روابط متکامل زن و مرد

by علی صفایی حائری

First published January 1, 2007

About the author

علی صفایی حائری معروف به (عین- صاد) فرزند مرحوم شیخ عباس صفایی حائری و نوه‌ی مرحوم شیخ محمدعلی صفایی حائری در سال1330 در شهر قم دیده به جهان گشود. پس از سپری نمودن دوران کودکی و با گذراندن دوره‌ی دبستان و اتمام کلاس ششم (نظام قدیم) در سن سیزده سالگی شروع به تحصیل علوم دینی در حوزه علمیه قم نمود.



دروس سطح حوزه را در کمتر از چهار سال به اتمام رساند و در این دوران از محضر اساتیدی چون رضا سلطانی (قرآن و صرف و نحو)، مهدی بیگدلی و شیخ حسن منتظریان و حجت‌الاسلام باکوئی، جلیلی و فشارکی (ادبیات فارسی و زبان عربی) استفاده کرد. کتاب "منظومه" (علم منطق) را نزد استاد نبی‌فضل و کتاب "معالم" (اصول فقه) را در کلاس سید حسن حسابه‌ای آموخت. او پس از طی این مقدمات از حجت‌الاسلام اعتمادی کتاب "قوانین" و از حجت‌الاسلام فاضل هرندی، آیت‌الله موسوی تبریزی و شهید محراب آیت‌الله سید اسدالله مدنی، کتاب فقهی "شرح لمعه" را تلمذ کرد.



علی صفایی "رسائل" را نزد سیدمهدی روحانی و شیخ جعفر سبحانی تحصیل نمود و برای فرا گرفتن "مکاسب" که از کتب فقهی پایان دوره سطح است از آقایان بناروانی و فاضل قفقازی بهره جست و در نهایت با خواندن کتاب "کفایةالاصول" نزد آقایان فاضل، ستوده و میرزا حسین نوری دوره سطح را به اتمام رساند. در خارج فقه و اصول از آقایان شیخ مرتضی حائری و سید محقق داماد استفاده نمود و در طی این دوره‌ی علمی به تصریح خود بیشتر از محضر علمی پدرش که جزء اساتید زبده‌ی حوزوی در سطوح عالی بود؛ استفاده کرد و بدین ترتیب خارج طهارت، طاعت، صوم، زکات، خمس، حج، ضمان، اجاره و مقداری از نکاح و بیع را به انجام مقبولی رساند تا در جوانی به اجتهاد نایل شود.



علی صفایی در جایی می‌نویسد: «هرچه دارم از پدرم است. تمامی سوز تشیع و ولایت و محبت اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) را از ایشان دارم. در عظمت نگاه او حقارت دنیا را می‌دیدم. هم اوست که برایم درسی بوده تا در تنهایی به تولد و تولیدی برسم؛ و "نداریم" و "تکلیفی نیست" را به ندارم و باید بسازم و کاری کنیم راه بدهم. همین اعتقاد مرا بر آن داشته تا به تربیت و سازندگی فکر کنم و مسئولیت هر آنچه هست را به خود بگیرم و به انتقاد نپردازم؛ و همین است که کار اساسی خود را یکی دگرگون کردن تلقی توده‌ها از خود، و دیگر به دست آوردن مهره‌های کارساز می‌دانم.»



اما این روند علی صفایی را بدین پایه صاحب نظر و اثر نکرد؛ او همزمان با شروع دروس حوزوی به مطالعه‌ی سریع، دقیق و وسیع ادبیات معاصر و داستان نویسی ایرانی روی آورد: «شاید سیزده ساله بودم که داستان‌های صادق هدایت را تمام کردم. داستان‌هایی که درد و رنج انس

Reviews

[Mohaddeseh]

کتابی است ارزشمند با نکاتی جالب توجه
اما متاسفانه شیوه بیان ایشان باب میل بنده نیست و توانایی برقراری ارتباط با مطالب و گفته هایشان را به صورتی که درگیر مطالب بشم و به خاطر بسپارم ، ندارم
و همچنین به اکثر موضوعات صرفا جسته گریخته و کوتاه اشاره کردند که جالب نبود

[Mohammad Khazaie]

کتاب از ۴بخش تشکیل شده که بخش چهارم، که عنوان کتاب هم از آن گرفته شده، سودمندترین بخش برای من بود، و مطالبی که نمیدانستم یا ناقص میدانستم تا حدودی تکمیل و اصلاح کرد.

کتاب قابل توصیه ای است و تا حدودی رغبت پیدا کردم باقی کتابهای نویسنده را هم مطالعه کنم.
هر چند چندان از شیوه بیان ایشان لذت نمیبرم.

[Abrmim]

بسم اللّه

بسیار هست که آدمی وارد باغی می‌شود و از آن‌همه غوغا و زیبایی و روح و ریحان، بسنده به گلی می‌کند و در او می‌آرامد و در بوی او جان می‌گیرد و گاه جان می‌دهد. ماجرای من و این کتاب هم غریب از این قصه نبود. میان جمله‌ها و راهکارهای گوناگون مرحوم صفایی، تنها این نسبت عکس مرا به خود گرفت: توقع کمتر تحمل را بالاتر می‌برد و به‌عکس. این عبارتی است که به‌حق راهگشای بسیاری از مشکلات بشری و زندگی اجتماعی و مخصوصاً جریانات محبتی است. اگر این کتاب تنها همین یک جمله را داشت، سخت ارجمند بود. چه برسد به اینکه باریک‌تر از موهای فراوان دارد. البته به آقایان متأهل توصیه می‌شود این کتاب را در اختیار همسرشان قرار ندهند! حالا خود دانید!

[Reza Mohammadpour]

با قلم نویسنده آشنا هستم. کتابی بسیار خوب با نکاتی خلاصه که گاهی عمل به یک جمله آن در زندگی مشترک بسیار کارساز است. در کتاب آمده ناراحتی هایت را در ظاهر خود بروز نده. این جمله کتاب را بسیار دوست دارم. مطالعه این کتاب را به دوستان جوانم توصیه می کنم

[Mina rezaei]

کتاب خیلی جالبی نبود به نظر من. مطالبی که توی این کتاب بود ، توی کتب های دیگه استاد هم هست.

[Mobina golsefatan]

مطالب بسیار موجز و تذکری است.
دوست داشتنی بود.

[Ali Shakeri]

کتاب بسیار مقیدی برای جوانان به خصوص جوانان در شرف ازدواج و زوج های جوان

[MohammadHossein Khoshmehr]

مجموعه از نکات ارزشمندی که با تراکم بالا در حجم کم کتاب گنجانده شده بود. بدون هیچ نظم مشخص.
سلیقهٔ فعلی من بیشتر کتاب‌هایی را می‌پسندد که یک نکته را آن قدر شرح و بسط می‌دهد و مثال برایش می‌آورد که قشنگ جا می‌افتد و در آینده می‌شود از آن استفاده کرد، یا اگر بیش از آن می‌خواهد بگوید، به مطالب ساختار می‌بخشد و کمک می‌کند تا نموداری در ذهن شکل بگیرد و رابطه مطالب با هم روشن شود.
این کتاب با این که مطالب جالبی داشت، اما از این دو نوع نبود و احتمالا ماندگار نخواهد بود.
نثر هم روان نبود. به جاین این که تلاش شود تا مطالب واضح منتقل شود، خلاقیت‌های ادبی و ذوقی به آن افزوده شده بود.

مخاطب فصل اول بیشتر مرد است. هر چند که نکات مشترکی هم در آن گفته شده.
فصل بعدی در مورد تساوی زن و مرد بد نیست. مطالبش را من در جای دیگر خوانده بودم.
فصل سوم در مورد حجاب، حرف درستی می‌زند اما نگاه محدودی دارد. فقط از یک زاویه به مسئله نگاه کرده.
فصل آخر هم شبیه فصل اول، مجموعه نکته‌هایی مفید و در هم.

نقل قول‌هایی از کتاب:

بیشتر آن چه که بدی و مشکل ازدواج قلمداد می‌شود، مثل سختی‌ها و برخوردها و توقع‌ها و درگیری‌ها و گرفتاری‌ها، در واقع همین بدی‌ها، خوبی و میوه‌ی خوب ازدواج هستند. این آدمی است که باید از حادثه‌ها، از برخوردها و از درگیری‌ها بیاموزد و از آن چه که آموخت، راهش را مشخص نماید و بر حماقت و اشتباه خود پافشاری نداشته باشد.

رنج و راحتی، در ظرفیت قلبی و در پختگی برخوردها است. گاهی آدمی با تمامی راحتی‌ها در رنج است و غصه می‌خورد و گاهی با همه‌ی رنج‌ها راحت است و بهره برمی‌دارد و پاداش می‌گیرد.

در بیان قرآنی نمی‌گوید همسری با همسر آرام می‌شود، که می‌گوید: لتسکنوا الیها، نه لتسکنوا بها. آدم‌ها و تمامی دنیا نمی‌توانند دل بزرگ یکدیگر را پر کنند، اما در کنار یکدیگر و همسو و همراه یکدیگر، به تعادل و سکونی دست می‌یابند.

برای آرامش، توقع کم، تحمل زیاد می‌آورد.

در انتخاب همسر، معیار و میزان اننتخاب، همان خصوصیات و نکته‌هایی است که برای تو مهم است. زیبایی، صدا، اندام و حالت‌هایی که برای تو مهم هستند، نمی‌توانی به آن بی‌اعتنا باشی، مگر آن که از آن عبور کرده باشی و گذششته باشی. منی که حالتی خاص و چهره‌ای خاص در رؤیاهایم نشسته، نمی‌توانم به دیگری روی بیاورم و با آن مأنوس باشم، هر چند همه‌ی خوبی‌ها را هم داشته باشد. پس تا هنگامی که اسیر هستی، به تقلید پرواز نکن و مطمئن باش که بت‌های تو را هر چند که به آن دست بیابی، می‌شکنند و در این دنیا برایت دلخوشی نمی‌گذارند.

در محبت یا گفت و گو، حد نگه دار، تا آن جا که هنوز به جلمه‌هایی از تو مشتاق هستند، خاموشی تو شیرین است. دلزدگی، حتی از محبت، نفرت‌انگیز است.

از کسانی نباش که رنج‌هایت و گرفتاری‌هایت را از نگاه و چهره و حالت‌هایت به هر کس منتقل کنی. سختی‌ها، مهمان تو هستند. آن‌ها را به دل‌های همسر و خانواده‌ات سرازیر نکن.

فرزندان خود را ره رفتن بیاموز، به دوش نکش. میان آن ها و مشکلاتشان حایل نشو. بگذار مشکل را تجربه کنند و راه حل را بیاموزند.

ما تا این درگیری‌ها را نداشته باشیم، ضعف‌هامان، ترس‌هامان، بخل‌هامان، خستگی‌هامان، زیاده‌روی‌ها یا کوتاهی‌های خودمان را نمی‌شناسیم. در این برخورد است که مشخص می‌شود ما چقدر کم داریم.

این یک حقیقتی است که اگر من همسری انتخاب می‌کنم، شرایطی می‌گذارم، می‌گویم این آدم، آدم مهربانی است؛ این طور نیست که تا آخرین لحظه زندگی‌اش همین خط مستقیم محبت را طی کند. لحظه‌هایی هم می‌شود که در دلش بغض می‌آید، نفرت می‌آید، خستگی می‌آید. حالا یا به حق یا به ناحق. مسأله این است که من با بغض و خستگی و نامهربانی او چگونه برخورد کنم.

با هم مرتبط بشوید. این راه حل نیست که ما وقتی که دیدیم مشکل هست، جدا بشویم. وقتی که می‌بینیم سفره‌ای می‌اندازیم دعوا در آن هست، سفره را برداریم. یکی از مکرهای شیطان همین است. وقی که مشکلی به وجود می‌آید، اصل صورت مسأله را پاک می‌کند.

در زندگی با تمام برخوردها و فراز و نشیب‌هایش این اصل هست که ما برای همه احتمالات و برخوردهایش آماده باشیم. فقط بیاموزیم که تکلیف در هر پیشامدی چیست. مهم نیست چه پیش می‌آید، مهم این است که بدانیم در هر پیش آمد چه باید کرد. این را چگونه بدانیم؟ حدود شرعی مسأله است، ظرفیت آدم‌ها مسأله است، طرز برخورد و تجربه‌های متفاوتی که آدم دارد.

[Zenith]

خوب ولی ناقص

[Nastaran Farrokhi]

کتابی مفید و پایه ای برای ازدواج!
البته نکات خیلی خلاصه بودن...اما با این حال مفید و قابل تامل و تفکر بودند!

[Syd Amir]

برای من ک برادر بزرگ تر نداشتم
برای من ک معلم خوبی نداشتم یا اگرم داشتم نشد ک ازش کمک بخام ...
حائری جای همرو داره پر میکنه
برای من حائری جواب خیلی از سوالاتم هست

ادمی ک تعلیم، ازدواج، زندگی رو ب ادم یاد میده
واقعا تعجب می کنم چرا تا حالا نشناختمش و چرا ازش محروم بودم شاید هنوز سوالی نداشتم و باید سوالاتم رو توی 5 سال تاریکی و ظلمات دوران کارشناسی پیدا می کردم و به قول خود حائری بعدا جواب هام رو پیدا می کردم

همش عالی بود
نثرش خیلی روان بود به علاوه کتاب خیلی موجز و فشرده مباحث رو مطرح کرده حتمتا حتما حداقل 25 صفحه ی اول کتاب رو بخونید :)

12 خرداد 93

[Mahsazamani]

ما خیال می کنیم که اگر زندگی یک زندگی بی دردسر و بدون درگیری باشد، یک زندگی مناسبی است، در حالی که آنچه که مطلوب است و آنچه که به آدمها تکامل می دهد و آنها را رشد می دهد و بهره مند می کند این است که در هر برخوردی بیاموزم که چگونه موضع گیری کنم و در هر موقعیتی چگونه با مسائل روبه رو شوم.این جاست که دیگر آدم دنبال یک زندگی بی دغدغه و بی درگیری نیست.

[Ali Arabzadeh]

اين كتاب فوق العاده است

[Zahra]

مفید و مختصر.

[Zahra Solhdar]

در کل خوب بود و نکته های مهم و اساسی را نشان داد، خیلی قابل توجه هم بود اما راه کارهای عملیِ خاصی برای انجام دادن نگفته بود در واقع اگر ادامه داشت کامل تر میشد.

[The Zahra.]

مردک، چه‌طور این‌همه مرزبندی‌شده و متعصبانه، نظر سنتی و مردسالارانه و خودمختارانه‌ات رو در قالب روشنفکری عصر جدید نشر می‌دی؟ هی با خودم فکر می‌کنم شاید بتونم به اندازه‌ی فقط یک کتاب دیگه بهت اعتماد کنم تا شاید بفهمم که این‌همه مریدانت چی از تو و طرز فکرت می‌بینند که به مذاق‌شون خوش میاد؟ همه‌اش ادای تفکر، همه‌اش ادای تابوشکنی، همه‌اش ادای منطق، همه‌اش ادای تواضع؛ اما در باطن تمامی آموزه‌هات فقط شامل تکرار مکررات عصرهای باستانی به زبانی پیچیده و جدیده تا کسی خیلی سر در نیاره و شگفت‌زده بشن، شامل «من می‌دونم و شما احمق‌ها هنوز به جایگاه من نرسیدید و در حدی هم نیستید که من در جریان قرارتون بدم و فقط چون من می‌گم بپذیرید.»ئه. منطق‌ها خالی از استدلال، نصایح خالی از دلسوزی و محبت. از این دنیا چی می‌خواستی آقای صفایی؟ به نظرم دین و کتاب‌نویسی راه درستی برای رسیدن به خواسته‌های این سطحی و چنین ریاکارانه‌ات، نیست.

لینک کتاب در طاقچه: https://taaghche.com/book/42932

[amirhosein nikueimanesh]

استاد صفائی نگاه ساده و دقیقی را به ارتباط زن و مرد و زندگی مشترک در اختیار انسان می‌گذارد. هرچند بسیاری از بندها و جمع بندی های مطالب این کتاب، نیاز به توضیحات بیشتری دارد و خواننده پس از اتمام هر مبحث، با کلی پرسش بی پاسخ رها میشود؛ اما باز می‌توان درس های بسیاری از گفتار های این استاد گران قدر گرفت و احساس کرد با خواندن سخنان او، اکنون نگاه بهتری به ازدواج و روابط میان زن و مرد پیدا کرده‌ای

[طـيـبـه فاضلی نیا]

با تمام احترامی که برای شخص عین صاد قائلم، ادبیات ایشون واسم جذاب نبود
به نظرم کتاب چندان راهکاری نشون نداده بود
حرفای خوبی بیان شده ولی فقط اشاره شده بدون توصیه عملی یا حتی ارائه راهکاری
این از ارزش کتاب کم میکنه...
امیدوارم کتابهای بعدی از عین صاد واسم جذاب تر باشه

[سید محمّدمهدی]

صفایی حائری از یک جایی به بعد برای من تموم شد. انگار دست‌ش رو شده باشه برام. دیگه نخوندم‌ش و هرچی هم ازش شنیدم و یا خوندم بعدها تکرار گذشته بود برای من. دیگه به ذوق نمیاره من رو. مثل همین کتاب‌ش! تکرار همون حرف های گذشته اش بود و نمود عینی اون حرف‌ها رو میخواست توی زندگی نشون بده. همین...

[Vāv.]

لعنت بر دروس عمومی: اپیزود اول

تا به حال چنین وقتم تلف نشده بود در این ۲۰ سالی که زنده بوده‌ام. اثر از هیچ وجهی قابل دفاع نیست. نثر که زباله و زبان ناپخته است. تفکر پشت کلمات پوسیده‌اند و و دلایل پشتوانه موضوعات مورد بحث، جملگی غیر منطقی و غیر مرتبط‌اند.

[Mim_farahani]

از این کتابایی هست که هر چند وقت یبار باید بهش مراجعه کنی و بخونی و لازمه هر کسی یدونه ش رو داشته باشه!
نه تنها در رابطه با روابط همسران نکته هاش خوبه بلکه در همه روابط دوستانه و اجتماعی میشه ازش چیز یاد گرفت..
خوندنش رو توصیه میکنم اما توصیه جدی ترم اینه که این کتاب رو یدفه از اول تا آخرش نخونید، یا حتی اگه در یک نوبت میخونید با دقت خوند و علامت گذاری کنید که هر چند وقت یبار برید سراغش و نکات مهمش رو یادآوری کنید.

[Amirreza Mohseni]

کتاب چهار فصل داره:
ازدواج
تساوی زن و مرد
حجاب و آزادی
روابط متکامل زن و مرد
‌
در هر کدوم از فصل ها مختصر و مفید حرفشو میزنه
به خصوص تو فصل آخر که یه سخنرانی کامل از آقای حائری بوده و در اون از مشکلات و تفاوت های زوج ها گفته. بدون هیچگونه تعصب و در کمال پختگی.
خیلی نکات مهم و خوبی رو بهم یاد داد
و کمی درد این روز هامو کاهش داد. البته از یه جهاتی افزایش هم داد 😅 چون میدیدم درست میگه و من لجبازم ظاهرا. و این بخاطر صداقتی بود که تو کلامشون دارن.