Achterstallig geluk

by Lieneke Dijkzeul

Een niet bij name genoemde dochter bezoekt voor de laatste maal het huis van haar moeder. Om afscheid te nemen, maar ook in de hoop in het reine te komen met het verleden en met zichzelf. Het lijkt een hopeloze missie; bitterheid en verdriet overheersen. Het beeld kantelt wanneer ze haar moeders schoenen vindt, vele jaren zorgvuldig bewaard. Zwartfluwelen, hooggehakte avondschoenen, symbool van een gedroomd leven. Belangrijker nog is de vondst van het verloren gewaande `jaarboek dat zijzelf als heel jong meisje bijhield. Waar de volwassen dochter alleen kan omzien in wrok, blijkt het kind mild en zonder oordeel te zijn geweest. Dat geeft haar niet alleen een zuiverder blik op haar jeugd, maar ook op het verstoorde leven van haar moeder. In glashelder en messcherp proza beschrijft Lieneke Dijkzeul in deze, deels autobiografische, roman het leven van een kind in de jaren vijftig. Een kind dat er niet had mogen zijn, maar desondanks vastberaden is te bewijzen dat het bestaansrecht heeft.

Genres: Roman

234 pages, Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[Ingrid · Rating 5 out of 5]

In één ruk uitgelezen. Mooi geschreven en heel herkenbaar.

[Lotti · Rating 4 out of 5]

Mooi boek.

[Nannini · Rating 3 out of 5]

Dochter kijkt na overlijden moeder terug op leven in arm éénoudergezin waarin zij als vierde (bastaard)kind opgroeide. Voor het verhaal gebruikt auteur weer opgedoken jaarboeken die het kind schreef. Beetje gekunsteld die perspectiefwisseling maar niet zo storend dat het mij het verder lezen belette.

[Zazou · Rating 4 out of 5]

Een verrassend mooi boek. Ik ken Lieneke Dijkzeul wel van kinderboeken, maar dit is het eerste boek voor volwassenen dat ik van haar las en ik vond het erg goed.

Na de dood van haar moeder gaat de schrijfster terug in het verleden naar aanleiding van een schrift dat ze in een doos in de kelder heeft gevonden. Alle gebeurtenissen krijgen hun plek en ze komt tot de conclusie dat ze haar moeder eigenlijk nooit goed heeft gekend. Als kind had ze veel vragen, maar daar werd door haar moeder niet op in gegaan.

Wat ze haar moeder verweet, namelijk een slachtoffer te zijn van haar opvoeding, wil ze zelf voorkomen. Niet meer afhankelijk zijn, maar vrij.

[Ingrid Verschelling · Rating 4 out of 5]

Lieneke Dijkzeul kende ik alleen van haar thrillers. Ik had nog geen roman van haar gelezen, maar "Achterstallig geluk" is een heel mooi (autobiografisch?)verhaal, waar ik veel herkenning in vond wat betreft haar herinneringen van vroeger.

[Marielle · Rating 5 out of 5]

mooi, breekbaar boek. Schitterende zinnen die ik lees en opnieuw lees.

[Ilse · Rating 4 out of 5]

î

[Caroline Schrijvers · Rating 4 out of 5]

A story within a story.

After the death of her mom, an unnamed lady drives to her mothers appartment, maybe to see if there is anything there to keep a a reminder. She finds nothing of value, just a few memories, until she checks in the storage, right when she decided to leave. She finds a box with an elegant black pair of heels, as well as a long lost ‘yearbook’, a diary she wrote herself when she was a child.

The year book gives us the second story. A raw and poor childhood, short after ww2. A harsh mother, no father and an uncanny feeling that she’s different.

Can the year book help her to gain back control in this new chapter of her own life that has just started?

In the first part I found it hard to get captured by the story. The lady felt very distant from the reality she waa describing. In hind sight that does fit the story. From the moment I started in the year book, I finished in a single session.

She describes daily life in the 1950s very well (I think 😂) and very lively. Life was hard for a lot of people back then, but not everything was bad. Or needed to be.

[Jose · Rating 4 out of 5]

Iets heel anders dan de Paul Vegter-serie.
Het deels autobiografische boek begint met wat lastiger proza, maar in het deel wat vanuit de jonge hoofdpersoon verteld wordt, krijgt het een stuk meer vaart.

[Edith Kreuk · Rating 3 out of 5]

Een ander boek dan ik van Lieneke Dijkzeul gewend ben. Toch mooi, maar is precies dik genoeg.

[Lyda Van Den Bos · Rating 3 out of 5]

Een mooi en boeiend geschreven verhaal.

[Mehsi · Rating 5 out of 5]

Het boek begon een beetje langzaam en bevatte ook best wel wat verwarrende dingen qua hoe de tijd liep.

Ik wilde bijna het eerste stuk overslaan. Gelukkig deed ik dat niet, maar wat was ik blij toen we eindelijk bij het relaas van het kind kwamen.

Het is een beetje als een dagboek geschreven. Het begint als het kind rond de 6 jaar is en eindigt als deze 12 jaar is en het grote geheim te weten is gekomen.

Ik vond het een prachtig boek, echt mooi om eens te zien hoe het na de oorlog ging, hoe het ging in de jaren 50. Over hoe een moeder alles op alles zet om haar kinderen te voeren, ze naar school te krijgen en hoe ze voor alles haar best doet, maar het ook soms gewoon niet meer trekt.

Dit boek is echt een aanrader voor iedereen.

[Hannie · Rating 3 out of 5]

Het begin, wat in de tegenwoordige tijd is, is een beetje saai en langdradig. Het grootste gedeelte van het boek is echter een terugblik op de jeugd van de hoofdpersoon en dat is wel interessant en vlot geschreven. ik was blij dat dit het grootste gedeelte van het boek besloog, want anders was dit boek een worsteling geworden. Het boek is vergelijkbaar met het boek Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer. Het gaat over de jeugdjaren van een katholiek meisje in de jaren vijftig. Ze hoort er niet helemaal bij, want haar vader is onbekend. Haar moeder wil namelijk niet vertellen wie hij is. In die jaren was dat toch wel taboe om een buitenechtelijk kind te zijn.

[Iris Boter · Rating 3 out of 5]

Een mooi verhaal. Rustig voortkabbelend. Steeds had ik het idee dat er nu dan toch wel iets heel spannends zou gebeuren, of sowieso iets, want eigenlijk gebeurt er maar heel weinig. Gek genoeg vond ik dat toch niet erg, ik las alleen al door vanwege de mooie zinnen en observaties.
Het geeft een prachtig tijdsbeeld en een mooi inkijkje in de wereld van de hoofdpersoon.
Ik had verwacht dat er toch wel een soort van ontknoping in zou zitten. Tijdens het lezen dacht ik voldoende 'voortekenen' te zien van zo'n ontknoping, maar die kwam niet. Dat maakte dat ik toch licht teleurgesteld was na het lezen.
Niet geschikt voor mensen die van spannende verhalen houden.

[Susanne Bittner]

Childhood hardship.

[Hermien · Rating 5 out of 5]

Aangrijpend maar ook wel vertederend. Vooral het deel geschreven door het kind is mooi en maakt ook het gedrag van de moeder begrijpelijker en genuanceerder.

[Sandra de koning-vd pol · Rating 4 out of 5]

Terug in de tijd, vanuit het kind beschreven, blijf je lezen. Wat een verassend mooi boek!