ผีเสื้อที่บินข้ามบึง

by อุรุดา โควินท์

ฉันคิดถึงสามีขึ้นมาจับใจ
ราวกับว่าเขาไม่ได้จากไปไหน
ยังอยู่ที่ใดที่หนึ่งบนโลก
ฉันรักเขาเหลือเกิน แท้ที่จริงแล้ว
ฉันไม่ได้สูญเสียเขาไป
เขาอยู่กับฉันในห้องนี้
และจะไปอยู่กับฉันที่เชียงราย
คิดแล้วฉันก็น้ำตาไหล
สองสามเดือนที่ผ่านมา
ฉันมัวทำอะไร
ฉันวางหัวใจผิดที่ผิดทาง
ต้องขยับปีกกี่ครั้ง
ผีเสื้อจึงจะบินข้ามบึง

Genres: Fiction

288 pages, Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[nananatte]

ในที่สุดก็หามาครอบครองจนได้ค่ะ "ผีเสื้อที่บินข้ามบึง" ของคุณอุรุดา โควินท์ ได้ยินแต่เสียงร่ำลือมาแสนนาน แต่ไม่รู้จะหาซื้อที่ไหนจริงๆ จนได้จากบู้ทสัญจรของสนพ.ยิปซี เล่มนี้พิมพ์กับ ณ ดา พับลิชชิ่ง ในเครือสนพ.ยิปซีค่ะ (2556)

สนุกมากกกกกก... เข้าใจละว่าทำไมมีแต่คนชอบ

10% แรกของเล่มนี้ เราง่วงมาก
แต่พอเริ่มเข้าเรื่องก็สนุกดี มันไม่ได้หวานเจี้ยบหรือห่มคลุมด้วยความเศร้าระทมแบบที่เราคิด(ก็อ่านเรื่องย่อแล้วชวนคิดว่าจะเป็นงั้นนี่) แต่ "ผีเสื้อที่บินข้ามบึง" เล่นกับประเด็นตัวตน, self-esteem, ความเข้มแข็งจากภายใน, การตัดสินใจเพื่อเลือกหนทางชีวิต ของผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นม่าย สามีของเธอเป็นศิลปินที่ยิ่งใหญ่ และนั่นทำให้ใครต่อใครมองเธอเป็น "ภรรยาม่ายของศิลปินที่ยิ่งใหญ่ผู้จากไปคนนั้น"

พะแพง เป็นตัวละครแม่ม่ายแบบที่เราไม่เคยพบเจอ
เธอสวย เข้มแข็ง ฉลาดคิด มีเสน่ห์ และทันผู้ชาย
ซีนที่ไปดื่มกับพี่ช้าง แหม.... ให้ 100 คะแนนเต็มเลยค่ะ
เซ็กซี่มากโดยไม่มีการแตะเนื้อต้องตัว เริ่ดค่ะ!

พะแพงบอกช่วงต้นเล่มว่า "กลิ่นแม่ม่ายมันแรง" และประโยคนี้มันกินความหลายมิติ
มันแรงเย้ายวนชายหนุ่มคนอื่นๆ... ก็เพราะเธอยังสาว ยังสวย แถมมีเสน่ห์
และมันก็แรงจนกลบตัวตนเธอหายจมมิด... เธอต้องกลายเป็นแม่ม่ายตามการตีความที่สังคมตีกรอบไว้ ว่าแม่ม่ายพึงมีลักษณะอย่างไร ควรทำตัวอย่างไร ควรใช้ชีวิตเช่นไร จนความเป็นตัวตนของเธอมันเลือนหายไปหมด

ตัวละคร "บ่าวนก" เป็นตัวละครที่เราชอบที่สุด
น่าสนใจกว่าพี่ช้างอีก ชอบความน่ารักของคุณปีเตอร์แพนค่ะ :-)

ส่วนประโยคดีๆ ในเรื่องนี้ แบบที่ให้ข้อคิดเพื่อเรียนรู้มีเยอะค่ะ แต่นั่นเราจะไม่พูดถึง
มาพูดถึงประโยคสุดขีดที่สุดในเล่มดีกว่า
ประโยค "แต่พี่ไม่กลัว" ของพี่ช้าง.... จิกหมอนระดับเดียวกับดูซีรีย์เกาหลีจร้าาาาา
พลังทำลายล้างของพี่ช้างเนียะ... ระเบิดปรมาณูลูกย่อมๆ เลยจ้ะ

เราดีใจที่ได้อ่าน "ผีเสื้อที่บินข้ามบึง" ค่ะ
ดีใจที่เรื่องนี้ แม้จะมีความเศร้าเสียใจต่อการจากไปของบุคคลผู้เป็นที่รัก มีความคิดถึงและความทรงจำที่เธอมีต่อเขาลอยออกมาเสมอ แต่เพราะพะแพงเป็นคนเข้มแข็ง ถึงบางเวลาคนเราก็ต้องมีเวลาอ่อนแอกันบ้าง แต่โดยรวมเธอเป็นคนคิดดีและเข้มแข็ง
ไม่เกี่ยวกับว่าเธอม่ายหรือไม่ม่ายหรอก ถึงเธอเป็นโสด แต่ลองมีเสน่ห์ล้นเหลือขนาดนี้ เป็นใครใครก็คนอยากจีบแหล่ะค่ะ ^__^

คุณอุรุดาเขียนนิยายสนุกอ่ะ ท่าทางเราคงต้องไปหา "หยดน้ำหวานฯ" มาอ่านด้วยแล้วล่ะ ถึงแม้ปกติจะไม่ใช่สายอ่านแนวซีไรต์ก็ตามที แต่บางทีเล่มหยดน้ำหวานฯ ก็อาจไม่ได้ซีไรต์จ๋าจนเราเอื้อมไม่ถึงก็ได้... ต้องลองดูค่ะ :-)

ป.ล. เรื่อง "ผีเสื้อที่บินข้ามบึง" เคยลงสกุลไทยค่ะ

[Mook Woramon]

เรื่องราวเต็มไปด้วยพลัง ความแข็งแกร่ง ความมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาของพะแพง ม่ายสาวอดีตภรรยาศิลปินโด่งดัง

ชอบในความเป็นมนุษย์ของพะแพง ความไม่สมบูรณ์แบบ ยอมรับความผิดพลาด ความพ่ายแพ้ ความอ่อนแอ แต่ก็พร้อมที่จะล้มแล้วลุกขึ้นใหม่เสมอ

พะแพงจริงใจ ตรงไปตรงมากับความรู้สึกของตนเอง สิ่งที่เธอยึดมั่นเสมอคือเธอจะสูญเสียอะไรก็ได้ แต่เธอจะไม่สูญเสียความนับถือตัวเอง สิ่งนี้แหละที่เป็นเข็มทิศทำให้พะแพงเดินหน้าต่อได้ แม้จะอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลม

ผู้ชายแต่ละคนในชีวิตพะแพงนี่มีเสน่ห์ไปคนละแบบ ขอเก็บเธอไว้ทุกคนได้มั้ย 5555

ปล. ประโยคเด็ดๆเยอะมาก คมบาดเลือดซิบๆ

[Nithiwadee Hochueai]

ในที่สุด พะแพงก็ปลดปล่อยตัวเองเป็นอิสระได้สำเร็จ ฉันเองก็ราวกับถูกปลดปล่อยไปพร้อมกับเธอด้วย

ตลอดเวลาที่อ่านไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือเศร้าหม่น ทว่าหลงใหลในการเดินทางของตัวละครมากๆ อุรุดาทำให้รู้สึกราวกับว่าตัวละครเป็นคนจริงๆ และคนทุกคนล้วนเจอปัญหา กระนั้นความต้องการจะมีชีวิตก็ผลักดันเราไปหาแสงสว่าง ไปสู่การเติบโต ไปสู่การเข้าใจชีวิตมากขึ้น

ฉันชอบพลังของพะแพงนะ แม้เธอจะเจอปัญหาและทางเลือกชีวิตยากๆ หลายครั้ง แต่เธอก็มุ่งมั่นจะมีชีวิตอย่างมีสุขให้ได้ ฉันได้เห็นการเติบโตของเธอ จนกระทั่งเธอกล้าตัดสินใจเพื่อตัวเองในท้ายที่สุด

ชอบที่อุรุดาทำให้เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง โดยที่ตัวละครนั้นแค่แสดงให้เราเห็นเพียงบางส่วน แล้วอาศัยบริบทรายล้อมพาให้เรามองลึกไปในตัวละครนั้นเอง ไม่ต่างจากการมองคนคนหนึ่งในโลกจริง ภาษาและการเล่าเรื่องของอุรุดาก็มีเสน่ห์เฉพาะตัวจนทำให้เริ่มหลงรักขึ้นมาแล้วล่ะ

[Nostalgic Heyday]

อ่านแล้วอึดอัดมาก หม่นมาก แต่ก็งดงามมากเช่นกันค่ะ

[hbabiem]

บ้าไปแล้ว เป็นเรื่องราวไม่กี่เดือนของชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งแต่สื่อสารออกมาอย่างซื่อตรง บันทึกนี้ของพะแพง คือสิ่งที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้น มันประเมินค่าไม่ได้ ทุกวินาทีที่ใช้ไปกับหนังสือเล่มนี้ช่างน่าอึดอัดใจ เพราะพะแพงช่างเหมือนกับตัวเรา แต่เมื่อหนังสือเล่มนี้จบลง เราสัมผัสได้ถึงอิสระภาพที่พรั่งพรูเข้ามา ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า free will มีอยู่จริง และหลักฐานคือการที่เราเลือกจะทำอะไรบางอย่าง ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน แพงเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมาก มากพอที่จะทำอะไรอย่างคนขี้ขลาด แพงเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เราเคยพบเลยนะ

[Earn Jirawong-aram]

ฉันคงสามารถอ่านเรื่องนี้ได้ตลอดชีวิต
เรารักเรื่องราวที่เราสามารถหาที่ทางของตัวเองได้ในเรื่องนั้น
เธอจากไปแล้วรึยังแล้วเมื่อไรฉันถึงจะได้บินข้ามบึง