"Niet te verzoenen is het leven, Ten einde is dit wellicht nog 't meest: Te kunnen zeggen: het is even Tussen twee stilten luid geweest." - Zondag
&
"Denkend aan de dood kan ik niet slapen, En niet slapend denk ik aan de dood, En het leven vliet gelijk het vlood, En elk zijn is tot niet zijn geschapen." - Insomnia
Een geweldige dichtbundel om te lezen als het langzaamaan gaat schemeren na een lange dag. Bloem weet het het melancholische, droevige gevoel prachtig te omschrijven. Door zijn manier van schrijven voel je helemaal met hem. Mijn favoriete gedicht is denk ik Regen en Maanlicht. De zomernanacht groeit den morgen tegen; Nog is de hemel rein van dageraad. Alleen de kleine stem der zachte regen, Die aan mijn open venster praat.
Naar bed gegaan, vermoeid van leed en leven, Een mens, die slaap wenst als hem de aarde pijnt, Voel ik mij tot een lichter lust verheven, Omdat de maan zo helder schijnt.
O onrust van de hete zonnedagen, O wegen in den beet van 't stof begaan, Wie zou na loomte en agst nog anders vragen Dan dezen schijn der maan?
Al wat ik heel mijn leven heb verzwegen, Verlangen zonder vorm en zonder naam, Is nu geworden tot een warme regen, Buiten een zilvren raam.
Verrassend toegankelijke gedichten. Volgens Reve moest je een dichter beoordelen op diens hoogtepunten, dan is Bloem tijdloos. Bijna elk gedicht gaat over de zekerheid van de dood, dat wordt op een gegeven moment wel voorspelbaar. Maar misschien is dat het punt
Alhoewel poesie niet mijn ding is, voel ik op mijn klompen aan dat dit werk de liefhebbers kan aanspreken. Geen overdreven ingewikkelde constucties, wat de leesbaarheid ten goede komt.
De lyrische esprit van JC Bloem heeft een diepe indruk achter gelaten die verder gaat dan zijn fameuze 'Domweg gelukkig in de Dapperstraat'. Hij uit zich als een veelzijdig dichter (over bedelaars maar ook over brood) en de weemoed en melancholie dringt door tot in de haarvaten. Voor wie deze zomer nog van plan is die kant op te gaan, lees de ode aan Rome.
Deze bundel lezen terwijl ik zelf niet in de beste geestelijke toestand ben was misschien niet de beste beslissing, maar een groot aantal gedichten was daardoor toch des te treffender. Bloem weet het mooi te zeggen.