Μετά τις εννιά

by Κ.Ι. Ζαχόπουλος (Editor), Ελίζα Πολιτσοπούλου (Editor), Γιώργος Χατζηκυριάκος

Μίνι Ανθολογία Φαντασίας

123 pages, Paperback

First published December 1, 2010

About the author

See also: K.I. Zachopoulos (English)

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Από αλληλεγγύη και λόγω του συνδρόμου της κίσσας (που θέλει όλα να τα αγοράσει, όλα) δε μου έφτασε να το κατεβάσω από το Lulu και να το διαβάσω ηλεκτρονικά. Τώρα μάλιστα που έχω και τα μέσα να κάνω τέτοιες αγορές, μέσω ίντερνετ, του έδωσα και κατάλαβε.

Γενικά, δεν περιέχει την τελευταία λέξη της μόδας, ωστόσο διαβάζεται πολύ ευχάριστα και σου δίνει την αίσθηση ότι ξαναγύρισες στην εποχή που περίμενες πώς και πώς να εκδοθεί η επόμενη Ωρόρα. Πολύ καλή κίνηση εκ μέρους της Ομάδας κι εύχομαι να ότι καλύτερο σε όλους. Ένα από τα μειονεκτήματα δυστυχώς είναι ότι κάποιες από τις ιστορίες είναι φανερό πως αποτελούν μέρος μεγαλύτερων ιστοριών κι αυτό σε αφήνει μετέωρο, τόσο στην αρχή (που δεν ξέρεις ποιος είναι ποιος) όσο και στο τέλος (που η ιστορία δεν τελειώνει κι αφήνει κενά.)

Πάμε ειδικό σχολιασμό;

Μπαστέτ - Αλέκος Μυροφορίδης
Μια προβλέψιμη ιστοριούλα, που μπορεί να βελτιωθεί. Δε θα πάψει να είναι προβλέψιμη, αλλά θα γίνει ακόμη πιο ευχάριστη κι εύκολη στην ανάγνωση. Η πρώτη από τις ιστορίες που είναι (ή τουλάχιστον φαίνεται να είναι) μέρος μεγαλύτερης.

Η Νύχτα στον Παλιό Ελαιώνα - Γιώργος Χατζηκυριάκος
Η δεύτερη ιστορία που θα μπορούσε να είναι μέρος μεγαλύτερης.Γενική εικόνα: Ωραία, σαφώς πάνω από το μέτριο. Τι μου άρεσε: Το φάνταζι ελληνοκεντρικό σέττινγκ. Με αυτό το δείγμα, θα μπορούσαμε να κάνουμε αρκετούς εδώ μέσα να αλλαξοπιστήσουν και να αφήσουν ορκ και ξωτικά για τους Κέλτες. Τι δε μου άρεσε: Οι αναφορές σε γύφτους και μολυβένιες σφαίρες φαντάζουν αναχρονιστικές. Είναι πιο προχωρημένοι στην τεχνολογία από τον μέσο επικό ήρωα; Κάτι σαν την εποχή του διαφωτισμού;

Ατσάλι και Πάγος - Δημήτρης Λαγός
Η επιρροή του Χάουαρντ είναι φανερή, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει να μην παρεκκλίνει των απαιτήσεών μας από ένα τέτοιο θέμα. Για μένα, το μόνο της μειονέκτημα ήταν τα μικρά ολισθήματα του βάρβαρου Ίντορ προς το συναισθηματισμό, εδώ κι εκεί. Η γλώσσα είναι απλή, αν και κάποιες φορές πιο απλή απ' ότι θα μου άρεσε.

Η προέλευσις των λέξεων - Κ. Ι. Ζαχόπουλος
Θα μπορούσε κανείς να το πει και σουρρεάλ ή τρόμο, αλλά το δέχομαι στο φάντασυ γιατί εξετάζει ένα πολύ σκαμπρόζικο αστικό μύθο. Οι λέξεις -και η λέξις- είναι σκέτη μαγεία κι η χήρα, αν και δεν εμφανίζεται ποτέ, δεν παύει να είναι τόσο πικάντικη που να θες κι άλλο...

Άδυτο - Χριστίνα Πεταλωτή
Ενδιαφέρουσα ιστορία τρόμου, με άρτια κατ' εμέ χρήση της γλώσσας, αλλά αδύναμη προς την πλοκή της. Από τις υποψήφιες για την πρώτη θέση ανάμεσα στα διηγήματα της συλλογής.

Μέσα στη βροχή - Μαρία-Ειρήνη Καραφύλλη/Χριστίνα Κούρφαλη
Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, που πηγαίνει πολύ καλά ως ένα σημείο (με τα όποια θέματα αληθοφάνειας μπορεί να έχει, όχι πολλά κι όχι εύκολα διακρινόμενα) και που στο τέλος δίνει μια και πετάει την καρδάρα με το γάλα κάτω. Ένα βιαστικό τέλος που δεν εξηγεί σχεδόν τίποτε, ή μάλλον για την ακρίβεια εξηγεί τα άμεσα ερωτήματα κι αφήνει ένα σωρό καινούργιες απορίες.

Οι αδελφοί παραμυθάδες - Μανόλης Ζαχαριάδης
Ομολογώ ότι το διάβασα κάπως βιαστικά, αλλά πρώτον απέτυχα να δω το φανταστικό στοιχείο και δεύτερον μαγεύτηκα από τη γλώσσα, τη ροή της και τις ταχύτατες εναλλαγές των προτάσεων, που ταιριάζουν γάντι στη σκηνή δράσης. Δεν είμαι σίγουρη αν αποτελεί μέρος μεγαλύτερης (πάντως αν είναι, τότε μάλλον πρόκειται για το τελευταίο κεφάλαιο...)


Χαρακίρι - Παναγιώτης Παναγιωτίδης
Έντονα συναισθηματική γραφή (γούστο μου, αλλά λίγο πιο έντονη απ' ό,τι θα την ήθελα) και θέμα που συγκινεί. Σφηνάκι ζόρικο και πολυτελείας.

Ο θάνατος θα δυσκολευτεί να τους διεκδικήσει - Τάσος Λαζαρίδης
Η τελευταία από τις ιστορίες που είναι μέρος μεγαλυτέρων. Δεν προλαβαίνω να χορτάσω τίποτε, ούτε καν τους χαρακτήρες, που είναι σχεδιασμένοι ξεκάθαρα. Θα ήθελα λίγο περισσότερη προσοχή στις μικρολεπτομέρειες που κάνουν την κοσμοπλασία να μοιάζει αληθινή, κατά τα άλλα, πολύ θα ήθελα να δω και το παρακάτω.