τελευταία. Δέος για την ακλόνητη στάση ενός δίκαιου, ακέραιου, μετριοπαθούς κι ενάρετου φιλοσόφου -με όλους αυτούς τους χαρακτήρες στον ύψιστο βαθμό-, που σε όλα τα στάδια της καταδίκης του, ακόμη και λίγες ώρες πριν τον θάνατο, παραμένει ανώτερος των περιστάσεων χρησιμοποιώντας ως μόνο μέσο την αλήθεια και τον ορθολογισμό. Δέος για το ότι η πόλη που γέννησε τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη σκοτώνει τον μεγαλύτερό της φιλόσοφο - ο Σωκράτης γίνεται έτσι το εξιλαστήριο θύμα των χαλεπών καιρών του και των μικροσυμφερόντων. Δέος που δια χειρός Πλάτωνα -παρά τα όποια μαγειρέματα στην απόδοση των λεγομένων του διδασκάλου του- διατηρείται αναλλοίωτη επί δυόμιση χιλιετηρίδες όλη η δραματικότητα μιας πολύκροτης δίκης που σημάδεψε τον αρχαίο κόσμο. "Αλλά τώρα πια είναι ώρα να φύγουμε, εγώ για να πεθάνω, κι εσείς για να ζήσετε." Δέος για κάποιον που αγκαλιάζει τον θάνατο, παρότι αναγκάζεται να εγκαταλείψει ό,τι αγαπούσε να πράττει σε όλη του τη ζωή: να βελτιώνει τους συμπολίτες του και να αγαπά τυφλά την πόλη που τον γέννησε.

[Giorgos Xekalakis · Rating 3 out of 5]

Ο Πλάτωνας δια στόματος Σωκράτη περνάει βαρυσήμαντα μηνύματα για την ζωή, την ηθική και την δημοκρατία. Προσωπικά "μελανό" σημείο είναι ότι παρουσιάζεται ο Σωκράτης ιδίως στο τέλος περισσότερο ως στωικός κάτι το οποίο δεν με βρίσκει σύμφωνο και έπειτα οι διάλογοι είναι έτσι "κατασκευασμένοι" (θυμίζει επίσης έργο του Πλάτωνα, την πολιτεία) προκειμένου ο Σωκράτης να βρίσκει πατήματα και να οδηγεί την συνομιλία εκεί που θέλει χωρίς ο συνομιλητής να του φέρνει αντίρρηση.
Στο σύνολο του είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο.