Boundless Solitude tells the story of Handan Sarp, a soprano at the Istanbul City Opera who has struggled throughout her life to come to terms with her lesbianism in a society that shuns the open expression of female queerness. The story unfolds through a series of vignettes that explore Handan’s childhood, youth, and adulthood in Istanbul in the second half of the 20th century. In her late 30s Handan was involved with a young working-class seamstress named Elem, but their relationship was strained by their class differences and they eventually parted ways. As the novel examines their relationship through Handan’s recollections mourning the loss of her lover, a powerful narrative of nostalgia for a lost past emerges. It highlights the nature of memory as a means of reconstructing the past for a woman whose loneliness results from her inner struggles as a lesbian in the restrictive social environment of Istanbul.
Selim İleri, duygusallığı abartan yönüyle, ağlaklığa, aşırı nostaljiye kaçabilen anlatımıyla okunması kolay bir yazar değil. Hakkında çok iyi bir-iki yorum okumam üzere Yarın Yapayalnız’ı almıştım. Zorlanarak okuduğumu baştan söyleyeyim. 450 sayfa değil de 200-250 sayfa olsa daha iyi bir roman olurmuş. Çok tekrar ve aşırıya kaçan duygusallık var.
Kitap, aralarında hem yaş hem de sınıf farkı olan bir soprano ile bir terzi kızın (ismi de Elem, çocuğuna böyle bir isim koyan aile var mıdır emin değilim) hüzünlü aşkını anlatıyor. Soprano Handan Sarp’ın, kendisini de bir roman kahramanı yapan Selim İleri’ye bu romanı yazması için anlattıklarıyla ve yazdığı kendi sayıklamalarını paylaşmasıyla, ayrıca yazarın araya sokuşturduğu kısa yorumları, açıklamaları ve dipnotlarıyla farklı bir kurgu oluşturulmuş. Reşat Nuri’nin Çalıkuşu romanı da bu ilişkide ana eksene konulmuş, parallellikler kurulmuş. Sınıfsal farklar, dönemin (Özal yılları) ekonomik ve siyasi dinamikleri hikayeye yedirilmiş.
Bizde fazla işlenmeyen kadın eşcinselliğinin gerek azgın ve itici örneklerini, gerek diğer herhangi bir aşk ve cinsel ilişki gibi olağan ve insani yönlerini ortaya koyması bakımından önemli bir roman. Operaya meraklılara da ayrıca ilginç gelebilir, zira opera dünyasından bolca referans var. Ama dediğim gibi keşke bu metnin en azından yarısı elenebilseymiş. Editörlük kurumunun bizdeki eksikliğinin bir sonucu belki de…
Handan Sarp ve Elem'in aşkı beni epey etkiledi. Bu aşkı ayrılık üzerinden Handan Sarp'ın sayıklamalarım dediği yazdığı yazılarda, aşkın ayrılıkta kendini gösterdiğini anlıyoruz...Aşktan ne beklemeli? Aşk bitince geriye sadece şefkat mı kalır? Kitap bittiğinde bunları sorguluyor oluyorsunuz!
This entire review has been hidden because of spoilers.
fark ettim ki 180. sayfada falan bu kitabı sevebileceğime, bir şeylerin değişebileceğine dair mazaret üstüne mazaret uyduruyorum. selim ileri'ye saygımdan hep. yarım bırakmam daha doğru olurdu. ileri'de sevdiğim bazı özellikleri burada tamamen bayık, kuru, verimsiz, abartı, estetik olarak tutarsız buldum. istanbul'u anlatmasını severim, burada istanbul'u boğduğu yaşamı sevmedim; bahçeleri severim, buradaki doğa örüntüsünün sevgili acısına yedirilmesini sevmedim; eşcinsel aşkı her daim severim, buradaki yıkılmışlığını, sıkıntısını, ön kabullerini hiç sevmedim. sanırım ileri'den başka kurgu kitap okumayacağım, edebi tenkitini, ki tenkit de değil yaptığı, daha çok edebi anılarını tercih edeceğim
Kitabın ilk yüz sayfasını atlatınca alışıyorsunuz. Yazım dili biraz sıra dışı, akıldan sızmış gibi cümleler, başı sonu yok bazen. Dile alışınca da çok güzel oluyor. Handan Sarp’ın egosu beni öldürdü, ya indir burnunu sen de bir yere de mutlu ol. Hep bir Hamdan Sarp buraya da geldi, bunu da yedi.. Çalıkuşu referansları bence biraz gereksiz, iki farklı hikaye, Elem nasıl Munise? Neyse kadın eşcinselliğini bence baya iyi ele almış, handan sarp egoist olmada daha çok aşk kitabı okurdu ne güzel.
Ciceklerle dolu bir Selim Ileri kitabi idi. Beni zorladi dogrusu. Sevgilisinin kiymetini sonradan fark etmis Handan Sarp'in ic dokmeleri gibi kitap. Kitabin 2/3'unu bitirmisken, kargo subesinde unuttum bugun. Belki bir zaman sonra yine okurum, ancak kitap akmiyordu ve yarim birakmak da istemiyorken boyle bir vesileyle bu kitabi okumam son buldu. Daha once Selim Ileri okumayan insanlara onermem.