What do you think?
Rate this book
Oppassen
Mette leidt een zorgeloos leven. Ze is kunstzinnig, heeft een eigen stijl en heeft een bijbaantje waar ze erg goed in is: ze is de ideale oppas. Ze wordt
gevraagd bij een nieuw gezin een avondje op te passen. Het lijkt een
peulenschil.
Ze snuffelt wat rond, sms't met een jongen uit haar klas en vermaakt zich
prima. Maar wanneer de moeder van het gezin thuiskomt en haar baby blijkt te zijn gestorven, is Mettes zorgeloze leventje voorgoed voorbij.
Deze beklemmende thriller geeft een heel realistische kijk op een speciale ziekte, Münchhausen by proxy. Dit spannende en krachtige verhaal is boeiend en tegelijk angstaanjagend
gevraagd bij een nieuw gezin een avondje op te passen. Het lijkt een
peulenschil.
Ze snuffelt wat rond, sms't met een jongen uit haar klas en vermaakt zich
prima. Maar wanneer de moeder van het gezin thuiskomt en haar baby blijkt te zijn gestorven, is Mettes zorgeloze leventje voorgoed voorbij.
Deze beklemmende thriller geeft een heel realistische kijk op een speciale ziekte, Münchhausen by proxy. Dit spannende en krachtige verhaal is boeiend en tegelijk angstaanjagend
144 pages, Paperback
First published January 1, 2011
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
May 15, 2018
Dit boek ik zo goed geschreven dat ik hem nauwelijks kon wegleggen!
September 26, 2024
De plot is knap bedacht en het boek is met veel humor geschreven. Aanvankelijk had ik het boek 5 sterren gegeven, toch maar aangepast naar 4 sterren.
Enorm meegeleefd met de hoofdpersoon Mette. Alle emoties wervelen door elkaar heen. Het boek mag dan wat ongeloofwaardig zijn in allerlei opzichten, qua uitwerking van het thema (“je leven kan ineens van het ene op het andere moment totaal veranderen”) heeft het boek enorm veel indruk op me gemaakt.
Stel je eens een ándere gebeurtenis voor, die eenzelfde soort verandering van paradigma losmaakt. En plotseling komt het veel dichterbij dan we vanbinnen zouden willen.
Hoe reageer jij, hoe reageer ik als we in de situatie van Mette zouden belanden? En hoe gaat onze nabije omgeving ermee om?
Dit boek stemt tot nadenken. Centraal staat het proces waar Mette doorheen gaat.
In de donkerte van het verdriet, om een leven dat ineens van al haar glans ontdaan wordt, valt alle grond onder je voeten weg.
Kunnen wij zelf ook, net als personen
in het boek, op het juiste moment een baken van licht zijn voor een ons tot op heden onbekend persoon? Kunnen wij daarin volhardend zijn, verdergaan dan een oppervlakkig soort van (schijn)medeleven? Kunnen wij een flinke scheut humor en een behoorlijke portie creativiteit tonen, waarvan zelfs de meest terneergeslagen personen uiteindelijk een (glim)lach ontlokt wordt?
En, als jijzelf degene bent die terneergeslagen is, geef je de humor en creativiteit van anderen daadwerkelijk de kans om een sprankje hoop in jezelf te doen ontwaken? Of blijf je zelf liever vasthouden aan je verdriet, dat je misschien al zo lang met je meedraagt dat het je vertrouwd geworden is; in de praktijk van het daadwerkelijke leven kan het nog weleens knap lastig zijn om daadwerkelijk het ijs bij je naaste te breken. En hoe gemakkelijk laat je bij jezelf het ijs breken, laat je het licht toe als je in de duisternis zit?
Enorm meegeleefd met de hoofdpersoon Mette. Alle emoties wervelen door elkaar heen. Het boek mag dan wat ongeloofwaardig zijn in allerlei opzichten, qua uitwerking van het thema (“je leven kan ineens van het ene op het andere moment totaal veranderen”) heeft het boek enorm veel indruk op me gemaakt.
Stel je eens een ándere gebeurtenis voor, die eenzelfde soort verandering van paradigma losmaakt. En plotseling komt het veel dichterbij dan we vanbinnen zouden willen.
Hoe reageer jij, hoe reageer ik als we in de situatie van Mette zouden belanden? En hoe gaat onze nabije omgeving ermee om?
Dit boek stemt tot nadenken. Centraal staat het proces waar Mette doorheen gaat.
In de donkerte van het verdriet, om een leven dat ineens van al haar glans ontdaan wordt, valt alle grond onder je voeten weg.
Kunnen wij zelf ook, net als personen
in het boek, op het juiste moment een baken van licht zijn voor een ons tot op heden onbekend persoon? Kunnen wij daarin volhardend zijn, verdergaan dan een oppervlakkig soort van (schijn)medeleven? Kunnen wij een flinke scheut humor en een behoorlijke portie creativiteit tonen, waarvan zelfs de meest terneergeslagen personen uiteindelijk een (glim)lach ontlokt wordt?
En, als jijzelf degene bent die terneergeslagen is, geef je de humor en creativiteit van anderen daadwerkelijk de kans om een sprankje hoop in jezelf te doen ontwaken? Of blijf je zelf liever vasthouden aan je verdriet, dat je misschien al zo lang met je meedraagt dat het je vertrouwd geworden is; in de praktijk van het daadwerkelijke leven kan het nog weleens knap lastig zijn om daadwerkelijk het ijs bij je naaste te breken. En hoe gemakkelijk laat je bij jezelf het ijs breken, laat je het licht toe als je in de duisternis zit?
June 18, 2019
Het boek zelf was al niet zo goed: de dialogen en gedachten komen heel gekunsteld over, het verhaal is voorspelbaar en heeft geen diepgang. Maar ach, het is een ko rrt boek, dus je leest toch door. Maar het einde! Wat ontzettend ongeloofwaardig! Vanaf het gesprek met de advocaat wordt het wat belachelijk. Geen aanrader...
September 3, 2014
Het verhaal
Oppassen gaat over Mette, die op een dag wordt gevraagd om bij een nieuw gezin op te passen. Anna, de moeder van het gezin, heeft een kleuter Jasper en een baby Fenna van 1 jaar. Mette snuffelt wat rond en kijkt een keertje bij de baby. Verder kijkt ze tv en sms’t ze met Lars, een jongen uit haar klas. Wanneer de moeder terug komt van de ouderavond, is Fenna gestorven. De politie wordt er bij gehaald en Mette is hoofd- (en ook de enige) verdachte.
Dat Mette onschuldig is, weet iedereen al na het lezen van de achterflap. Na het lezen van het proloog, weet je ook meteen al dat er wat aan de hand is met de moeder. Maar de vraag is: hoe bewijst Mette dat zijzelf onschuldig is? Het eerste gedeelte van het boek bestaat uit allerlei gedoe met de politie, maar daarna gaat Mette met Lars op zoek naar bewijzen. Haar advocaat hiervan overtuigen is alleen makkelijker gezegd dan gedaan…
Mijn mening
Het verhaal vind ik goed bedacht. De schrijfstijl vind ik ook erg leuk; hoofdstukken vanuit het perspectief van Mette afgewisseld met dat van Lars. Er zitten wel een aantal voor mij onrealistische dingen in het verhaal. De liefde tussen Mette en Lars speelt namelijk een hele grote rol in dit boek, een beetje te groot. De taal van Lars is ook apart. Wanneer Mette is opgepakt, zegt hij bijvoorbeeld: ‘Ridder Lars moet Mette nu te hulp schieten’. Het zijn toch geen baby’s?! De politie is ook niet altijd even slim. Lars wordt aangehouden voor de sms’jes die in Mette’s telefoon zijn gevonden - ze zijn apart, maar blijkbaar heeft de politie nog nooit van sarcasme gehoord. Ze blijven Mette ook ondervragen, maar zij blijft ontkennen. In plaats van dat ze dan motieven voor Anna als dader gaan zoeken – want wie zegt dat het op het moment zelf gebeurd moet zijn? – blijven ze bij Mette als hoofdverdachte.
In eerste instantie wilde ik dit boek lezen omdat ik het erg zielig voor de baby vond. Het leek me ook wel spannend, maar dat viel tegen. Het was meer dat ik benieuwd naar de afloop was, maar het was niet voortdurend spannend. De dubbele betekenis van de titel (babysitten en uitkijken) vind ik goed gekozen. De cover past er ook bij, want het beeldt beide betekenissen van oppassen uit. Als je het boek hebt gelezen, snap je ook de betekenis van het doolhof dat lichtjes zichtbaar is op de voorkant van het boek. Niet relevant voor het verhaal, maar wel een leuk detail, vind ik.
Oppassen is geen bloedstollend spannende detective, maar wel een leuk boek om te lezen.
Mijn rating: 2.5 ster
Oppassen gaat over Mette, die op een dag wordt gevraagd om bij een nieuw gezin op te passen. Anna, de moeder van het gezin, heeft een kleuter Jasper en een baby Fenna van 1 jaar. Mette snuffelt wat rond en kijkt een keertje bij de baby. Verder kijkt ze tv en sms’t ze met Lars, een jongen uit haar klas. Wanneer de moeder terug komt van de ouderavond, is Fenna gestorven. De politie wordt er bij gehaald en Mette is hoofd- (en ook de enige) verdachte.
Dat Mette onschuldig is, weet iedereen al na het lezen van de achterflap. Na het lezen van het proloog, weet je ook meteen al dat er wat aan de hand is met de moeder. Maar de vraag is: hoe bewijst Mette dat zijzelf onschuldig is? Het eerste gedeelte van het boek bestaat uit allerlei gedoe met de politie, maar daarna gaat Mette met Lars op zoek naar bewijzen. Haar advocaat hiervan overtuigen is alleen makkelijker gezegd dan gedaan…
Mijn mening
Het verhaal vind ik goed bedacht. De schrijfstijl vind ik ook erg leuk; hoofdstukken vanuit het perspectief van Mette afgewisseld met dat van Lars. Er zitten wel een aantal voor mij onrealistische dingen in het verhaal. De liefde tussen Mette en Lars speelt namelijk een hele grote rol in dit boek, een beetje te groot. De taal van Lars is ook apart. Wanneer Mette is opgepakt, zegt hij bijvoorbeeld: ‘Ridder Lars moet Mette nu te hulp schieten’. Het zijn toch geen baby’s?! De politie is ook niet altijd even slim. Lars wordt aangehouden voor de sms’jes die in Mette’s telefoon zijn gevonden - ze zijn apart, maar blijkbaar heeft de politie nog nooit van sarcasme gehoord. Ze blijven Mette ook ondervragen, maar zij blijft ontkennen. In plaats van dat ze dan motieven voor Anna als dader gaan zoeken – want wie zegt dat het op het moment zelf gebeurd moet zijn? – blijven ze bij Mette als hoofdverdachte.
Mijn tonggymnastiek liet ik ook maar even schieten. Ik had het gevoel dat ik aan training van mijn biceps meer zou hebben.
In eerste instantie wilde ik dit boek lezen omdat ik het erg zielig voor de baby vond. Het leek me ook wel spannend, maar dat viel tegen. Het was meer dat ik benieuwd naar de afloop was, maar het was niet voortdurend spannend. De dubbele betekenis van de titel (babysitten en uitkijken) vind ik goed gekozen. De cover past er ook bij, want het beeldt beide betekenissen van oppassen uit. Als je het boek hebt gelezen, snap je ook de betekenis van het doolhof dat lichtjes zichtbaar is op de voorkant van het boek. Niet relevant voor het verhaal, maar wel een leuk detail, vind ik.
Oppassen is geen bloedstollend spannende detective, maar wel een leuk boek om te lezen.
Mijn rating: 2.5 ster
March 9, 2015
Dit boek is ook weer zo'n boek wat ik puur pakte, omdat het niet zoveel bladzijdes had haha.
Mette past al enkele jaren op bij 2 gezinnen. Op een dag ontvangt ze ook een aanvraag voor een ander gezin, het gezin van Anna. Aangezien Mette spaart voor een reisje naar Spanje, besluit ze het gewoon te doen. Zonder een kennismaking vooraf, mag ze 2 uurtjes oppassen op Jasper en baby Fenna. Beide kindjes slapen als ze aankomt, dus besluit ze lekker op de bank te gaan appen met die leuke jongen. Maar dan komt Anna iets eerder dan verwacht thuis en treft Fenna dood aan in haar bedje en Mette wordt verdacht..
Dit boek was eigenlijk best wel goed. Hoewel dit boek is geschreven voor 12+, vond ik het eigenlijk verrassend goed! Heel af en toe was het taalgebruik wat kinderachtig, maar over het algemeen las het juist erg goed! Spanning zit er niet echt in, aangezien je de dader al kent, maar het proces wat Mette doormaakt is heel goed uitgeschreven. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat jonge meiden echt van dit boek zullen smullen!
Mette past al enkele jaren op bij 2 gezinnen. Op een dag ontvangt ze ook een aanvraag voor een ander gezin, het gezin van Anna. Aangezien Mette spaart voor een reisje naar Spanje, besluit ze het gewoon te doen. Zonder een kennismaking vooraf, mag ze 2 uurtjes oppassen op Jasper en baby Fenna. Beide kindjes slapen als ze aankomt, dus besluit ze lekker op de bank te gaan appen met die leuke jongen. Maar dan komt Anna iets eerder dan verwacht thuis en treft Fenna dood aan in haar bedje en Mette wordt verdacht..
Dit boek was eigenlijk best wel goed. Hoewel dit boek is geschreven voor 12+, vond ik het eigenlijk verrassend goed! Heel af en toe was het taalgebruik wat kinderachtig, maar over het algemeen las het juist erg goed! Spanning zit er niet echt in, aangezien je de dader al kent, maar het proces wat Mette doormaakt is heel goed uitgeschreven. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat jonge meiden echt van dit boek zullen smullen!
October 27, 2012
Jeugdboek.
Boekbeschrijving van de site van de auteur zelf:
Oppassen
Mette leidt een zorgeloos leven. Ze is kunstzinnig, heeft een eigen stijl en heeft een bijbaantje waar ze erg goed in is: ze is de ideale oppas. Ze wordt gevraagd bij een nieuw gezin een avondje op te passen. Het lijkt een peuleschil. Ze snuffelt wat rond, sms't met een jongen uit haar klas en vermaakt zich prima. Maar wanneer de moeder van het gezin thuiskomt en haar baby blijkt te zijn gestorven, is Mettes zorgeloze leventje voorgoed voorbij.
----SPOILING.
De babysitter wordt beschuldigd van het vermoorden van de baby waarop ze heeft opgepast, totdat blijkt dat de moeder hier zelf de hand in heeft gehad en kindermishandeling door Münchhausen by proxy (Mbp) heeft gepleegd.
Als overlever van Münchhausen by proxy een must in mijn boekenkast.
Een fijn boekje dat snel wegleest. Spannend geschreven. Het geeft een redelijk goed beeld van Mbp.
Boekbeschrijving van de site van de auteur zelf:
Oppassen
Mette leidt een zorgeloos leven. Ze is kunstzinnig, heeft een eigen stijl en heeft een bijbaantje waar ze erg goed in is: ze is de ideale oppas. Ze wordt gevraagd bij een nieuw gezin een avondje op te passen. Het lijkt een peuleschil. Ze snuffelt wat rond, sms't met een jongen uit haar klas en vermaakt zich prima. Maar wanneer de moeder van het gezin thuiskomt en haar baby blijkt te zijn gestorven, is Mettes zorgeloze leventje voorgoed voorbij.
----SPOILING.
De babysitter wordt beschuldigd van het vermoorden van de baby waarop ze heeft opgepast, totdat blijkt dat de moeder hier zelf de hand in heeft gehad en kindermishandeling door Münchhausen by proxy (Mbp) heeft gepleegd.
Als overlever van Münchhausen by proxy een must in mijn boekenkast.
Een fijn boekje dat snel wegleest. Spannend geschreven. Het geeft een redelijk goed beeld van Mbp.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 3, 2013
Wat een verdrietig boek zeg. Ik heb toch wel een aantal keer gehuild. God, je zou maar zo'n vrouw hebben, een vrouw die haar kinderen pijn doet om aandacht te krijgen en jou er bij naait. Echt arm kind, pas je op de kinderen, gaat er iets mis en wordt je gewoon de cel ingegooid en niemand die je maar enigszins geloofd.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews