Met de terugkeer van een van de machtige Zeven, de Kristalmagiër, lijken Aïns problemen opgelost. Niets is echter minder waar als blijkt dat Dask niet openlijk naar buiten kan treden en Aïn zijn vijanden zonder de hulp van magie moet verslaan. Gesteund door zijn oude en nieuwe bondgenoten, trekt Aïn naar Silkon om zijn vaderland te bevrijden. Onderweg blijkt echter dat niet iedereen te vertrouwen is. Wie handelt er naar eer en geweten? Wie is er bereid de prins te verraden? En hoe ver reikt de macht van de Heren van Drie?
De tijd dringt wanneer de druk van de belageraars op Cartena toeneemt en een infiltrant binnen de gelederen van het Rattengilde de organisatie in gevaar brengt. Onderwijl staat Karlis voor een groot dilemma: een belofte breken of zijn vriendschap met Aïn op het spel zetten...
Duidelijk de afsluiting van enkele belangrijke verhaallijnen. Zodoende iets minder sfeer en spanning, maar nog steeds vaardig beschreven. Hiermee zijn de kronieken nog lang niet afgelopen, want er zijn nog genoeg verhaallijnen open die overduidelijk in een vervolg zullen worden beschreven.
met dank aan de auteur en nimisa publishing house voor een exemplaar van Eer en verraad Eer en verraad is het vierde deel in De Kronieken van Ulriach de Waanzinnige van Atalanta Nèhmhoua. Ondanks dat ik het tweede deel geweldig vond, heeft het derde deel mij niet zo weten te pakken. Zal dit vierde deel weer net zo geweldig zijn als het tweede deel, of is deze serie al over zijn hoogtepunt heen?
Na de terugkomst van de kristalmagiër ervaart Aïn een aantal grote tegenslagen, maar doordat hij zich niet snel gewonnen geeft trekt hij er met zijn vrienden op uit. Samen gaan ze naar Silkon, waar Aïn hoopt zijn vaderland te kunnen bevrijden. Echter blijkt al snel dat het geluk niet aan zijn zijde staat wanneer er sprake is van een verrader binnen de groep. Maar wie zou Aïn willen verraden, en waarom? Zal het Aïn lukken om Silkon te bevrijden? Ondertussen heeft ook de verzetsgroep het rattengilde last van een infiltrant die hun organisatie wel eens in gevaar zou kunnen brengen. Wat wil deze infiltrant van het verzet?
Lees mijn volledige recensie nu op mijn blog Boekensteeg
Aïn is niet meer de bange jonge prins die drie jaar geleden Silkon moest ontvluchten voor de duistere magiër Nemroth. Aïn heeft ontdekt dat hij een drakenruiter is en de halfelf uit de voorspellingen van Ulriach. In de loop van de eerste drie boeken heeft hij zijn lotsbestemming gevolgd en is hij uitgegroeid tot een groot strijder en machtig leider van een immens groot leger. Wat niemand voor mogelijk had gehouden is Aïn gelukt. Mensen, elfen en dwergen hebben hun haat voor elkaar opzij gezet en samen een leger op de been gebracht. Nu staat Aïn niets meer in de weg om, gesteund door zijn oude en nieuwe bondgenoten, naar Silkon op te trekken om zijn vaderland te bevrijden en zijn kroon op te eisen…
Verwachtingen De cover van Eer en Verraad is direct te herkennen als een deel uit de serie van Ulriach de Waanzinnige. Ook op dit deel staat een pracht van een draak en een symbool dat echt bij de inhoud van het verhaal past. Door deze cover en mijn eerdere leeservaringen over deze goed uitgewerkte fantasywereld met zoveel interessante personages waren mijn verwachtingen hooggespannen.
Het eerste deel van het boek riep tijdens het lezen een dubbel gevoel mij me op. Enerzijds waren de wereld en de personages op een prettige manier vertrouwd. Een opmerking van een lid van het rattengilde wist direct een glimlach op mijn gezicht te toveren omdat het zo precies bij zijn karakter paste. Deze herkenning maakt dat het lezen van een serie de moeite waard is. Anderzijds pakte het verhaal me niet gelijk, het kostte moeite om met alle personages en verhaallijnen mijn hoofd goed bij het verhaal te houden. Hierbij was ook deze keer de namenlijst achterin het boek van onschatbare waarde. Voor het lezen had ik mijn eigen verwachtingen over wat en wie er in deel vier geschreven zou worden en er was sprake van enige teleurstelling toen dit anders uitpakte.
Dit vierde deel gaat over hoe Aïn zijn koninkrijk Silkon terug veroverd. Dit deel rond een gedeelte van het verhaal van de Kronieken van Ulriach de Waanzinnige af. Maar het geeft nog genoeg onaf geronde zaken die makkelijk in het volgende deel kunnen worden verhaalt.
En wederom weet Atalanta mij te boeien met haar verhalen. Het eerste deel onder weg vond ik het mooiste. Als ze aan de grens van Selebar zijn en over de elf Ghynahr. Maar ze heeft mij ook een paar keer verrast met bepaalde verhaallijnen. Heerlijk om te lezen hoe verraad toch nog goed komt. Ik ben benieuwd wat ze meer te vertellen heeft in de wereld van Midian.