Marie

by Christophe Vekeman

Gedurende twee gelukkige jaren is het liefste meisje van de wereld, Marie geheten, in het leven van `de dokter geweest. Sinds zij er niet meer is, slijt hij zijn dagen in een toestand van rouw die van geen wijken wil weten. Ondertussen gaat in Abraham, een piepklein en hoogst eigenaardig dorpje in het midden van een desolaat moerasgebied, het leven verder. En het leven blijkt voor maar heel weinig mensen veel goeds in petto te hebben

Marie, het tiende boek van Christophe Vekeman, is een helse roman vol grillige plotwendingen en onvergetelijke personages. Ondanks de ondertoon van bodemloos verdriet zal deze ode aan de liefde én aan de literatuur de lezer tot veelvuldig en verrukt schateren kunnen verleiden.

Genres: Fiction

208 pages, Paperback

First published September 25, 2013

About the author

Christophe Vekeman is een Vlaamse dichter en schrijver.

Christophe Vekeman in de Nederlandstalige Wikipedia

Christophe Vekeman in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Christophe Vekeman bij "Schrijversgewijs"



Christophe Vekeman is a Flemish poet and writer.

Reviews

[Joke · Rating 4 out of 5]

"Ik ervaar niet zoveel genot meer aan verhalende literatuur. (...) Ik geloof er niet meer in. Jij hebt me met je Marie uit een koude put getild." schreef Jeroen Brouwers in een brief aan Christophe Vekeman, en toen ik dat las, moest ik natuurlijk 'Marie' lezen.

En het is waar, het is een pareltje, wrang en zoet, bodemloos verdriet en toch een wondermooie ode aan de Liefde.

In één ruk uitgelezen.

[Marnix Verplancke · Rating 4 out of 5]

Abraham is een onbestemd dorpje ergens in een moeras met een inwoner of driehonderd, een getal dat zienderogen afneemt aangezien de immer door buikpijn geplaagde Steven Blanker, de lokale burgemeester, politiechef en café-uitbater er flink met de bezem doorheen gaat. Vrouw Anita - een gezicht als een koekenpan - is de eerste die gaat, gevolgd door de immer in zijn broek frunnikende zoon Karla, en dat is nog maar het begin. Marie is een heus bloodfest dat, hoe gek dit ook moge klinken, een ode aan de liefde en het geluk wil zijn, want het slachten wordt uiteindelijk gestopt door een man, een zelfverklaarde dokter nog wel, die uit is op wraak nadat hem het kosmische onrecht is aangedaan dat zijn geliefde veel te vroeg is gestorven. Aanvankelijk erger je je nog wel eens aan Vekemans typische stijl die lijkt op het opendraaien van een brandslang in een afgesloten kelder, maar doordat hij zijn verhaal met zo veel schwung en pikzwarte humor brengt gaat dit nadien alleen maar in zijn voordeel spelen. Marie is zonder enige twijfel zijn beste boek tot op heden, eentje dat een mens confronteert met zijn duistere geheimen en beweert dat een schrijver misschien wel onzichtbaar mag zijn in zijn werk maar dat hij desalniettemin alomtegenwoordig blijft, wat in deze roman vol lusten en lijken toch enigszins verontrustend is.

[Dorien Brouwer · Rating 3 out of 5]

"Zeeën van tijd in het verschiet, maar geen spoor van een toekomst"

[Christiaan Vansteenkiste · Rating 3 out of 5]

De eerste negentig pagina`s waren voor mij een boksmatch. Ik moest heel erg wennen aan de schrijfstijl, die ik bij wijle wat onnodig langdradig vond.
Maar eens de 100 bladzijden voorbij, wist ik de bizarre situaties en zinnen wel te smaken, vandaar alsnog een 3 sterren!

[freek willems · Rating 1 out of 5]

Blij dat het uit is, zodat ik aan een ander boek kan beginnen. Ik erken de ongetwijfeld voor sommigen knappe schrijfstijl, maar het is not my cup of tea.

[Peter · Rating 1 out of 5]

Flutverhaal

[Braekeveldt · Rating 1 out of 5]

I wished I had not turned to the first page of this book. A waste of time.

[Hilde Vandecasteele · Rating 1 out of 5]

Ik heb een goed derde van het boek gelezen omdat de stijl mij wel beviel. Maar de personages zijn zodanig vreemd dat ik het uiteindelijk opgaf. Ze boeiden gewoonweg niet.

[Roy · Rating 4 out of 5]

Aangename verwarring.
Zo zelfs dat ik na het sluiten van het boek het nogmaals heb geopend. Het eerste hoofdstuk vervolgens herlezen om zeker te zijn dat ik geen, bij eerste lezing niet zo voor de hand liggende, aanwijzingen heb gemist.
Nee, ik denk van niet. Het is volgens mij de bedoeling van de schrijver om de verwarde lezer nou net in die gemoedstoestand achter de laten.
Nadat ik over Marie (wat ik overigens altijd al een krachtige naam heb gevonden) gehoord heb verplaatst zich het verhaal richting het stadje Abraham. En aldaar gaat het, na kennismaking met enkele inwoners, flink mis. Het is geen verrassing dat het mis gaat aangezien de beschreven inwoners stuk voor stuk een uitzonderlijk grote tik van de molen hebben gehad, de burgemeester Steven Blanker (zo ook sheriff en kroegbaas) voorop.
De wijze waarop het mis gaat wordt in geuren (heeft soms een letterlijk effect op mij) en kleuren beschreven. De bizarre feiten stapelen zich op. Niets voor de fijnbesnaarde onder ons, de schrijver gaat los.
Gelukkig, uit oogpunt van mijn eerder genoemde verwarring, eindigt het verhaal met een link naar het begin. Zoals gezegd het liet mij nog altijd in verwarring maar het maakte het cirkeltje zo mooi rond.

Ik heb met plezier "Marie" in volle vaart gelezen. De stijl had mij te pakken en het bizarre plot had mij in de greep.
Wat wilde Vekeman vertellen met dit verhaal?
Regelmatig laat hij zijn stem horen in het boek en laat hij zien dat hij er is.
Maar wat hij nou bedoeld, ik weet het nog steeds niet.
Nog maar 'n keer lezen dan?

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Het boek begint met de dood van Marie, het liefste meisje van de wereld. De verteller/arts ontmoet haar wanneer ze bij haar man is weggelopen. Met 'je vind het toch goed dat ik bij je blijft' begint een relatie. Die eindigt abrupt als Marie twee jaar later sterft.
Het verlies van Marie zet de verteller aan tot het verhaal over Abraham.
Abraham is een plaatsje, omgeven door moeras. Steven Blanker is er burgemeester/hoofd van politie die met harde hand heerst. En dat kan best letterlijk genomen worden. Hij lijdt aan chronische buikpijn en draait er zijn hand niet voor om zijn dorpelingen naar een andere wereld te helpen. Dorpelingen die gekenmerkt worden doordat er bij hen 'een draadje los zit'.
Marie is een roman met veel humor en levenswijsheden, vol gekke, bloed spattende horror.
Een boek over 'de helende kracht van literatuur'.
'Een Shakespeareaans drama met de allures van een Quentin Trantinofilm' (Jos Borré in Humo).

[Christoph Segers · Rating 4 out of 5]

Een bevreemdende roman, met een wel zeer overdadige taal. Elke zin is prachtig en dat maakt dat het zeer bizarre verhaal leesbaar blijft. Meer nog: dat de schrijver je dwingt om door te gaan en alle gruwelijke gebeurtenissen te slikken. Een boek dat 'leesclub' schreeuwt omdat er zoveel lagen zijn, zoveel dubbele bodems, zoveel verwarring dat een goed gesprek over zowel de stijl als de inhoud vuurwerk en inzichten moet opleveren. Zet maar op je 'te lezen'-lijstje.

[Valerie Vaes · Rating 5 out of 5]

Ik ben verbaasd. Verbaasd, verrast en verward. Wat een heerlijk geschreven boek, tot mijn grote verbazing is dit keren beter dan ik zelfs had durven hopen. Het verhaal is geweldig geconstrueerd en zit steengoed in elkaar. Ik heb ervan genoten, blad na blad, woord na woord en letter na letter.

[Rino Feys · Rating 4 out of 5]

Heerlijke, surrealistische western, vernuftig en subtiel in elkaar gezet, waarin het bloed stroomt waar het niet spuiten kan en het lijken regent. Spannend, lekker pervers en vol onderhuidse dreiging: gefundenes fressen voor een collaboratie tussen de Coen broeders en Robert Rodriguez!

[Machteld Lintermans · Rating 4 out of 5]

Elegant in al zijn bruutheid.

[Bruno · Rating 1 out of 5]

Pft. Al die Vlaamse moeilijkdoenerij altijd.

[Krista · Rating 1 out of 5]

pffff

[Caroline · Rating 1 out of 5]

Als het de bedoeling is dat dit boek mij gaat bijblijven, dan is het antwoord ja.
Maar niet in positieve zin. Prima geschreven, maar wansmakelijk verhaal dat mij helemaal niet aansprak.

[Johan Sanders · Rating 4 out of 5]

Speciaal, vol met niet alledaagse personages. Meeslepend.

[Artorius Van Bauwel · Rating 2 out of 5]

Een dikke tegenvaller

[Nikki · Rating 3 out of 5]

Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. Vies, in ieder geval.

[Julief · Rating 4 out of 5]

Vreemd, vreemder, vreemdst.