Handenvol vervreemding worden de lezer vanaf de eerste bladzijden toegeworpen - meer dan ik persoonlijk herken. Het Franse existentialisme is een soort gezellig keuvelend theekransje, in vergelijking met de diepe ontworteling waarvan dit boek doordesemd is. Benieuwd of al Ōe's werken zo desperaat zijn, maar voor mij is dit iets te veel van het goede.