Daniel Chavarria was an Uruguayan revolutionary and writer, who lived in Cuba since the 1960s. Together with Justo E. Vasco received the award MININT in 1982 for Completo Camaguey, and in 1983 for Primero muerto.
Ένας παρανοϊκός αχταρμάς από πράκτορες της CIA, φασίστες που ουρλιάζουν "Ζήτω ο Θάνατος!", Κουβανούς, φυτεμένους κατάσκοπους (μπόλια), πλαστοπροσωπίες, κλοπές ταυτότητας, ένα σχεδόν μαγικό συστατικό που κάνει τους ανθρώπους δεκτικούς μέσω υποβολής σε κάθε είδους "κατήχηση", σφαγές αθώων ιθαγενών, η ιστορία του Μανάους, πράκτορες που αυτοκτονούν κόβοντας τη γλώσσα τους και άλλα πολλά σε ένα σχεδόν παραληρηματικό μυθιστόρημα, που δεν είναι δυσάρεστο (σε καμία περίπτωση), αλλά ο αναγνώστης θα προτιμούσε να έχει λίγο περισσότερη συνοχή.
εκπληκτικές κορυφώσεις στην πλοκή σε κάποια κεφαλαια,γενικά ευκολοδιαβαστο,με διαφορετικό τρόπο γραφής κ ολοζώντανες εικόνες τροπικης φύσης μα κ μαγειρικής κατασκοπείας...αν δεν ήταν τόσο έντονα πολιτικό θα έβαζα ένα αστερακι ακόμη...
5/10. Ωραία ιστορία, δημοσιογραφικό στυλ αφήγησης, με διάφορες εναλλαγές αλλά αρκετές φορές η πλοκή γίνεται κάπως αργή ή πλατιαζει και χάνετε η ευκαιρία για ένα πιο σφιχτό και αγωνιώδες φινάλε.
πολύ ωραία η πλοκή καθώς ξεκινάει με το στήσιμο κάποιων χαρακτήρων και των οικογενειακών τους δραμάτων και καταλήγει ένα πολιτικο, κατασκοπικό θρίλερ που διαπερνά την πολυτάραχη ιστορία του 20ού αιώνα. Οι αφηγήσεις ενω ξεκινούν ως διακριτές ιστορίες με λίγα κοινα στοιχεία έρχονται να δέσουν σε μια ανορθόδοξη ερωτική σχέση δύο εστέτ φασιστών που πολεμούν με μανία ενάντια στις δημοκρατικές αρχές θυσιάζοντας τους ίδιους τους εαυτούς τους αφιερωμένοι σε ενα ηρωικό ιδεώδες. Τα ερωτήματα που ανοίγονται είναι πολλά και θέλουν σκέψη και πρώτα πρώτα αφορούν τον ρόλο της ιδεολογίας στην πρακτική των πολιτών, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη φύση στις σκοτεινές στιγμές της. Το βιβλίο είναι ευανάγνωστο χωρίς να είναι απλοϊκό και κατα τη γνώμη μου επισημαίνει την πολυπλοκότητα της πολιτικής πρακτικής. Η μετάφραση είναι εξαιρετική. Αν αφαιρώ έναν βαθμό είναι γιατί προς το τέλος, ακριβώς επειδή η αφήγηση έχει μπλεχτεί και είναι δύσκολο να κλείσει, ο συγγραφέας νομιζω πως δεν καταφέρνει να δώσει ένα σφαιρικό κλείσιμο, που υποθέτω θα απαιτούσε αλλες 100 σελίδες. Συνολικά όμως είναι ένα εξαιρετικό πολιτικό θρίλερ που με προβλημάτισε για τις θυσίες των σοβαρών ιδεολόγων πολιτών που κόντρα στους καιρούς υπερασπίζονται τις αρχές τους αλλά και την ψυχρότητα των μηχανισμών που επιλέγει να τους χρησιμοποιήσει. Προσπαθώντας να προλάβω πολιτικές παρεξηγήσεις, η επιλογή του συγγραφέα να αναδείξει δύο φασίστες σε αυτή τη θέση (αλλά και η περιγραφή λειτουργίας των μηχανισμών), είναι εντελώς ξεκάθαρο ότι γίνεται για να δώσει έμφαση στις μισάνθρωπες και μισαλλόδοξες απόψεις τους και για κανένα άλλο λόγο.
Πάντα απολαυστικός ο Chavarria. Εδώ ίσως φορτώνει πολλά ονόματα και ιστορίες με αποτέλεσμα κάπου να χάνεσαι. Ένα δέντρο με τρομερές ιδιότητες και σε αναζήτηση αυτού κατάσκοποι, επιστήμονες, τυχοδιώκτες.